บทที่ 1359 มาบ้านฉันสิ / บทที่ 1360 ท่านที่อยู่ข้างใน ก็คือนายแห่งอาชูร่า!

บทที่ 1359 มาบ้านฉันสิ

หรือว่าผู้หญิงคนเมื่อกี้ที่ล่วงเกินเยี่ยนสยงเกี่ยวข้องอะไรกับคูกู่?

คิดมาถึงตรงนี้ผู้คนที่มุ่งอยู่นอกห้องก็สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ไม่น่าล่ะผู้หญิงคนนั้นถึงได้อวดดีไม่เห็นเยี่ยนสยงอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ ที่แท้ก็รู้จักกับคูกู่นี่เอง!

วินาทีนี้ เยี่ยนสยงหน้าซีดเผือด เขารีบวิ่งออกจาห้อง 302 ของพวกเยี่ยหวันหวั่น

“คูกู่…แม่เอ็งเถอะ…เพื่อผู้หญิงคนเดียวนายกลับกล้าเป็นศัตรูกับตระกูลเยี่ยนของเรา นายทำอย่างงี้ขออนุญาตจี้หวงรึยัง…รอก่อนเถอะ เราได้เห็นดีกันแน่!”

เยี่ยนสยงวิ่งออกจากห้อง 302 แล้วตะโกนเสียงดังลั่น

หนึ่งในผู้อาวุโสตระกูลเยี่ยนของพวกเขารู้จักกับจี้ซิวหร่าน แล้วตอนนี้ผู้อาวุโสท่านนั้นก็บังเอิญรับรองแขกคนสำคัญอยู่ที่ไนท์คลับแห่งนี้พอดี!

“พี่สยง…” ผู้หญิงชุดแดงที่ยืนอยู่ข้างเยี่ยนสยงทำตัวไม่ถูก

“เหอะ ฉันจะไปเรียกลุงสี่มา!”

……

ในห้อง 302 คูกู่มองจี้หวง ท่าทางเหมือนกำลังรอฟังคำสั่งอยู่

“ไม่ต้องตามไปแล้ว เรียกคนมาเก็บกวาดที่นี่ให้สะอาด” จี้ซิวหร่านเอ่ยอย่างไม่แยแส

คูกู่พยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็เดินออกไป ไม่นานก็พาผู้จัดการไนท์คลับกลับมาด้วย

พอเห็นศพนอนเกลื่อนพื้น ผู้จัดการไนท์คลับเหงื่อแตกไปทั้งตัว เม็ดเหงื่อไหลอาบหน้าผากเหมือนสร้อยไข่มุกที่สายขาด

“เก็บกวาดให้เรียบร้อย” คูกู่สั่งเสียงเย็น

“ครับๆๆ…ได้เลยครับ จะรีบเก็บกวาดเดี๋ยวนี้!”

ผู้จัดการไนต์คลับสั่งให้พนักงานขนศพออกไป แล้วจัดการเก็บกวาดห้องอย่างระมัดระวังจนสะอาดเหมือนเดิม จากนั้นจึงค่อยขอตัวออกไป

ในห้อง ชีซิงกับเป่ยโต่วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งสองอยู่ในพันธมิตรอู๋เว่ย เห็นเรื่องพวกนี้จนชินแล้ว

เยี่ยหวันหวั่นแสร้งเหลือบมองจี้หวงเหมือนไม่ตั้งใจ ผู้ชายตรงหน้านี้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็มักจะมีรอยยิ้มจางๆ อยู่บนใบหน้าเสมอ เหมือนเด็กหนุ่มข้างบ้านที่ไม่มีพิษไม่มีภัยคนหนึ่งเท่านั้น…

แต่ทว่า ผู้ชายที่ดูเหมือนอ่อนโยนอย่างนี้ กลับเป็นราชาจอมเผด็จการที่กุมอำนาจมืดทั่วทั้งยุโรปไว้ในกำมือ…คนอย่างนี้ มีหรือจะไม่ใช่คนเลือดเย็นและโหดเหี้ยม…

เกรงว่าคนอื่นคงถูกหน้าตาไร้พิษภัยของเขาหลอกเอาได้ ถ้าหากคิดไปว่าจี้หวงไร้พิษภัยจริงๆ…นั่นคงกลายเป็นเรื่องที่ตลกที่สุดในโลกนี้แล้ว ผลที่ตามมาอาจร้ายแรงและเสียหายถึงขั้นทำลายล้างเลยก็ว่าได้…

“ใช่แล้ว อีกสองสามวันมาที่บ้านฉันสิ” จี้หวงไม่พูดถึงเรื่องเมื่อกี้ แต่หันมาเอ่ยกับเยี่ยหวันหวั่นเสียงเบา

เยี่ยหวันหวั่นทำหน้าแปลกใจเล็กน้อย

นอกจากอำนาจของตัวเองแล้ว จี้หวงยังเป็นผู้สืบทอดของตระกูลจี้ หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของรัฐอิสระ…

ให้เธอไปบ้านเขา ก็หมายความว่าให้ไปตระกูลจี้ หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของรัฐอิสระ…

เพียงแต่ การที่คู่หมั้นฝ่ายหญิงไปเยี่ยมบ้านคู่หมั้นฝ่ายชายก็เหมือนจะเป็นเรื่องปกติ เยี่ยหวันหวั่นเลยไม่รู้จะหาเหตุผลอะไรมาบอกปัดเขา

“ได้ อีกสองสามวันถ้ามีเวลาว่างเมื่อไหร่…” สุดท้ายเยี่ยหวันหวั่นก็ตกปากรับคำ

จี้ซิวหร่านพยักหน้าเล็กน้อย

……

ขณะเดียวกัน เยี่ยนสยงวิ่งไปที่ห้องพิเศษที่ดูหรูหราห้องหนึ่งในไนต์คลับ

“ลุงสี่!”

เยี่ยนสยงเปิดประตูห้องเข้าไปด้วยท่าทางเดือดดาลเต็มที่

เบื้องหน้า ชายชราผมขาวทั้งหัวกำลังยิ้มกว้าง ข้างกายเขามีชายหนุ่มท่าทางเย็นชาสุดขั้วคนหนึ่งนั่งอยู่

นัยน์ตาของชายหนุ่มราวกับน้ำแข็งพันปีที่ไม่มีวันละลาย รังสีอำมหิตแผ่กระจายทั่วตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า