บทที่ 1351 ดื่มเหล้าไหม / บทที่ 1352 พูดโม้ก็อันตรายขนาดนี้

บทที่ 1351 ดื่มเหล้าไหม

เยี่ยหวันหวั่นได้แต่พยักหน้ารับการเตือนด้วยความหวังดีของเจ้าสวะหมา

เยี่ยหวันหวั่นก็ไม่อยากพัวพันมากเกินไป จุดประสงค์ดั้งเดิมที่เธอมารัฐอิสระก็แค่เพื่อตามหาซือเยี่ยหาน จากนั้นถามความจริงของเรื่องราว แล้วก็พาซือเยี่ยหานกลับประเทศจีน แต่ใครจะนึกถึงว่ หลังมาถึงรัฐอิสระ เรื่องทั้งหมดกลับเหนือการควบคุมของเธอ ยิ่งถลำตัวยิ่งจมลึก ไม่อาจถอนตัวได้

“ท่านหมาไม่ได้สร้างกองกำลังไหนเหรอ” เยี่ยหวันหวั่นมองเจ้าสวะหมา เธอค่อนข้างสงสัย

ผู้ชายตรงหน้านี้ว่ากันว่าครองพลังอันเด็ดขาด โดยเฉพาะในสถานที่อย่างรัฐอิสระที่ไม่สามารถใช้อาวุธปืน อีกทั้งยังไม่มีกฎหมายผูกมัดมากมาย ค่าพลังต่อสู้เทียบเท่ากับทุกสิ่งทุกอย่าง ด้วยตัวตนระดับนี้ ทำไมเจ้าสวะหมาไม่สร้างกองกำลังของตัวเอง สร้างอาณาจักรของตัวเองขึ้นมา?

ได้ยินคำพูดของเยี่ยหวันหวั่น เจ้าสวะหมาชะงักเล็กน้อย หลังไตร่ตรองชั่วครู่ก็เอ่ยปาก “ทำไมต้องสร้างกองกำลัง…ดึงดูดพวกขยะไร้ประโยชน์เข้ามามีความหมายตรงไหน”

เยี่ยหวันหวั่นหมดคำพูดเมื่อเจ้าสวะหมาเอ่ยออกมาเช่นนี้ เกรงว่าในสายตาของเจ้าสวะหมา นอกจากตัวเองแล้ว ทุกคนก็ต่างล้วนคือขยะ…

หลงตัวเองเข้ากระดูกดำจริงๆ…

“ดื่มเหล้าไหม” ผ่านไปชั่วครู่ เจ้าสวะหมาก็เอ่ยถามกับเยี่ยหวันหวั่น

ได้ยินดังนั้น เยี่ยหวันหวั่นอยากปฏิเสธโดยจิตใต้สำนึก แต่คิดดูอีกทีจึงค้นพบว่าเวลานี้ไม่มีคนคอยสนใจเธอ หลังใจลอยครู่หนึ่งเยี่ยหวันหวั่นก็พยักหน้า “ก็ได้…”

เจ้าสวะหมาลุกขึ้นไปหยิบเหล้ามารินให้เยี่ยหวันหวั่นหนึ่งแก้วทันที “เหล้านี้ฉันหมักเอง อยู่ข้างนอกคุณไม่มีทางได้ดื่มแน่นอน”

“โอ้?” เยี่ยหวันหวั่นสนใจทันทีทันใด

เยี่ยหวันหวั่นเทเหล้าเต็มแก้วเข้าปากอย่างรวดเร็ว

“รสชาติเป็นไง” เจ้าสวะหมามองเยี่ยหวันหวั่นพลางเอ่ยถาม

เยี่ยหวันหวั่นนิ่งเงียบ

เจ้าสวะหมา “?”

“รสชาติไม่เลว…แต่ นี่ไม่เหมือนรสเหล้านะ…” เยี่ยหวันหวั่นวางแก้วเหล้าในมือ สีหน้ายากบรรยาย

เธอยังไม่เคยดื่มเหล้าที่ไม่มีรสชาติเหล้ามาก่อน

“อืม” เจ้าสวะหมาพยักหน้า “ไม่มีแอลกอฮอล์ แต่มีรสหวาน”

เยี่ยหวันหวั่นมองเจ้าสวะหมาด้วยสีหน้าว่างเปล่า “ท่านหมา…งั้นฉันขอทำความเข้าใจได้หรือเปล่า นี่คือเครื่องดื่ม?”

“จะเข้าใจแบบนั้นก็ได้เหมือนกัน” เจ้าสวะหมาเอ่ย

เยี่ยหวันหวั่นหมดคำพูด

งั้นนายถามฉันหาพระแสงอะไรว่าดื่มเหล้าหรือเปล่า…เครื่องดื่มก็คือเครื่องดื่ม ตั้งใจย้อมกวางเป็นม้าเรอะ!

“จริงสิ ท่านหมา ฉันก็อยู่ข้างบ้านคุณนี่แหละ…มีเวลาก็มาเยี่ยมเยียนได้” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยกับเจ้าสวะหมา

“ข้างบ้าน?” เจ้าสวะหมาเงยหน้า “ข้างบ้านฉันก็มีแค่บ้านผีสิงหลังเดียว”

เยี่ยหวันหวั่นมีสีหน้าจนใจเต็มเปี่ยม “นั่นอย่างมากก็เป็นบ้านอัปมงคล…บ้านผีสิงก็เกินไปหน่อยนะ…”

“คุณหนูเยี่ยอยู่ในบ้านผีสิงหลังนั้น?” เจ้าสวะหมาค่อนข้างแปลกใจ

“ใช่ ฉันอยู่ในบ้านผีสิงนั้น…” เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้า

เจ้าสวะหมาไม่สนิทกับผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ยแม้แต่น้อย เลยไม่รู้ที่อยู่เก่าของผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ย ดังนั้นเยี่ยหวันหวั่นพูดว่าตัวเองอยู่ข้างบ้านก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้

“โอ้…ระวังหน่อยนะ ด้านในนั้นมีผี” เจ้าสวะหมาพูดลอยๆ หนึ่งประโยค จากนั้นก็ลุกขึ้นเริ่มเก็บโต๊ะ

เยี่ยหวันหวั่นมุมปากกระตุกน้อยๆ เจ้าสวะหมานี่คงไม่ได้จงใจหรอกนะ!

“จริงสิ ท่านหมา…” ฉับพลันนั้น เยี่ยหวันหวั่นขวางด้านหน้าเจ้าสวะหมา “ช่วงนี้ฉันได้ข่าวหนึ่งมา มีคนเตรียมไปกวาดล้างอาชูร่า แถมรางวัลที่ให้ยังก้อนโตมาก ท่านหมาสนใจหรือเปล่า…”

———————————————————————————————-

บทที่ 1352 พูดโม้ก็อันตรายขนาดนี้

ถ้าเจ้าขยะหมาเต็มใจลงมือจัดการอาชูร่า งั้นตัวเธอก็ไม่ใช่นั่งสบายๆ หรอกเหรอ

ถึงตอนนั้นสมาคมสหพันธ์วิทยายุทธ์ให้เงินสามเท่า เธอให้เจ้าสวะหมาหนึ่งเท่า ก็ยังเหลืออีกสองเท่า…