บทที่ 939

แคว้นตงซานมีราชทูตสองคน

หลี่หลิงผู้นั้นตกหลุมพรางกับคำพูด เมื่อเห็นว่าทำให้แคว้นตนกำลังตกอยู่ในอันตราย เหงื่อก็เริ่มผุดออกมาเต็มใบหน้า

เขามองไปทางราชทูตอีกผู้หนึ่ง---หยวนจั้น

ชายหนุ่มรูปร่างซูบผอม ท่าทางดูเหมือนใจเย็น ตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้ แทบจะมิได้เอ่ยสิ่งใดเลย

ในยามนี้ เขาเอ่ยอย่างช้า ๆ

“กระหม่อมได้ยินว่า ครั้งนี้หนานฉีเอาชนะแต่ละแคว้นได้ เป็นเพราะมีตัวช่วยอย่าง ‘ใยแมงมุม’ ที่ดัดแปลงโดยตระกูลตงฟาง ทว่าการค้นพบ ‘ใยแมงมุม’ ก็เป็นความดีความชอบของถานไถเหยี่ยนเช่นกัน

“ดังนั้น กระหม่อมสงสัยว่า ถานไถเหยี่ยนยุยงให้เกิดข้อพิพาท ก็เพื่อล่อลวงกองกำลังของแต่ละแคว้นมาที่หนานฉี ทำให้ง่ายต่อการที่จะทำลายแต่ละแคว้น

“มิเช่นนั้นจะทำไปเพื่อเหตุใด ตามหลักเหตุผล แคว้นท่านจักต้องเกลียดชังถานไถเหยี่ยนจนเข้ากระดูก ทว่าตอนนี้แค่เพียงจับเขาคุมขังไว้?

“หากมองจากสิ่งนี้ แคว้นท่านไม่ยินยอมที่จะมอบถานไถเหยี่ยนให้ในตอนนี้ ก็เพื่อต้องการจะปกป้องชีวิตถานไถเหยี่ยน”

ขุนนางหนานฉีเริ่มโมโห

“ช่างพูดจาใส่ร้ายอย่างชั่วช้า! คนเลวนั้นกล่าวโทษคนอื่นเพื่อปกปิดความผิดตน!”

“เมื่อครู่ยังพูดว่าถานไถเหยี่ยนเป็นคนของแคว้นตงซานพวกท่าน ตอนนี้ก็บอกว่าถานไถเหยี่ยนร่วมมือกับหนานฉีพวกเรา ก่อนหลังเอ่ยขัดแย้งกัน คงยากที่จะหาเหตุผลให้ตนเองแล้วกระมัง!”

หยวนจั้นไม่สนใจต่อคำกล่าวหาของขุนนางหนานฉี เอ่ยถามคนที่อยู่บนแท่นสูงตามตรง

“ฮ่องเต้ฉีทรงต้องการปกป้องถานไถเหยี่ยน มิทรงกลัวว่าจะเป็นศัตรูกับแคว้นอื่นหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

เซียวอวี้หัวเราะเย้ยหยัน

“เราจะกลัวไปไย? แต่ละแคว้นก็มิใช่เป็นศัตรูของหนานฉีแล้วหรอกหรือ”

เขากวาดสายตามองไปยังราชทูตแคว้นต่าง ๆ ที่นั่งอยู่ด้านล่าง “ตอนนี้ดูเอาเถิด จุดจบของแต่ละแคว้นที่เป็นศัตรูกับหนานฉีเราเป็นอย่างไร แล้วค่อยมาถามเราว่ากลัวหรือไม่!”

เหล่าราชทูตทยอยกันก้มหน้า กระสับกระส่ายนั่งไม่ติดที่

ไอ้พวกแคว้นตงซาน! ช่างพูดในสิ่งที่ไม่สมควรพูด

ตอนนี้หนานฉียังจะหวาดกลัวอีกหรือ? พวกเขาโมโหจนตาแดงก่ำแล้ว!

ราชทูตแคว้นตงซานพูดไม่ออกขึ้นมาชั่วขณะ

เฟิ่งจิ่วเหยียนเหลือบมองพวกเขาแวบหนึ่ง ด้วยสายตาอันเย็นชา

แคว้นตงซานคิดจะรับตัวถานไถเหยี่ยนกลับไปด้วยความพยายามอย่างเต็มที่เช่นนี้ มิใช่เพื่อจัดการเขา แต่เพราะได้ยินเกี่ยวกับเรื่องของ ‘ใยแมงมุม’ รู้ว่าสิ่งนี้มีที่มาจากตระกูลถานไถ ต้องการให้เขาสร้างกลไกนี้ให้กับแคว้นตงซาน

คนผู้นี้ ต่อให้นางฆ่าตายแล้ว ก็จะไม่ยอมให้พวกเขาเด็ดขาด

......

การพบปะราชทูตในครั้งนี้ ท่าทีของหนานฉีดูแน่วแน่เด็ดขาด

นอกจากการชดเชยตามข้อเรียกร้องที่หนานฉีเสนอแล้ว แต่ละแคว้นก็ไม่มีทางเลือกอื่น

พวกเขาถูกหนานฉีบีบบังคับ จำใจต้องลงนามในข้อตกลงชดเชยการสงบศึก

หลังจากลงนามแล้ว ภายในสิบปีหนานฉีจะไม่ส่งกองกำลังไปโจมตีพวกเขา

ขณะเหล่าราชทูตลงนาม แต่ละคนมือไม้สั่นรัวอย่างหนัก