บทที่ 1457 ทางไหนก็เป็นทางตายทั้งนั้น / บทที่ 1458 เกิดเรื่องใหญ่แล้ว

บทที่ 1457 ทางไหนก็เป็นทางตายทั้งนั้น

ชิวสุ่ยได้ยิงดังนั้นก็ยิ้มโล่งอกทันที นี่ไม่ง่ายหรอกเหรอ เธอเรียกจักรพรรดิจี้มาก็ได้แล้ว

แต่ความสัมพันธ์ของจักรพรรดิจี้กับเสี่ยวเฟิงต้องเป็นความลับ เธอจึงไม่ได้บอกชีซิงกับเป่ยโต่วโดยตรงแค่เอ่ยปากว่า “ฉันจะไปหาคนเอง!”

เป่ยโต่วยังไม่ทันพูดเรื่องต่อจากนั้น ชิวสุ่ยก็เดินฉิวไปไกลแล้ว

“เอ่อ…ชิวสุ่ยไปหาใครละนี่…เธอรู้หรือเปล่าว่าพี่เฟิงชอบผู้นำอาชูร่า…”

เป่ยโต่วจนถึงตอนนี้น่องขาสั่นไปหมดแล้ว เขางึมงำไปด้วยแย้งในใจไปด้วย “ผู้นำอาชูร่าเป็นไปไม่ได้หรอก ชาตินี้เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! นอกจากชิวสุ่ยจะเชิญจักรพรรดิจี้ได้ ก็อาจยังพอมีโอกาสให้พี่เฟิงเปลี่ยนใจบ้าง…”

แต่จะเป็นไปได้ยังไง! เขาฝันไปชัดๆ!

สองเจ้าพ่อใหญ่นี้ ทางไหนก็เป็นทางตายทั้งนั้นไหม!

…

ขณะเดียวกันในตำหนักหนึ่งทางทิศเหนือของตระกูลหยวน

บนบัลลังก์ ดวงตาคู่เย็นเยียบถึงขั้วกระดูกของชายหนุ่มชวนให้คนหวาดกลัวสุดขีด

“ผู้นำ พันธมิตรอู๋เว่ยโจมตีตระกูลหยวนแล้ว ตอนนี้ตระกูลหยวนกำลังขอความช่วยเหลือจากพวกเราครับ” ชายชราผมขาวคนหนึ่งยืนอยู่ใต้ที่นั่ง ค้อมตัวเอ่ยปาก

ส่วยที่ตระกูลหยวนส่งให้อาชูร่าทุกเดือนเป็นจำนวนไม่น้อย ย่อมต้องได้รับการคุ้มครองจากอาชูร่า ตอนนี้มีกองกำลังโจมตีตระกูลหยวนก็เท่ากับว่าตบปากของอาชูร่าอย่างแรง

ผ่านไปครู่หนึ่งชายหนุ่มที่อยู่บนบัลลังก์ก็ลุกขึ้นยืนช้าๆ ดวงตาที่ลึกล้ำจนราวกับดวงดาวทอแสงเย็นเยียบยากอธิบาย

“ไม่ต้องสน”

เจียงเหยียนชายผมแดงที่อยู่ด้านข้างหน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย ก้าวขึ้นหน้าเป็นฝ่านเสนอตัวอาสา “ผู้นำ ผู้นำมีงานมากมายทุกวัน เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไม่สมควรมารบกวนท่าน ได้โปรดมอบหมายเรื่องนี้ให้ผู้น้อยจัดการด้วยเถอะครับ! พันธมิตรอู๋เว่ยนี่กระทำการกำเริบเสิบสานมากขึ้นทุกที! จะปล่อยไปแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาดนะครับ!”

ต่อให้ผู้นำอาชูร่าดูแคลนพันธมิตรอู๋เว่ยไม่อยากลงมือ แต่พันธมิตรอู๋เว่ยยั่วยุอย่างนี้หลายครั้งแล้ว ไม่ว่ายังไงก็ปล่อยผ่านไปไม่ได้อีกแล้ว

เจียงเหยียนกำลังจะโน้มน้าวต่อ แต่ฉับพลันนั้นหลินเชวียก็พุ่งเข้ามาปานลมกรด แล้วขึ้นหน้าอย่างร้อนอกร้อนใจเข้าไปกระซิบข้างหูซือเยี่ยหาน “พี่เก้าๆ! ผมได้ยินข่าวร้ายมา!”

ชายหนุ่มดูเฉยเมย เห็นชัดว่าไม่สนใจข่าวซุบซิบของหลินเชวียแม้แต่น้อย

หลินเชวียร้อนใจแล้ว รีบเอ่ยเสียงเบา “หลังพันธมิตรอู๋เว่ยยึดครองสำนักงานใหญ่ตระกูลหยวน จู่ๆ เป่ยโต่วกับชีซิงก็แอบหาหนุ่มอ่อนหน้าขาวหน้าตาดีกลุ่มใหญ่พาเข้าไปในบ้านตระกูลหยวน…”

ฟังถึงตรงนี้ สีหน้าของซือเยี่ยหานจึงค่อยเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาเหลือบมองหลินเชวียหนึ่งที

หลินเชวียเห็นดังนั้นก็เอ่ยพูดต่อ “จากนั้นเพื่อช่วยสังเกตความเป็นไปของเด็กคนนั้นให้พี่เก้า ผมเลยตั้งใจสืบดู…พี่เก้า พี่รู้ไหมว่าผมสืบเจออะไร ตอนที่ประมือกับตระกูลหยวนเยี่ยหวันหวั่นไม่ระวังโดนกู่เข้าแล้ว!”

“ว่าไงนะ” สีหน้าเย็นชาของชายหนุ่มพลันเครียดขึง คลื่นยักษ์สั่นไหวในดวงตา

แต่ว่าเยี่ยหวันหวั่นโดนกู่เดี่ยวอะไรกับที่ลูกน้องเธอรีบร้อนสรรหาชายหนุ่มด้วย

หลินเชวียสำรวจสีหน้าของอีกฝ่ายอย่างระมัดระวังไปพลางเอ่ยต่ออย่างตะกุกตะกักไปพลาง “ตามข้อมูลที่เชื่อถือได้ ชื่อของกู่นั้นเรียกว่ากู่สองใจเป็นหนึ่ง คนที่โดนกู่ต้อง…ต้องมีสัมพันธ์กับผู้ชายจึงจะถอนกู่ได้…ไม่งั้น…ปากจะพุพองเลือดจะออกเจ็ดทวารจนถึงแก่ความตาย…”

วินาทีที่สิ้นเสียงของหลินเชวีย คลื่นในแววตาของซือเยี่ยหานก็เหมือนกับทะลวงแจกันเงินแตก จากนั้นก็สูญเสียความนิ่งสงบทั้งปวง

หลินเชวียไม่กล้าปกปิด พูดเรื่องสำคัญต่อ “ตอนที่ผมสืบถามข่าวยังสังเกตเห็นชิวสุ่ยของพันธมิตรอู๋เว่ย…เร่งรีบออกจากตระกูลหยวน เหมือนจะมุ่งหน้า…ไปทางทิศของคฤหาสน์จักรพรรดิจี้แล้ว…”

วินาทีถัดมาเกิดเสียงดังกร็อบ หลินเชวียมองที่วางแขนใต้ฝ่ามือของชายหนุ่มด้วยสายตาว่างเปล่า มันถูกบีบตะ…แตกแล้ว…

——————————————————————————

บทที่ 1458 เกิดเรื่องใหญ่แล้ว