บทที่ 1319 ไม่เปลี่ยนไปเลย / บทที่ 1320 เสือขาวตัวหนึ่ง

บทที่ 1319 ไม่เปลี่ยนไปเลย

ยามนี้เยี่ยหวันหวั่นเพิ่งตระหนักได้ว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในสถานการณ์แบบใด และกำลังเผชิญหน้ากับคนที่น่ากลัวขนาดไหน

แม้เธอจะอยู่ในตำแหน่งหัวหน้าพันธมิตรอู๋เว่ย แต่หากไม่ระวัง ก็อาจถูกบดขยี้จนแหลกไม่เหลือแม้แต่เถ้ากระดูก

“หลี่ซือ คุณทำได้ลงจริงๆ” เยี่ยหวันหวั่นกล่าว

ประกายเย็นชาพาดผ่านดวงตาผู้อาวุโสสาม เขาแค่นยิ้มเล็กน้อย “ท่านหัวหน้า ผมไม่เข้าใจที่ท่านพูด ไอ้เด็กเหลือขอนี่ไม่ได้เป็นอะไรกับผม แถมยังล่วงเกินท่านอีก ถึงผมสับร่างเขาให้เป็นชิ้นๆ ก็ยังไม่สาสม แล้วทำไมจะไม่กล้าทำ?”

ผู้อาวุโสสิบกว่าคนที่เหลือมองหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างมองเห็นรอยยิ้มดูแคลนในแววตา

หลี่ซือมีลูกหลานมากมาย แค่ลูกนอกสมรสคนเดียวไม่ใช่เรื่องใหญ่เลยซักนิด

แต่นึกไม่ถึงเลย หัวหน้าผู้นี้ถึงหายตัวไปหลายปี แต่กลับมาคราวนี้สไตล์การทำงานก็ยังเหมือนเมื่อก่อนไม่เปลี่ยนไปเลย…

“นอกจากนี้ ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง” เยี่ยหวันหวั่นมองหน้าทุกคน “เมื่อคืน ฉันโดนคนสิบกว่าคนไล่ฆ่าที่คาสิโน”

“อะไรนะ มีเรื่องอย่างงี้ด้วยเหรอ!”

เป่ยโต่วกับชิวสุ่ยตกใจ เมื่อคืนพวกเขาก็อยู่ที่คาสิโนด้วย แต่กลับไปก่อน จึงไม่รู้ว่าหลังจากนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้น…

“พวกคุณรู้ไหม ว่าคนที่ไล่ฆ่าฉัน เป็นคนของใคร?” เยี่ยหวันหวั่นยิ้ม แล้วเอ่ยเสริมว่า “เป็นคนของพันธมิตรอู๋เว่ย”

“อะไรนะ?!”

สิ้นเสียงเยี่ยหวันหวั่น สมาชิกพันธมิตรอู๋เว่ยหลายคนตกตะลึง คนของพันธมิตรอู๋เว่ยไล่ฆ่าหัวหน้าพันธมิตรอู๋เว่ย?!

เป่ยโต่วกับชิวสุ่ยหันไปมองเหล่าผู้อาวุโสสิบกว่าคนทันที โดยเฉพาะผู้อาวุโสสามหลี่ซือ

“หึๆ ท่านหัวหน้า ฝีมือระดับหัวหน้าไม่มีใครกล้าคิดสั้นไปไล่ฆ่าท่านหรอก” ผู้อาวุโสสูทสีแดงคนหนึ่งยิ้มกล่าว

“ผู้อาวุโสสองพูดถูก” ผู้อาวุโสสามหลี่ซือพยักหน้า

แม้เยี่ยหวันหวั่นไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจกลับลอบแสยะยิ้มในใจ

คนกลุ่มเมื่อคืน เกรงว่าที่มาไล่ฆ่าเธอจะเป็นแค่ฉากบังหน้า แต่จุดประสงค์แท้จริงคือต้องการทดสอบว่าเธอเป็นหัวหน้าพันธมิตรอู๋เว่ยตัวจริงรึเปล่าต่างหาก

ถ้าหากเป็นตัวปลอม ก็เป็นไปได้สูงว่าจะโดนฆ่าได้ทันที แต่ถ้าหากเป็นตัวจริง ตาเฒ่ากลุ่มนี้ โดยเฉพาะผู้อาวุโสสามคงจะคิดหาทางอื่นมาเล่นงานเธอ

เพียงแต่พวกเขาเองก็คงคิดไม่ถึง ว่าเมื่อคืนดันซวยไปเจอเจ้าหมาจรจัดที่คาสิโน แถมยังไปทำให้คนระดับ BOSS อย่างนั้นไม่พอใจอีก

“เป่ยโต่ว ชิวสุ่ย เรื่องนี้แม้ต้องพลิกแผ่นดินรัฐอิสระก็ต้องสืบให้แน่ชัด ลากตัวคนที่อยู่เบื้องหลังมาให้ฉันให้ได้” เยี่ยหวันหวั่นหันไปพูดกับพวกเป่ยโต่ว

“ท่านหัวหน้าวางใจได้”

เป่ยโต่วกับชิวสุ่ยรับคำพร้อมกัน

“เอาล่ะ ท่านหัวหน้า งั้นพวกเรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า” ผู้อาวุโสสองซึ่งสวมสูทสีแดงหันมาเอ่ยกับเยี่ยหวันหวั่น

“ว่ามา” เยี่ยหวันหวั่นนั่งลงบนเก้าอี้ทำงาน แล้วเอ่ยเสียงเรียบ

“เป็นเรื่องตระกูลเยี่ยนที่อยู่ทางเหนือของเมืองอวิ๋นเฉิง” ผู้อาวุโสสองกล่าว

พอพูดถึงเรื่องตระกูลเยี่ยน เป่ยโต่วกับชิวสุ่ยก็หน้าเครียดขึ้นมา

ตระกูลเยี่ยนเป็นตระกูลวิทยายุทธที่มีรากฐานมั่นคง หลายปีมานี้มีเรื่องบาดหมางกับพันธมิตรอู๋เว่ยมาโดยตลอด พันธมิตรอู๋เว่ยพยายามกำจัดตระกูลเยี่ยนหลายครั้งแล้วแต่ก็ไม่สำเร็จ

ต่อมา ตระกูลเยี่ยนโต้กลับด้วยการทำลายสาขาย่อยหลายแห่งของพันธมิตรอู๋เว่ย กระทั่งเกลี้ยกล่อมให้สมาชิกในสาขาย่อยแปรพักตร์ไปอยู่กับตระกูลเยี่ยนสำเร็จ

โดยเฉพาะช่วงนี้ ตระกูลเยี่ยนสร้างเส้นสายกับสมาคมทหารรับจ้างและโรงเรียนฝึกทหารรับจ้างหลายแห่ง ถือเป็นการโจมตีครั้งใหญ่สำหรับพันธมิตรอู๋เว่ย

————————————————————————————-

บทที่ 1320 เสือขาวตัวหนึ่ง

หลังรู้เรื่องพวกนี้เยี่ยหวันหวั่นก็ครุ่นคิดเงียบๆ