บทที่ 1353 เที่ยวไนต์คลับ / บทที่ 1354 ค่าความหน้าตาดีของจักรพรรดิจี่

บทที่ 1353 เที่ยวไนต์คลับ

ตามเสียงดนตรีที่ดังกระหึ่มหู เยี่ยหวันหวั่นฝืนใจเปิดประตูรถก่อนเดินลงจากรถช้าๆ

ชีซิงกับชิวสุ่ยทั้งสองคนเข้าไนต์คลับเปิดห้องเรียบร้อยแล้ว

“ทั้งสองท่านเชิญเข้ามาข้างในค่ะ” เด็กสาวที่ท่าทางจะเป็นบริกรคนหนึ่งเข้ามาต้อนรับทันทีด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

ระหว่างทางไปห้องส่วนตัว เยี่ยหวันหวั่นกวาดสายตาสำรวจ ทั้งหมดล้วนเป็นเด็กสาวหน้าตาโดดเด่น บ้างสวมชุดบันนี่เกิร์ลไม่ก็แต่งคอสเพลย์น่ารักมาก

แต่ที่ทำให้เยี่ยหวันหวั่นแปลกใจคือ นอกจากผู้หญิงกลับยังมีผู้ชายที่แต่งเนื้อแต่งตัว สวมชุดแสบตาเหลือเกิน ทว่าหน้าตาก็ยังพอถูไถได้

เยี่ยหวันหวั่นนิ่งเงียบ

ที่นี่มันที่บ้าอะไรกันเนี่ย…

ผ่านไปชั่วครู่ บริกรก็เปิดห้องส่วนตัว จากนั้นก็ถอยออกไป

“เสี่ยวเฟิง มานี่เร็ว!”

ชิวสุ่ยเห็นเยี่ยหวันหวั่นปรากฏตัวก็รีบลุกขึ้นจากโซฟา โบกมือให้เยี่ยหวันหวั่น

ชีซิงนั่งอยู่ข้างๆ มีสีหน้าเย็นชาอย่างเห็นได้ชัด “พี่เฟิง”

เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้านับว่าตอบรับ

“ไม่ทราบว่าทุกท่านต้องการเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อะไรไหมคะ” บริกรคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องส่วนตัวก่อนเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม

เยี่ยหวันหวั่นเพิ่งคิดอยากสั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จำนวนหนึ่ง แต่เป่ยโต่วกลับโบกมือยกใหญ่ “ไม่ต้อง พี่เฟิงของพวกเราไม่เคยดื่มเหล้า! จริงสิ เอาสินค้ามา”

ได้ยินแบบนั้น บริกรก็พยักหน้าแล้วจากไป

เยี่ยหวันหวั่นค่อนข้างหมดคำพูด ตอนอยู่ประเทศจีนซือเยี่ยหานไม่ให้เธอดื่มเหล้า นี่อุตส่าห์ลำบากมาถึงรัฐอิสระ ผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ยก็กลับไม่เคยดื่มเหล้า…

แต่ผ่านไปครู่หนึ่งหญิงสาวชายหนุ่มไม่น้อยก็พลันพรั่งพรูเข้ามาในห้อง

บริกรยืนอยู่ด้านข้างให้พวกเป่ยโต่วเลือกคน

“เธอ…แล้วก็เธอ…มา” เป่ยโต่วหัวเราะซุกซน เลือกเด็กสาวที่แต่งตัวเซ็กซี่หลายคน

“คุณพี่ชายมานั่ง” ชิวสุ่ยเลือกเด็กชายที่หน้าตาไม่เลวคนหนึ่ง

“ชีซิง เลือกคนสิ” เป่ยโต่วเห็นชีซิงนิ่งตลอดก็อดเร่งไม่ได้

“ไม่จำเป็น” ชีซิงเอ่ยเสียงเรียบ

“เพ้ย เจ้าแปลกพวก!” เป่ยโต่วเบ้ปากแล้วมองเยี่ยหวันหวั่น “พี่เฟิง ไม่ต้องสนใจหมอนี่ พี่เลือกเถอะ”

เวลานี้เยี่ยหวันหวั่นมุมปากกระตุกเล็กน้อย ผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ยแบดเจอร์ยังชอบแบบนี้ด้วยเหรอ…

กวาดตามองหนึ่งที ถึงแม้แต่ละคนไม่นับว่าน่าเกลียด แต่หลังเห็นคนงามเลิศล้ำจนชินตา คนพวกนี้ก็ช่างไร้รสชาติ

“ไม่ถูกใจ” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ย

“พวกเธอทำบ้าอะไร แม้แต่ฉันยังคิดว่าน่าเกลียด เลือกที่ดีกว่านี้หน่อยไม่ได้เรอะ เปลี่ยนกลุ่มอื่นมา!” เป่ยโต่วขมวดคิ้วเอ่ย

พนักงานบริการพาพวกพี่ชายไปทั้งหมดด้วยความจนใจ แค่ครู่เดียวคนกลุ่มหนึ่งก็เข้ามาอีกภายใต้การนำของพนักงาน

“พี่เฟิง กลุ่มนี้ดี ค่าหน้าตาสูงกว่าก่อนหน้านี้ ถึงไม่เท่าผมแต่ก็พอได้” เป่ยโต่วเอ่ยกับเยี่ยหวันหวั่น

คนกลุ่มนี้ทั้งหมดแต่งชุดสูทลำลองมีชายเต็มวัยที่เปี่ยมเสน่ห์เพศชาย แล้วก็มีหนุ่มน้อยหน้าตาอ่อนหวานใสซื่อบริสุทธิ์

เพียงแต่เทียบกับหน้าตางามล้ำที่เยี่ยหวันหวั่นเคยเห็นมา ก็ยังคงห่างชั้นกันอยู่มาก…เธอไม่สนใจจริงๆ

“ไม่ถูกใจ” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยอย่างเบื่อหน่าย

นี่ไม่ใช่ว่าเธอไม่เลือก แต่ว่าไม่ดีจริงๆ ชีซิงไม่น่าสงสัยเธอได้หรอกมั้ง…

และเยี่ยหวันหวั่นก็เชื่อว่าแบดเจอร์ผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ย ไม่มีทางเป็นคนประเภทไม่เลือกกินเด็ดขาด อย่างน้อยก็ต้องเป็นของคุณภาพสูงสุดละมั้ง…

“คุณพี่ชาย มานั่ง”

เยี่ยหวันหวั่นไม่เลือก แต่ชิวสุ่ยกลับตาวาวแล้วพลันเลือกหนุ่มน้อยที่ดูขี้อายนิดหน่อยคนหนึ่งในนั้นมา…

เยี่ยหวันหวั่นหมดคำพูด

นึกไม่ถึงว่าเธอจะเป็นแบบนี้นะชิวสุ่ย…