บทที่ 1321 เธอยังมีอีกชื่อ / บทที่ 1322 สวมหมวกเขียวให้จี้หวง

บทที่ 1321 เธอยังมีอีกชื่อ

“เอ่อ…ใช่ครับ เป็นเสือตัวหนึ่ง เสือจริงๆ ทหารรับจ้างห้าคนนั้นบอกว่ามันเป็นสัตว์เลี้ยงของคุณหนูอู๋โยวตอนอยู่จีน…” ต้วนเฟ่ยพยักหน้าแล้วบอก

จี้ซิวหร่านไม่พูดอะไรมาก แค่หันไปกระดิกนิ้วเรียกซือหมิงหลี่

ซือหมิงหลี่ตัวสั่นเล็กน้อย ก่อนจะเดินขึ้นไปด้านบนของห้องโถง

ซือหมิงหลี่ในตอนนี้ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ยิ่งไม่เข้าใจว่าจี้หวงผู้โด่งดังจับตัวเข้ามาที่นี่ทำไม…

“ฉันได้ยินมาว่านายเคยจ้างคนไปฆ่าอู๋โยว” พอซือหมิงหลี่เดินเข้ามาใกล้ จี้ซิวหร่านก็ยิ้มพูด

“หา…อู๋โยว?” ซือหมิงหลี่ชะงักไปกับคำถามของจี้หวงเล็กน้อย เขาทำหน้าประหลาดใจ “อู๋…อู๋โยวเป็นใคร? ผะ…ผมไม่รู้จัก เคยส่งคนไปฆ่าที่ไหนกัน…”

ซือหมิงหลี่ไม่ได้โกหก เขาไม่รู้จริงๆ ว่าอู๋โยวที่จี้ซิวหร่านพูดถึงเป็นใคร

“ไม่รู้งั้นเหรอ” จี้ซิวหรานเงยหน้าแล้วยิ้มบอก “เธอมีอีกชื่อหนึ่ง ชื่อเยี่ยหวันหวั่น”

“ยะ…เยี่ยหวันหวั่น?!” ซือหมิงหลี่ตกตะลึง ยัยเยี่ยหวันหวั่นคนนั้นเป็นอะไรกับจี้หวงแห่งรัฐอิสระคนนี้กัน ทั้งสองดูไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันได้เลยแท้ๆ!

“จะ…จี้หวง คุณกับเยี่ยหวันหวั่นเป็น?” ซือหมิงหลี่ถามอย่างระมัดระวัง

“เธอเป็น…น้องสาวฉัน” รอยยิ้มในดวงตาของจี้หวงพลันเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือก ซือหมิงหลี่ยังไม่ทันทำอะไรก็โดนบีบคออย่างแรง

เพียงชั่วขณะเดียว เสียงกระดูกหักดังลั่น คอของซือหมิงหลี่ถูกจี้หวงบีบแหลกในพริบตาเดียว

“โครม!”

จี้หวงสะบัดแขนขวาเหวี่ยงศพของซือหมิงหลี่ทิ้งไปด้านหนึ่ง แล้วกล่าวเสียงเบาว่า “ต้วนเฟย พาพวกเขาเข้ามาให้หมด”

“ครับ” ต้วนเฟยพยักหน้าแล้วเดินออกไป

ไม่นาน กลุ่มทหารรับจ้างห้าคนกับชายหนุ่มคนหนึ่งก็ถูกพาตัวเข้ามาในห้องโถงใหญ่

ถ้าหากเยี่ยหวันหวั่นอยู่ที่นี่จะต้องจำได้แน่ เพราะชายหนุ่มคนนั้นก็คืออดีตหัวหน้าทีมบอดี้การ์ดลับของซือเยี่ยหาน หลิวอิ่ง

“พวกแกเป็นใคร”

นัยน์ตาของหลิวอิ่งมีแต่ความใจเย็น เขากวาดมองทุกคน แล้วตวาดเสียงเย็น

“นายไม่จำเป็นต้องรู้มาก แค่ตอบคำถามมาก็พอ” ชายวัยกลางคนที่อยู่ด้านล่างที่นั่งของจี้หวงจ้องหน้าหลิวอิ่ง แล้วเอ่ยเสียงเย็น

“รนหาที่ตาย!”

หลิวอิ่งเดือดดาล ง้างแขนขวาขึ้น กำหมัดเปลี่ยนเป็นฝ่ามือ พุ่งไปทางชายวัยกลางคนคนนั้นทันที

ชายวัยกลางคนแสยะยิ้ม ตั้งศอกพร้อมโจมตี หลิวอิ่งยังไม่ทันประชิดเข้ามา ศอกของเขาก็กระแทกเข้าที่ท้องหลิวอิ่งอย่างแรง

หลิวอิ่งอ่อนแรงเข่าทรุดทันที

“เยี่ยหวันหวั่นกับอดีตผู้นำตระกูลซือของพวกแกเป็นอะไรกัน!” ชายวัยกลางคนจ้องหน้าหลิวอิ่ง แล้วตะคอกถามเสียงเย็น

“ฉันไม่รู้!” หลิวอิ่งบอก

“ไม่รู้? แกเป็นบอดี้การ์ดของอดีตผู้นำตระกูลซือของจีน จะไม่รู้ได้ยังไง!” ประกายเยือกเย็นพาดผ่านดวงตาของชายวัยกลางคน

“เหอะ หยุดพล่ามซักที ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น” หลิวอิ่งแค่นยิ้ม

“หึๆ…แกนี่หยิ่งไม่เบาเหมือนกันนะ ถึงแกไม่บอก ก็มีคนบอกอยู่ดี” ชายวัยกลางคนค่อยๆ หันไปมองทหารรับจ้างห้าคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล จากนั้นก็หันกลับมา

“จี้หวง คนคนนี้เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์ ฆ่าเลยไหมครับ” ชายวัยกลางคนหันไปถามจี้หวง

แต่จี้หวงกลับยิ้มบอกว่า “ไม่ต้อง”

จี้หวงตัดสินใจแล้ว ชายวัยกลางคนย่อมไม่พูดอะไรมาก เพียงแต่หันไปมองกลุ่มทหารรับจ้างห้าคนเล็กน้อย

โลลิน้อยโดนจ้องอย่างนั้นก็ตัวสั่น

จี้หวง…ราชาผู้ปกครองอำนาจมืดของยุโรป เผด็จการสมคำล่ำลือ…

————————————————————————————-

บทที่ 1322 สวมหมวกเขียวให้จี้หวง

ถึงโลลิน้อยจะไม่เคยเจอจี้หวง แต่ชื่อเสียงของจี้หวงมีหรือเธอจะไม่เคยได้ยิน

“สวัสดีค่ะ จี้หวง…”

ไม่รอให้จี้หวงเอ่ยปาก โลลิน้อยเป็นฝ่ายยิ้มทักทายก่อน