บทที่ 1221 จะไม่ทิ้งเธอไป / บทที่ 1222 หมอกหนาแน่น

บทที่ 1221 จะไม่ทิ้งเธอไป

หลายวันมานี้ เธอยุ่งกับธุระยิบย่อยของบริษัทตลอด และเธอรู้ว่าซือเยี่ยหานก็ยุ่งมาก สวี่อี้ก็บอกว่าเขากำลังยุ่งกับโปรเจกต์สำคัญ เธอจึงไม่ไปรบกวนเขา ใครจะรู้ รอจนถึงตอนที่เธอติดต่อซือเยี่ยหาน กลับไม่ว่ายังไงก็ติดต่อไม่ได้ มือถือของเขาอยู่ในโหมดปิดเครื่องตลอดเวลา

ตอนแรกเยี่ยหวันหวั่นไม่ได้สนใจมาก แต่เมื่อเวลาผ่านไป จึงค่อยทำให้เธอรู้สึกว่าเรื่องเหมือนจะไม่ธรรมดาแบบที่เห็น

โทรศัพท์มือถือของซือเยี่ยหาน ถึงแม้จะปิดเครื่องแต่ก็ไม่มีทางเกินครึ่งวันเด็ดขาด แม้แต่โทรศัพท์ติดต่องานของซือเยี่ยหานก็ไร้คนตอบรับ

“สวี่อี้ นายมั่นใจว่า…คุณเก้าหายตัวไปจริงเหรอ?” เยี่ยหวันหวั่นขมวดคิ้วเป็นปม

“คุณหนูหวันหวั่น บอกคุณหนูตามตรงแล้วกันครับ หลายวันมานี้ หวาเฟิงกรุ๊ปที่ต่างประเทศกับตระกูลซือมีข้อตกลงทางธุรกิจที่สำคัญมาก การติดต่อกับหวาเฟิงกรุ๊ปคุณชายเก้าลงงานด้วยตัวเองตลอด แต่หลายวันนี้ คุณชายเก้าเหมือนหายสาบสูญไปยังไงยังงั้น ไร้ข่าวคราว แม้แต่หวาเฟิงกรุ๊ปก็ติดต่อคุณชายเก้าไม่ได้เลย

ตอนนี้ตระกูลซือปิดข่าวที่คุณชายเก้าหายตัวไปไว้อย่างแน่นหนา คนนอกไม่รู้ แต่ภายในตระกูลซือเละตุ้มเป๊ะแล้วครับ…” สวี่อี้ถอนหายใจ

ในฐานะหัวหน้าตระกูลซือ ซือเยี่ยหานไม่มีทางหายไปหลายวันอย่างไร้สุ้มเสียงหรือทำให้ทุกคนติดต่อไม่ได้ นอกจากความเป็นไปได้เดียว…เกรงว่าจะเกิดสถานการณ์ไม่คาดคิดบางอย่าง…

แต่ท้ายที่สุดเป็นสถานการณ์ไม่คาดคิดแบบไหน กลับไม่มีใครล่วงรู้

“ฉันจะไปเดี๋ยวนี้” เยี่ยหวันหวั่นรีบวางสาย ขับรถไปยังตระกูลซือ

เพิ่งมาถึงตระกูลซือ หัวใจของเยี่ยหวันหวั่นก็เย็นเยียบแล้ว

ไม่เหมือนแต่ก่อน บอดี้การ์ดในบ้านเพิ่มขึ้นหลายเท่า ราวกับอยู่ในสภาวะฉุกเฉินเผชิญข้าศึก

“คุณหนูหวันหวั่น!”

เพิ่งเข้าบ้านตระกูลซือ สวี่อี้ก็รีบร้อนเดินเข้ามาหา

“เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมคุณเก้าหายไปอย่างไร้เหตุผลได้” เยี่ยหวันหวั่นมองสวี่อี้พลางรีบถาม

“เฮ้อ อธิบายสั้นๆ ยากครับ…” สวี่อี้ส่ายหน้า ไหนเลยเขาจะรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ คุณชายเก้าหายตัวไปอย่างน่าพิศวง

“ดึงภาพจากกล้องวงจรปิดออกมาหรือยัง” เยี่ยหวันหวั่นถาม

ได้ยินดังนั้นสวี่อี้ก็พยักหน้า “ดึงภาพจากกล้องวงจรปิดของหลายวันนี้ออกมาหมดแล้ว แต่ไม่เจอร่องรอยของคุณเก้าสักนิดเดียวครับ…”

เยี่ยหวันหวั่นได้ยินคำตอบของสวี่อี้ ก็ตกอยู่ในห้วงความคิดอย่างอดไม่ได้

แม้แต่กล้องวงจรปิดของตระกูลซือก็หาเงาร่างของซือเยี่ยหานไม่เจอ จึงเหลือความเป็นไปได้แค่สองแบบ

ความเป็นไปได้แบบที่หนึ่งคือ มียอดฝีมือลักพาตัวซือเยี่ยหานไปอย่างไร้สุ้มเสียงโดยที่ตระกูลซือไม่สังเกตเห็น

ความเป็นไปได้แบบที่สองคือ ซือเยี่ยหานออกจากบ้านตระกูลซือไปเอง…

ถ้าเป็นความเป็นไปได้แบบแรก คนที่ลักพาตัวซือเยี่ยหานไปจะต้องมีความเกี่ยวข้องใหญ่หลวงกับตระกูลซือแน่นอน ไม่อย่างนั้นจะหลบกล้องวงจรปิดทุกตัวในบ้านสำเร็จได้ยังไง!

เพียงแต่ว่า เยี่ยหวันหวั่นกลับคิดไปทางความเป็นไปได้แบบที่สองมากกว่า การคิดอาศัยกำลังตัวเองลักพาตัวหัวหน้าตระกูลซือที่สำนักงานใหญ่ของตระกูลซือ ก็ไม่ต่างจากเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ถ้าเป็นซือเยี่ยหานเอง เขาอยากหลบกล้องวงจรปิดก็ทำได้อย่างง่ายดาย…

แต่ไตร่ตรองหนึ่งรอบแล้ว เยี่ยหวันหวั่นกลับโยนความเป็นไปได้แบบที่สองทิ้งไปอย่างรวดเร็ว ซือเยี่ยหานไม่มีเหตุผลอะไรให้จากบ้านไปโดยไม่บอกใคร และนี่ก็ไม่เหมือนนิสัยของเขาแม้แต่น้อย

ทว่าถ้าความเป็นไปได้สองอย่างนี้ถูกโยนทิ้งไปหมดแล้ว อย่างนั้นเกิดอะไรขึ้นกับตัวซือเยี่ยหานกันแน่ ไม่มีทางที่คนจะระเหิดหายไปอย่างไร้เหตุผลอยู่แล้ว…

ด้วยนิสัยของซือเยี่ยหาน ถึงแม้จะเจอกับเรื่องยากเย็น ก็ไม่มีทางเลือกวิธีการหนีไปแบบนี้แน่ พูดอย่างน้อยที่สุดคือถึงจะเผชิญเหตุการณ์ลำบาก ซือเยี่ยหานก็ไม่มีวันปกปิดเธอ จนถึงขั้นว่า…ทอดทิ้งเธอไป…