บทที่ 1357 คงไม่ได้หึงหรอกนะ / บทที่ 1358 ไม่มีใครช่วยได้

บทที่ 1357 คงไม่ได้หึงหรอกนะ

“เมื่อกี้ได้ยินชิวสุ่ยบอกว่าเธออยากได้ผู้ชายแบบฉัน ฉันก็เลยลองมาดู ไม่ทราบว่าอย่างฉันพอจะถูกใจเธอไหม” จี้ซิวหร่านจ้องเยี่ยหวันหวั่น แล้วพูดพลางยิ้มจางๆ แววตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน

เยี่ยหวันหวั่นขนลุก จี้ซิวหร่านคนนี้คงไม่ใช่ว่ากำลังโมโหจนพูดไปเรื่อยอยู่หรอกนะ…

เธอเป็นคู่หมั้นของเขานะ…แต่ดันถูกจับได้ว่าออกมาเที่ยวผู้ชายในผับกลางคืนอย่างงี้…

เยี่ยหวันหวั่นลองคิดแบบสลับมุมมอง ถ้าหากเธอจับได้ว่าซือเยี่ยหานออกไปเที่ยวผู้หญิงในผับล่ะก็…

จี้ซิวหร่านจะต้องโมโหจนเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ…

เยี่ยหวันหวั่นถมึงตามองชิวสุ่ย ยัยชิวสุ่ยทำไมถึงได้ปากสว่างอย่างนี้…

“มานี่”

จี้ซิวหร่านยกมือขวากวักเรียกเยี่ยหวันหวั่น จากนั้นก็ตบที่นั่งข้างกายตัวเอง

ท่ามกลางความจนใจ เยี่ยหวันหวั่นทำได้เพียงเดินไปนั่งข้างๆ จี้ซิวหร่าน

“เชี่ย…นี่มัน…หรือว่าพี่เฟิ่งจะคบกับจี้หวงแล้วจริงๆ…ขนาดจี้หวงพี่เฟิ่งยังสอยมาได้ นี่พี่เฟิ่งคงไม่ได้วางยาอะไรจี้หวงใช่ไหมเนี่ย?!”

เป่ยโต่วทำหน้าเหมือนเห็นผีก็ไม่ปาน เขาจ้องเยี่ยหวันหวั่นกับจี้ซิวหร่านอย่างไม่อยากเชื่อ

ชีซิงเหลือบมองเป่ยโต่วแวบหนึ่ง

“มองหน้าฉันทำไม…จี้หวงได้ฉายาว่าเป็นชายนักบุญผู้งดเว้นจากทางโลกเชียวนะ…ได้ยินมาว่าเขาไม่เคยแตะต้องผู้หญิงเลย แม่เอ็งเถอะ ข้างกายมีสาวสวยเต็มไปหมด แต่เขากลับไม่เคยชายตามองซักนิด…ถ้าเป็นฉันนะ…” พอพูดมาถึงตรงนี้ เป่ยโต่วก็ทำหน้าประหลาดใจอีกครั้ง แล้วมองชีซิง “เหล่าชี…นายว่า…จี้หวงคงไม่ได้…”

“อะไร” ชีซิงถามเสียงเรียบ

“คงไม่ได้…ชอบผู้ชายหรอกนะ!” เป่ยโต่วบอก

ชีซิงยังไม่ทันพูดอะไร เป่ยโต่วก็จ้องเขาแล้วพูดต่อว่า “เชี่ย…ฉันก็ไม่เคยเห็นนายแตะต้องผู้หญิงเหมือนกัน…นายคงไม่ได้…ชอบผู้ชายเหมือนกันหรอกใช่ไหม…”

พูดจบเป่ยโต่วก็ถอยไปข้างหลังเพื่อนั่งให้ห่างชีซิงโดยอัตโนมัติ

ชีซิงจ้องเป่ยโต่วอย่างไม่แยแส คล้ายไม่อยากจะสนใจเป่ยโต่วซักนิดเลยด้วยซ้ำ

……

“ที่นี่ สนุกเหรอ” บนโซฟา จี้ซิวหร่านถามเยี่ยหวันหวั่นอย่างเกียจคร้าน เหมือนไม่ค่อยใส่ใจนัก

เยี่ยหวันหวั่นยังไม่ทันพูดอะไร จี้ซิวหร่านก็กวาดตามองหนุ่มน้อยวัยขบเผาะหลายคนที่อยู่ในห้องแวบหนึ่ง “พวกเขา หน้าตาดีเหรอ”

เยี่ยหวันหวั่นพูดไม่ออก

เยี่ยหวันหวั่นไม่พูดอะไร หนุ่มน้อยสองคนที่นั่งข้างชิวสุ่ยกลับตกใจจนหน้าซีดเซียว

ชายหนุ่มที่ดูอัธยาศัยดี มีรอยยิ้มไร้พิษภัยตรงหน้า นึกไม่ถึงว่าจะเป็นจี้ซิวหร่านราชาแห่งอำนาจมืดของยุโรป…

พวกเขาอยู่ในรัฐอิสระ มีเหรอจะไม่รู้จักชื่อเสียงอันโด่งดังของจี้ซิวหร่าน!

แต่ทำไมผู้ชายคนนี้ต้องมองพวกเขาด้วย พวกเขานั่งข้างพี่สาวชิวสุ่ยไม่ใช่เหรอ…ไม่ยุติธรรมเลย!

“ต่อไป ถ้าอยากสนุกโทรฯ หาฉันก็ได้” จี้ซิวหร่านละสายตากลับมา กระตุกมุมปากยิ้มเล็กน้อย แล้วมองเยี่ยหวันหวั่น

เป่ยโต่วที่นั่งอยู่ด้านหนึ่งยกนิ้วโป้งให้เยี่ยหวันหวั่นรัวๆ แล้วหันไปพูดกับชีซิงเบาๆ ว่า “ฉันว่านะเหล่าชี จี้หวงไม่ใช่ว่ากำลังหึงอยู่หรอกใช่ไหม…เชี่ย แม้แต่จี้หวงพี่เฟิ่งยังคว้ามาได้…ฉันไม่ได้กำลังฝันอยู่ใช่ไหม…”

เยี่ยหวันหวั่นยังไม่ทันพูดอะไร จู่ๆ ประตูห้องก็โดนใครบางคนถีบเข้ามาเสียงดัง

“พี่สยง ที่นี่แหละห้องพิเศษ 302 นังชั้นต่ำที่กล้าล่วงเกินพี่อยู่ในนี้!”

พนักงานไนต์คลับที่แต่งตัวยั่วยวนเดินเข้ามาในห้อง จากนั้นก็ยืนชี้หน้าด่าเยี่ยหวันหวั่นอยู่หน้าห้อง

เป่ยโต่วกับชีซิงชะงักเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

วินาทีต่อมา เยี่ยนสยงกับผู้หญิงชุดแดงก็เดินเข้ามาในห้อง

“นังผู้หญิงชั้นต่ำ แกกล้ามากจริงๆ…วันนี้แม่จะคอยดูว่าแกจะตายยังไง!” ผู้หญิงชุดแดงจุดบุหรี่มวนหนึ่ง จากนั้นก็พ่นควันออกมา จ้องหน้าเยี่ยหวันหวั่นด้วยสายมุ่งร้าย

————————————————————————————-

บทที่ 1358 ไม่มีใครช่วยได้