บทที่ 1355 เป็นตัวอะไรกัน / บทที่ 1356 ถูกคู่หมั้นจับได้คาหนังคาเขา

บทที่ 1355 เป็นตัวอะไรกัน

“สาวน้อยชื่ออะไรจ๊ะ ติดตามตามหัวหน้าคนไหน” ชายวัยกลางคนมองประเมินเยี่ยหวันหวั่นอย่างไม่ปกปิดแววตาแม้แต่น้อย

“คุณจำคนผิดแล้ว” เยี่ยหวันหวั่นเหลือบมองชายวัยกลางคน เอ่ยด้วยเสียงเย็นชา

ได้ยินแบบนั้น ชายวัยกลางคนจ้องมองเยี่ยหวันหวั่น มุมปากยกขึ้นน้อยๆ “โอ้โฮ แถมยังอารมณ์ร้ายน่าดู…”

ไม่รอให้เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยปาก หญิงชุดแดงที่อยู่ด้านข้างก็มองประเมินเยี่ยหวันหวั่นด้วยท่าทางมองคนจากที่สูงไม่ปาน สีหน้าเต็มไปด้วยความดูถูก เอ่ยกับชายวัยกลางคนว่า “พี่สยง นังขยะอย่างนี้มีอะไรดี อยู่ที่นี่แต่งตัวสูงส่ง ไม่ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเองบ้างว่างเป็นตัวอะไร”

“เฮ้อ เสี่ยวหลาน อย่าหึงสิ พี่สยงยังรักเธออยู่นะ…” ระหว่างพูดคุยกัน ชายวัยกลางคนก็ตบก้นหญิงชุดแดงหนึ่งที่ด้วยรอยยิ้มหยาบโลนเต็มใบหน้า

หญิงชุดแดงเบ้ปาก “พี่สยง ดูพี่พูดเข้าสิ ไม่ใช่ว่าฉันกลัวว่านังขยะนี่จะดูแลพี่ไม่ดีหรอกเหรอ”

“นั่นก็ไม่แน่หรอก พวกเธอกลางคืนปรนนิบัติฉันด้วยกันไง…เสี่ยวหลานดูแลเธอ แบบนี้ก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ” ชายวัยกลางคนยิ้มเอ่ย

หญิงชุดแดงมองเยี่ยหวันหวั่นอย่างดูถูก “ในเมื่อพี่สยงสั่งแล้ว คืนนี้เธอก็ดูแลพี่สยงดีๆ เข้าใจไหม”

เวลานี้มุมปากเยี่ยหวันหวั่นสวมรอยยิ้มบอกไม่ถูก ที่รัฐอิสระยังไม่เคยมีใครกล้าไม่เกรงใจแบบนี้กับเธอมาก่อน

ถึงแม้เยี่ยหวันหวั่นก็รู้ว่าตัวเองไม่ใช่ผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ยที่แท้จริง แต่สำหรับตอนนี้แล้ว เธอนั่งอยู่บนบัลลังก์ผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ยไม่ผิดแน่

“ไสหัวไป” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยอย่างรำคาญเล็กน้อย

“แกนังร่านนี่…พี่สยงเป็นใคร ให้เธอมาปรนนิบัติรับใช้พี่สยงกลางคืนก็เป็นบุญสามชาติของแกแล้ว แต่แกยังมาแสร้งทำตัวบริสุทธิ์ใส่มารดางั้นเหรอ” หญิงชุดแดงมองเยี่ยหวันหวั่นอย่างโมโห

ตอนที่พูดชายวัยกลางคนยื่นมือ ถึงกับจะลูบแก้มของเยี่ยหวันหวั่น

‘เพียะ!’

แทบจะในชั่วพริบตา เยี่ยหวันหวั่นก็ปัดมือขวาที่ชายวัยกลางคนยื่นออกมา

“โฮ่ คุณหนูน้อยอารมณ์ร้ายแล้วยังขี้โมโหมากด้วย…ไม่เลว พี่สยงเธอก็ชอบแบบนี้ ไม่งั้นพอขึ้นคร่อมแล้วเหมือนกับปลาตายก็น่าเบื่อแย่…” ลิ้นสีแดงของชายวัยกลางคนเลียริมฝีปากแห้งผาก

“จับมาให้ฉัน พาไปบ้านพี่สยง” หญิงชุดแดงเอ่ยกับพวกชายฉกรรจ์ที่อยู่ด้านข้าง

ได้ยินคำพูดของหญิงชุดแดง พวกชายฉกรรจ์ผู้ติดตามก็พยักหน้าแล้วเดินขึ้นหน้ามาตั้งท่าจะจับตัวเยี่ยหวันหวั่นทันที

เวลานี้ดวงตาของเยี่ยหวันหวั่นมีประกายเย็นเยียบวาบผ่าน เธอระเบิดกำปั้นใส่หน้าชายฉกรรจ์หนึ่งในนั้น

ชายฉกรรจ์คนนั้นถูกเยี่ยหวันหวั่นต่อยเข้าอย่างจังโดยไม่ทันตั้งตัว ร่างซวนเซถอยหลัง สองมือกุมจมูกล้มลงกับพื้นลุกไม่ขึ้น แค่เพียงหมัดเดียว สันจมูกเขาก็ถูกเยี่ยหวันหวั่นต่อยหักแล้ว

“วอนหาที่ตาย!”

เห็นแบบนั้น ชายฉกรรจ์อีกคนก็ตะโกนเสียงโมโห

“ไสหัวไป!”

เยี่ยหวันหวั่นยังไม่เก็บท่าหมัด เธอใช้ข้อศอกกระแทกใส่ลำคอของชายฉกรรจ์อย่างไม่ปรานี

ทุกขั้นตอนเกิดขึ้นเพียงสองวินาที ชายฉกรรจ์สองคนก็ล้มไปกองกับพื้นลุกไม่ขึ้น ในปากร้องครวญคราง

“แกนังโสเภณีชั่ว แกกล้าขัดขืน!” หญิงชุดแดงตะคอกเสียงแหลม

‘เพียะ!’

เยี่ยหวันหวั่นแค่นหัวเราะ พลิกมือตบแก้มซ้ายของหญิงชุดแดงอย่างรุนแรง

เวลานี้หญิงชุดแดงจ้องมองเยี่ยหวันหวั่น กุมแก้มซ้ายที่มีรอยประทับฝ่ามือ ราวกับมองเห็นผีไม่ปาน

———————————————————————————

บทที่ 1356 ถูกคู่หมั้นจับได้คาหนังคาเขา