บทที่ 1399 ไม่ใช่โจรกันหมดเหรอ / บทที่ 1400 ข่าวสะเทือนฟ้า

บทที่ 1399 ไม่ใช่โจรกันหมดเหรอ

“งั้น…จอมยุทธ์อี้อยากให้ฉันทำอะไรเหรอ” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยปากถามอย่างสงสัย

“เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับด้านอำนาจของตระกูลเนี่ย ฉันเคยสาบานว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับกองกำลังใดนอกเหนือจากตระกูลโบราณรัฐอิสระ ถึงคุณทำธุรกิจค้าขายประตูแต่น่าจะมีช่องทางกับข่าวล่ำลือมากกว่าฉันไม่น้อย ฉันก็ไม่มีเพื่อนอะไรเลยอยากไหว้วานให้คุณช่วยลูกศิษย์คนนั้นของฉันตรวจสอบสักหน่อย” อี้สุ่ยหานมองเยี่ยหวันหวั่นพลางเอ่ย

ได้ยินอี้สุ่ยหานพูดแบบนั้น เยี่ยหวันหวั่นก็ไม่รู้จะพูดอะไร สถานการณ์ของเธอในตอนนี้ค่อนข้างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ตอนนั้นที่ถังถังอยู่ประเทศจีน เธอเป็นคนเลี้ยงดูเขา ทำให้คุณนายเนี่ยกับแม่แท้ๆ ของถังถังมีอคติกับเธออยู่บ้าง…

ถ้าเวลานี้เธอไปตรวจสอบแม่แท้ๆ ของถังถังอีก…

แต่ถ้าเป็นอย่างที่อี้สุ่ยหานพูดจริง แม่ของถังถังเป็นตัวปลอมจริงๆ เพื่อถังถังแล้วเธอก็ไม่บ่นอะไร

แต่ถ้า…แม่ถังถังไม่ใช่ตัวปลอมแต่เป็นตัวจริง เธอบุ่มบ่ามตรวจสอบ เกรงว่าจะทำให้ความสัมพันธ์ของถังถังกับแม่แท้ๆ ของเขาเลวร้ายลงได้…

“จอมยุทธ์อี้ เรื่องนี้มีระดับความน่าเชื่อถือเท่าไร” เยี่ยหวันหวั่นขมวดคิ้วถาม

“ไม่แน่ชัด” อี้สุ่ยหานส่ายหน้า “นอกจากตระกูลโบราณรัฐอิสระ ฉันก็ไม่คุ้นเคยกับทุกกองกำลังในรัฐอิสระเลย ที่รู้มีน้อยมาก เพราะงั้นเลยอยากให้คุณช่วยลูกศิษย์ฉันตรวจสอบดูที”

เยี่ยหวันหวั่นครุ่นคิดอยู่เนิ่นนานและสุดท้ายก็พยักหน้าเอ่ย “ในเมื่อเป็นแบบนี้…งั้นฉันจะลองดูสุดความสามารถ…”

บังเอิญพอดี อีกไม่กี่วันเธอก็จะไปหาถังถังที่บ้านตระกูลเนี่ย ถึงตอนนั้นสามารถตรวจสอบดูสักหน่อยได้ ก็ไม่ได้มีอุปสรรคใหญ่โต

“ขอบคุณ” อี้สุ่ยหานพยักหน้า “แล้วก็ความสัมพันธ์ศิษย์อาจารย์ของฉันกับเนี่ยถังเซียว ขอคุณเยี่ยช่วยเก็บเป็นความลับด้วย”

“ตกลง…” เยี่ยหวันหวั่นรับปาก

ออกจากที่อยู่ของอี้สุ่ยหานก็ใกล้เป็นเวลาเย็นแล้ว

เยี่ยหวันหวั่นถอนหายใจ วันนี้มาหาอี้สุ่ยหานเดิมทีอยากให้อี้สุ่ยหานช่วยตัวเองจัดการนายของอาชูร่า ไหงสุดท้ายกลายเป็นว่าอี้สุ่ยหานไม่ได้ช่วยเธอ แต่เธอกลับต้องช่วยอี้สุ่ยหานแทน…

การค้าครั้งนี้ขาดทุนย่อยยับ…

ไม่นานรถยนต์สองคันก็จอดลงที่ข้างถนน

ชีซิงเป่ยโต่วหนึ่งคัน กองทหารรับจ้างดาวลงทัณฑ์หนึ่งคัน

เยี่ยหวันหวั่นก้าวเดินขึ้นหน้า เดินไปยังรถคันเล็กที่ชีซิงขับ เข้าไปนั่งที่หลังรถ

ก่อนหน้านี้เยี่ยหวันหวั่นแจ้งเป่ยโต่วแล้วว่าเมื่อใกล้ถึงเวลาให้เขามารับตัวเองเข้าร่วมงานประชุมอาชูร่า

“ชีซิง ออกรถ” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ย

รถยนต์เดินเครื่องแล่นไปข้างหน้าทันที

“พี่เฟิง…เป็นไงบ้าง เจ้าสวะหมายอมช่วยไหม…” เป่ยโต่วถามเยี่ยหวันหวั่น

เป่ยโต่วนี่ไม่พูดซะยังดีกว่า พอพูดเยี่ยหวันหวั่นก็โกรธแล้ว

เวลานี้เยี่ยหวันหวั่นมีสีหน้าเคร่งขรึม มองเป่ยโต่วขึ้นลง หลังผ่านไปนานจึงค่อยเอ่ยปาก “ซ่อมประตูมีความสุขดีไหม”

ได้ยินแบบนั้นเป่ยโต่วมีสีกระอักกระอ่วนเล็กน้อย เหมือนรู้ว่าเยี่ยหวันหวั่นจะพูดอะไร

“ติดตั้งประตูนิรภัย นายเรียกเขาหนึ่งแสน นายเป็นโจรเหรอ” เยี่ยหวันหวั่นจ้องเป่ยโต่วเขม็ง

แต่เป่ยโต่วกลับส่ายหน้ารัว “ใช่…พี่เฟิง ผมเป็นโจรนะ พวกเราคนของพันธมิตรอู๋เว่ยก็เป็นโจรกันหมดไม่ใช่เหรอ…”

เยี่ยหวันหวั่นพูดไม่ออกชั่วขณะ หมดคำจะโต้ตอบจริงๆ

“พี่เฟิง พี่ดูสิ พวกเราสู้เจ้าสวะหมาไม่ได้แต่เอาชนะด้วยปัญญาได้ เจ้าสวะหมาเป็นคนมีหลักการมาก ผมหลอกเขาว่าประตูเป็นประตูสั่งทำรุ่นจำกัด ราคาเต็มสองแสน ผมจะเก็บเขาหนึ่งแสน เขาต้องรู้สึกขอบคุณผมแน่ ว่ากันในบางมุมแล้ว ผมใช้สติปัญญาเอาชนะเจ้าสวะหมาได้เชียวนะ”