บทที่ 974

เซียวอวี้ไม่คิดเลยว่า สองแม่ลูกคู่นั้น จะกล้าวางแผนจับเขาเช่นนี้!

แค่ให้องครักษ์ไล่พวกเขาออกไปนอกวัง นับว่าเมตตาแล้ว!

คิดได้เช่นนี้ ก็อดตำหนิเฟิ่งจิ่วเหยียนไม่ได้

“เรื่องสำคัญเช่นนี้ เหตุใดเจ้าไม่บอกเราให้เร็วกว่านี้?”

เขากลัวว่าสองแม่ลูกคู่นั้นจะลงมือทำร้ายจิ่วเหยียน ไม่ได้เล่ห์ก็เอาด้วยกล

เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่คิดเช่นนั้น “เทียบกับงานราชกิจแล้ว เรื่องนี้ไม่นับว่าสำคัญ”

ยิ่งไปกว่านั้น นางสามารถจัดการด้วยตัวเองได้

เซียวอวี้นั่งลงข้างกายนาง โอบไหล่ของนางไว้อย่างแผ่วเบา เชิดคางของนางขึ้นเล็กน้อย แล้วจุมพิตลงบนหน้าผาก

“จะว่าไป ที่เรายังไม่ถูกพวกนางสองแม่ลูกเล่นงาน ต้องขอบคุณฮองเฮาที่มีปัญญา ปกป้องเราได้”

ใบหน้าของเฟิ่งจิ่วเหยียนประดับด้วยรอยยิ้มบางเบา “ท่านรู้ก็ดี”

“ไม่แปลกใจที่เจ้าแนะนำ ให้พ่อของเจ้าไปเป็นซือหม่าที่เจียงโจว ที่แท้ในตอนนั้น เจ้าก็รู้ว่าสองแม่ลูกคู่นั้นประสงค์ร้ายนี่เอง” เซียวอวี้เข้าใจเรื่องราวในที่สุด

เดิมเขาคิดว่า นางเพียงไม่ชอบใจที่นายท่านเฟิ่งจะแต่งงานใหม่ แถมยังแต่งงานกับน้าของนางอีก

ขณะเดียวกันเขาก็คิดไม่ตก “พ่อของเจ้าคิดอะไรอยู่ เราดูเป็นคนไม่เลือกขนาดนั้นเลยหรือ?”

น้ำเสียงของเฟิ่งจิ่วเหยียนราบเรียบ

“ยามคับขันคนเรามักจะทำอะไรวุ่นวายเช่นนี้แหละ”

พอรู้ว่านางมีบุตรยาก สิงห์สาราสัตว์ก็รีบปรากฏตัวออกมา

กอปรกับ นางไม่ค่อยแสดงความห่วงใยนายท่านเฟิ่ง จึงทำให้เขาไม่สบายใจ ก็ยิ่งเดินผิดทางได้ง่าย

เรื่องผ่านไปแล้ว พวกเขาจะไม่พูดถึงอีก

เซียวอวี้มองภาพวาดบุรุษบนโต๊ะ จึงยื่นมือไปหยิบขึ้นมาหนึ่งแผ่น แล้วตั้งใจมองอย่างถี่ถ้วน

“นี่น่ะหรือคนที่เจ้าเลือกให้องค์หญิงใหญ่?”

“อืม ยังเลือกไม่เสร็จเลย”

เซียวอวี้ถาม “ไทเฮาบอกว่า เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้ก็ได้มิใช่หรือ”

พวกเขาไม่เหมือนสามีภรรยาทั่วไป ไม่สามารถอยู่ด้วยกันทุกเวลาได้ ถึงขั้นที่ว่า หากยุ่งขึ้นมาอาจจะไม่ได้เจอกันหลายวัน

จิ่วเหยียนแตกต่างจากนางสนมคนอื่นในวัง นางมักจะมีธุระของนาง หากเป็นคนอื่น ความคิดทั้งหมดจะอยู่ที่ฮ่องเต้อย่างเขา

ทว่า เขาไม่ได้ไม่พอใจเพราะเรื่องนี้

สงครามครั้งใหญ่เพิ่งสิ้นสุดลงได้ไม่นาน บ้านเมืองรอการฟื้นฟูจากความเสียหาย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคูเมืองที่แต่ละแคว้นยอมยกให้ ยังต้องส่งเจ้าหน้าที่ไปจัดการ

เฟิ่งจิ่วเหยียนยุ่งอยู่กับการฝึกทหาร และตรวจสอบเรื่องมนุษย์โอสถ แม้แต่เรื่องที่ประมุขแคว้นซีหนี่ว์ต้องการตามหาน้องสาวฝาแฝด ก็ยังมอบหมายให้นางจัดการ

นางขยันทำหน้าที่ฮองเฮาอย่างอดทนเช่นนี้ นับเป็นโชคดีของเขาจริง ๆ

อดตำหนิตัวเองที่วู่วามชั่วขณะ มอบหมายเรื่องเลือกสามีแทนองค์หญิงใหญ่ให้แก่นาง จนนางต้องแบกรับภาระเพิ่ม

ส่วนเฟิ่งจิ่วเหยียนกลับไม่รู้สึกว่ายุ่งยาก

ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนเป็นกำนัลในวังจัดการทั้งนั้น นางแค่คอยเป็นด่านตรวจอีกที

เซียวอวี้ลังเลอยู่ชั่วอึดใจ ก็พูดด้วยเสียงนุ่มนวล

“เราหาหมอเทวดาไว้ผู้หนึ่ง พรุ่งนี้ให้เขาเข้าวังมาตรวจให้เจ้า ดีหรือไม่?”

เขากลัวว่านางจะหลีกเลี่ยงการรักษา กลัวว่านางจะคิดมาก เพราะคิดว่าเขาอยากมีลูกจนทนรอไม่ได้

“ได้สิ” เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่ได้คิดสิ่งใดมากมาย

……

ณ แคว้นซีหนี่ว์

วังหลวง

นอกตำหนักของประมุข เหล่าขุนนางคนสนิทยืนรอ อย่างกระวนกระวายใจ