บทที่ 1113 น้องสาวใคร / บทที่ 1114 ยังมีลูกชายไง

บทที่ 1113 น้องสาวใคร

เยี่ยหวันหวั่นหลุดหัวเราะ “ไม่ต้องรีบ ฉันยังพูดไม่จบนะ!”

เจียงเยียนหรานงึมงำ “ฉันเซ็นก่อนเธอค่อยพูดไง!”

เยี่ยหวันหวั่นมองเจียงเยียนหราน แล้วมองพ่อเจียงแม่เจียง จากนั้นก็เอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง “เจียงหราน เรื่องไม่ง่ายขนาดนั้นอย่างที่เธอคิด ตอนนี้โกลบอลกับหวงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์ต่างก็เพ่งเล็งเราอยู่ในที่มืด โดยเฉพาะหวงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ครั้งนี้ต้องขัดขวางแน่นอน สถานการณ์ในบ้านฉันเธอก็รู้ดี

“นี่คือสงครามยาก ต่อให้เป็นฉันก็รับประกันไม่ได้ เพราะงั้นเห็นแก่ความปลอดภัย สัญญานี้ฉันให้เธอ แต่เธอไม่ต้องเซ็นตอนนี้ รอจบงานรางวัลจินหลาน ผลออกมาก่อนค่อยเซ็น แบบนี้จะปลอดภัยกว่า ถ้าจูเสินสือไต้เกิดเรื่องขึ้นจริงๆ ก็ไม่น่าถึงขั้นต้องดึงเธอมาเหนื่อยด้วย”

ก่อนหน้านี้ที่เธอไม่เซ็นกับเจียงเยียนหราน ก็เพราะสภาพการณ์ของบริษัท

เจียงเยียนหรานได้ยินแบบนั้นก็พลันไม่พอใจอยู่บ้าง “ทำไมล่ะ หรือว่าในสายตาเธอ ฉันร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยไม่ได้เหรอ”

“จะใช่ได้ยังไง” เยี่ยหวันหวั่นโน้มน้าวเสียงอ่อนโยน “ถึงฉันทำเพื่อเธอ แต่ก็ทำเพื่อตัวฉันเองด้วย ถ้าครั้งนี้ดึงเธอเข้ามาพัวพันด้วย ฉันจะไม่เสียหายใหญ่หลวงเหรอ เธอคือไพ่ตายของฉันนะ!”

ได้ยินถึงตรงนี้ เจียงเยียนหรานถึงค่อยมีสีหน้าอ่อนโยนขึ้นหลายส่วน พ่อเจียงแม่เจียงก็ฟังจนพยักหน้ารัว สายตาที่มองเยี่ยหวันหวั่นแสดงความยอมรับอย่างยิ่ง

ความจริงได้ยินเจียงเยียนหรานบอกว่าจะให้หวันหวั่นเป็นผู้จัดการเธอ แรกเริ่มสามีภรรยาตระกูลเจียงก็กังวลใจอยู่บ้าง ยังไงเสียหวันหวั่นก็โตกว่าเจียงหรานแค่หนึ่งถึงสองปี

แต่ตอนนี้ ผ่านเรื่องราวมามากมายขนาดนี้ มุมมองต่อเยี่ยหวันหวั่นของสองผู้อาวุโสเปลี่ยนไปโดยสมบูรณ์แล้ว

ถึงแม้เด็กคนนี้อายุพอๆ กับเจียงเยียนหราน แต่นิสัยกลับเป็นผู้ใหญ่กว่ามาก คิดเรื่องต่างๆ ครบทุกด้าน อีกทั้งยังปฏิบัติกับเจียงเยียนหรานของพวกเขาอย่างจริงใจ

“เยียนหราน หวันหวั่นพูดมีเหตุผล แบบนี้ดีต่อพวกลูกสองคน” พ่อเจียงเอ่ยปาก

เจียงเยียนหรานจ้องหนังสือสัญญาในมือ กำแน่นขึ้นทีละน้อย หลังผ่านไปนาน ในที่สุดก็เอ่ยปาก “ตกลง งั้นค่อยเซ็นหลังรางวัลจินหราน”

แต่ไหนแต่ไรมาเยี่ยหวันหวั่นช่วยเธอไว้ตลอด แม้ถึงเวลาอย่างนี้ อีกฝ่ายก็ยังคงคิดเผื่อเธอรอบด้าน

ครั้งนี้รับรอง เธอจะต้องต่อสู้ จะต้องช่วยเยี่ยหวันหวั่นให้ได้

เธอต้องตั้งใจอัดละครเรื่องนี้ ถึงตอนนั้น เธอจะยืนอยู่บนโพเดียม บอกทุกคนอย่างภูมิใจว่า ผู้จัดการของเธอคือเยี่ยไป๋

…

เพราะตอนเย็นยังต้องจัดการเรื่องรับสมัครอีก เยี่ยหวันหวั่นจึงไม่ได้รั้งอยู่นาน

หลังเปลี่ยนเสื้อผ้า เยี่ยหวันหวั่นก็มาถึงบริษัท

เยี่ยหวันหวั่นเล่าเรื่องเจียงเยียนหรานให้เยี่ยมู่ฝานฟังคร่าวๆ หนึ่งรอบ

เยี่ยมู่ฝานฟังจบก็ตกใจพอสมควร “เชี่ย ที่แท้แกยังซุกไพ่ตายแบบนี้ไว้ด้วย? แบบนี้ก็หมายความว่า ในที่สุดบริษัทพวกเราก็มีศิลปินหญิงแล้วเหรอ”

เยี่ยหวันหวั่นเอ่ย “อย่าคิดมั่วซั่วล่ะ คนเขามีเจ้าของแล้ว แถมฉันเป็นคนแนะนำกับมือด้วย”

เยี่ยมู่ฝานหน้าบึ้ง “คิดอะไรเล่า! พี่แกในสายตาแกไม่มีศีลธรรมขนาดนั้นเชียว? แต่ว่านะหวันหวั่น…แสดงว่า…ตั้งแต่มัธยมปลายปีสาม…แกก็เริ่มเตรียมตัวแล้ว…”

ตอนนั้น เยี่ยหวันหวั่นในสายตาเขายังจะเป็นจะตายเพื่อกู้เยว่เจ๋อ ทั้งวันทำตัวเป็นเด็กผู้หญิงวัยต่อต้านคนก็ไม่ใช่ผีก็ไม่เชิง

แต่ทว่า กลับนึกไม่ถึงว่าก่อนหน้านี้นานขนาดนั้น น้องสาวเขาก็เริ่มวางแผนอนาคตแล้ว นิสัยและความอดทนแบบนี้…

เมื่อเห็นเยี่ยมู่ฝานจ้องตัวเอง เยี่ยหวันหวั่นเลิกคิ้ว “ทำไมมองฉันแบบนั้น”

เยี่ยมู่ฝานลูบคาง “อืม หวันหวั่น นี่แกยังเป็นน้องสาวฉันใช่ไหม”

เยี่ยหวันหวั่นกลอกตามองเขา “ไม่ใช่น้องสาวพี่ แล้วเป็นน้องสาวใคร”

เยี่ยมู่ฝานมีสีหน้าภูมิใจทันที “ฮ่าๆ ของฉันเองๆ นอกจากน้องสาวฉัน ยังจะมีน้องสาวใครสุดยอดขนาดนี้อีก!”

………………………..

บทที่ 1114 ยังมีลูกชายไง