บทที่ 1455 ใครว่าคนที่ฉันชอบคือจักรพรรดิจี้ / บทที่ 1456 พี่ใจเย็นหน่อย

บทที่ 1455 ใครว่าคนที่ฉันชอบคือจักรพรรดิจี้

เป่ยโต่วที่อยู่ด้านข้างมีสีหน้าหดหู่ “พี่เฟิง ผมว่าไม่เลวมากแล้วนะ! เพื่อชีวิตน้อยๆ ก็เลือกสักคนไม่ได้เหรอ”

เยี่ยหวันหวั่นเวลานี้ทรมานไม่ไหวแล้ว ใจลอยความคิดสับสน ได้ยินแบบนั้นก็เอ่ยอย่างไม่พอใจ “คิดว่าไม่เลวงั้นก็เอาเอง!”

เป่ยโต่วถูกทำสำลัก เห็นเยี่ยหวันหวั่นโมโหก็รีบโบกมือให้ผู้จัดการพาคนทั้งหมดออกไป

หลังคนไปหมดแล้ว เป่ยโต่วเห็นเยี่ยหวันหวั่นทรมานยิ่งขึ้นเรื่อยๆ ก็ร้อนใจจับหูเกาแก้ม “เฮ้อ พี่เฟิง ถ้าพี่ไม่ถูกใจคนพวกนั้นจริงๆ งั้น…ผมสละตัวเองสักหน่อย?”

เยี่ยหวันหวั่นหมดคำพูด

เธอเกือบถูกเจ้าหมอนี่ทำโกรธจนกระอักเลือด “ไปให้พ้น!”

“ครับ!” เป่ยโต่วตกใจกลัวจนรีบม้วนตัวกลิ้งหลุนๆ ออกไปพร้อมปิดประตูฟึ่บอย่างรวดเร็ว

ที่นอกประตูเป่ยโต่วกับชีซิงปวดหัวจนเริ่มปรึกษากัน

“พี่เฟิงไม่ถูกใจสักคนแล้วนี่จะทำยังไงดีล่ะ แม้แต่ฉันคุณชายหน้าตาอย่างนี้พี่เฟิงยังรังเกียจ ตกลงพี่เฟิงจะเอาแบบไหนกันแน่” เป่ยโต่วทอดถอนหายใจ

ชีซิงเอ่ยเสียงเคร่งขรึม “ตอนนี้ยังพอมีเวลา ให้คนไปตามหาต่อ พาทุกคนที่หน้าตาไม่เลวในพันธมิตรอู๋เว่ยมาให้หมด!”

เป่ยโต่วเอ่ย “ก็ได้แต่ทำแบบนั้นแล้ว ต้องมีสักคนที่พี่เฟิงถูกใจสิน่า…”

จากนั้นชีซิงกับเป่ยโต่วก็แยกออกเป็นสองทาง แอบพาผู้ชายที่หน้าตาไม่เลวมาสองกลุ่ม

แต่ผลสุดท้ายเยี่ยหวันหวั่นก็ยังคงไม่ถูกใจสักคน

เป่ยโต่วปวดหัวเหลือแสน “เลือกสักคนส่งๆ ไม่ได้เหรอ เวลาไม่มากแล้ว ชักช้าต่อไปพี่เฟิงจะไม่รอดจริงๆ แล้วนะ!”

ชีซิงเอ่ยเสียงหนักอึ้ง “ไม่ได้ ก่อนหน้านี้คนคนนั้นพูดว่า กู่นี้ชื่อกู่สองใจเป็นหนึ่ง จะต้องเป็นชายที่พี่เฟิงหวั่นไหวด้วยเท่านั้นไม่งั้นผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม”

เลือดออกเจ็ดทวารจนถึงแก่ความตาย

“บัดซบ! ทำไมมันยุ่งยากขนาดนี้!” เป่ยโต่ววิ่งตึกๆ ไปตรงหน้าเยี่ยหวันหวั่น “พี่เฟิง พี่ชอบคนแบบไหนกันแน่หา! พี่พูดมาเลยดีกว่า!”

สายตาของเยี่ยหวันหวั่นพร่าเลือนขึ้นทุกที แม้แต่สติสัมปชัญญะก็ยังคุมไม่อยู่หน่อยๆ แล้ว ทุกๆ ภาพในหัวล้วนมีแต่ใบหน้าของคนคนเดียว…

อา นึกไม่ถึงว่าเธอยังไม่ทันเจอคน ความจริงทั้งหมดยังไม่ทันกระจ่าง ก็กลับต้องมาตายด้วยวิธีน่าเหลวไหลอย่างนี้เสียแล้ว…

เป่ยโต่วก็ไม่รู้คิดอะไรขึ้นได้ หน้าเปลี่ยนสีเอ่ยอย่างตกใจทันที “เชี่ย…ผมว่านะพี่เฟิง พี่คงไม่ได้ชอบจักรพรรดิจี้หรอกนะ…นี่…นี่มันยากมากนา…ผมกลัวว่าจะทำไม่ได้…จักรพรรดิจี้ขึ้นชื่อเรื่องไม่ใกล้ชิดผู้หญิง…พี่อยากป้าบกับเขา มันยากมากเลยนะ!”

เป่ยโต่วนึกถึงตอนที่ไนต์คลับครั้งก่อน เยี่ยหวันหวั่นเคยพูดประโยคหนึ่งว่า ‘อย่างน้อยก็ต้องแบบจักรพรรดิจี้’ เขาจึงตกใจแล้ว

แม้แต่ชีซิงก็มีสีหน้าทะมึนลง ถ้าเป็นจักรพรรดิจี้ก็เป็นไปได้ค่อนข้างยากจริงๆ

ผู้หญิงที่อยากได้จักรพรรดิจี้ในรัฐอิสระมีอยู่นับไม่ถ้วน แต่ยังไม่มีสักคนที่กล้าจีบจักรพรรดิจี้จริงๆ

เยี่ยหวันหวั่นเหยียบบนเก้าอี้ยาว ควานหาน้ำชาที่เย็นแล้วบนโต๊ะก่อนคว้าขึ้นมาสาดหน้าตัวเอง

หลังได้สติขึ้นนิดหน่อย เยี่ยหวันหวั่นก็กวาดตามองทั้งสองคนแล้วจึงเลิกคิ้วน้อยๆ “ใครบอกว่าฉันชอบจักรพรรดิจี้?”

เป่ยโต่วได้ยินดังนั้นก็พลันกุมอกโล่งใจ “ค่อยยังชั่วๆ! ไม่ใช่จักรพรรดิจี้ก็ดีแล้วๆ! ตกลงว่าเป็นใคร ขอแค่พี่เฟิงพูดมาประโยคเดียว ผมจะช่วยพี่จับมาให้ได้เลย!”

ชีซิงที่อยู่ด้านข้างก็พยักหน้า “พี่เฟิง พี่อยากได้ใครกันแน่”

ที่รัฐอิสระนี้ คนที่ผู้นำพันธมิตรอยากได้ยังไม่มีสักคนที่เอามาไม่ได้ ต่อให้ต้องใช้กำลังแย่งชิงก็ไม่มีปัญหา

เยี่ยหวันหวั่นช้อนตากวาดมองเป่ยโต่วกับชีซิงหนึ่งรอบ จากนั้นก็โยนกาน้ำชาในมือทิ้งแล้วเอ่ยปากเสียงราบเรียบ “ผู้นำอาชูร่า”

——————————————————————————

บทที่ 1456 พี่ใจเย็นหน่อย

เป่ยโต่วนิ่งเงียบ