บทที่ 1459 ฉากไม่อาจจินตนาการ / บทที่ 1460 ในสายตามีแต่ท่านผู้นำอาชูร่าต่างหาก

บทที่ 1459 ฉากไม่อาจจินตนาการ

“ตะโกนมั่วอะไรหา” เป่ยโต่วด่าอย่างอารมณ์เสีย

ยังมีอะไรแย่ไปกว่าสถานการณ์ตอนนี้ของพี่เฟิงอีก!

ลูกน้องหอบแฮกชี้ไปที่ประตูทางเข้าใหญ่ก่อนรายงาน “คนของอาชูร่ามาครับ!”

“แกว่าไงนะ”

“คนของตระกูลหยวนกับอาชูร่ามาที่ประตูแล้ว แถมผู้นำอาชูร่ายังมาด้วยตัวเองด้วยครับ!” ลูกน้องเอ่ยปากอย่างตื่นตกใจ

เป่ยโต่วกับชีซิงสบตากัน ต่างก็มีสีหน้าตกตะลึง

“เชี่ย…” เป่ยโต่วนึกไม่ถึงแม้แต่น้อยว่าผู้นำอาชูร่าจะวิ่งมาที่นี่เวลานี้

“ท่านเป๋ย ท่านชี เรื่องร้ายแรง! รีบแจ้งผู้นำอาชูร่าเถอะครับ!” ลูกน้องเช็ดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก

เป่ยโต่วกำลังจะเอ่ยปาก ชีซิงก็ขัดเขาเสียก่อน “ไม่ได้! ห้ามให้พี่เฟิงเจอผู้นำอาชูร่า!”

เป่ยโต่วลนลานแล้ว “ทำไม?”

“สภาพตอนนี้ของพี่เฟิง ยากคาดเดาว่าเธอจะทำเรื่องอะไรออกไป!” ชีซิงเอ่ยปาก

เป่ยโต่วได้ยินดังนั้นก็พยักหน้ารัว “จริงด้วย…ถ้าพี่เฟิงกลายเป็นสัตว์ป่าคลั่งทำอะไรกับผู้นำอาชูร่าตรงนั้นขึ้นมา…”

ฉากนี้ไม่อาจจินตนาการอย่างแท้จริง!

“ถ่วงคนไว้ก่อน ต้อนรับดีๆ ที่ห้องรับแขกแล้วเดี๋ยวฉันไป!” ชีซิงบอกกับลูกน้อง

ลูกน้องพยักหน้ารีบรับคำสั่งแล้วจากไป

เป่ยโต่วคลุ้มคลั่งแล้ว “อ้ากกก! ผู้นำอาชูร่าถึงกับมาด้วยตัวเอง คงไม่ได้จะจัดการพันธมิตรอู๋เว่ยพวกเราจริงๆ หรอกนะ”

ชีซิงกลอกตาใส่เขา “ตอนนี้เพิ่งรู้จักกลัว ก่อนหน้านี้ทำอะไรไปล่ะ”

ก่อนหน้านี้เขาก็ไม่เห็นด้วยให้ลงมือ แต่เจ้านี้ดันสนับสนุนให้พี่เฟิงมา

เป่ยโต่วงึมงำ “ฉันรู้ที่ไหนว่าจะเป็นแบบนี้…ตอนนี้รีบคิดวิธีว่าจะทำยังไงดีกว่า…”

ชีซิงเอ่ย “ไปหยั่งเชิงสถานการณ์ก่อน! จำไว้ว่าห้ามให้พี่เฟิงรู้ว่าผู้นำอาชูร่ามาแล้วเด็ดขาด!”

…

หลังจากทั้งสองคนปรึกษากันหนึ่งรอบก็รีบไปที่โถงใหญ่ด้านหน้าทันที

เห็นแค่ว่าผู้นำอาชูร่ามาด้วยตัวเองจริงๆ ด้านข้างตามมาด้วยชายชราหลายคน เจียนเหยียนและรวมไปถึงชายที่ท่าทางเหมือนบอดี้การ์ด

“เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ผู้นำอาชูร่ามาเยือน เสียมารยาทที่ไม่ได้มาต้อนรับแล้ว!”

ทันทีที่เห็นสองคนนั้นผู้อาวุโสตระกูลหยวนก็มองด้วยความโกรธทันที “เหลวไหล! ถึงกับทำท่าทางเป็นเจ้าบ้าน! ที่นี่เป็นตระกูลหยวนของพวกฉัน! พันธมิตรอู๋เว่ยแกมาหาเรื่องฆ่าผู้นำตระกูลฉัน รังแกเหลือทนกันชัดๆ!”

แววตาชีซิงแฝงความเย็นชา “คำพูดนี้ของผู้อาวุโสหลี่ผิดพลาดแล้ว ทั้งที่ตระกูลหยวนคุณรังแกสาขาพันธมิตรอู๋เว่ยฉันก่อน พันธมิตรอู๋เว่ยฉันแค่ป้องกันตัวเอง และการตายของผู้นำตระกูลหยวนก็ไม่เกี่ยวกับพวกเรา เขาอยากวางกู่ใส่พวกเรา แต่ไม่ระวังทำตัวเองตาย!”

ได้ยินคำว่าวางกู่สองคำนี้ ซือเยี่ยหานที่ไม่ได้เอ่ยปากมาตลอด ในดวงตาพลันวาบประกายเย็นเยียบ

“แกพูดมั่วซั่วชัดๆ!” ผู้อาวุโสหยวนก่นด่าด้วยความโกรธ

สีหน้าชีซิงไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย “ศพของผู้นำตระกูลหยวนอยู่ที่คฤหาสน์ด้านหลัง พวกคุณไปตรวจสอบดูได้”

“เจ้านั่นทำตัวเองแต่แรกแล้ว!” เป่ยโต่วเอ่ยอย่างโมโหกระฟัดกระเฟียด ไม่เพียงแค่นี้ยังทำพี่เฟิงอนาถขนาดนั้นด้วย!

เวลานี้เจียงเหยียนที่อยู่ข้างกายซือเยี่ยหานเอ่ยเสียงโกรธอย่างเย็นชา “พวกแกนับเป็นตัวอะไร ยังกล้ายืนพูดคุยต่อหน้าท่านผู้นำอาชูร่าที่นี่ ผู้นำพวกแกล่ะ! ยังไม่ให้เธอออกมาอีก!”

ชีซิงเอ่ยปาก “ขอโทษด้วย ตอนนี้ผู้นำร่างกายไม่ดี มีธุระอะไรคุยกับฉันได้เลย”

ผู้อาวุโสตระกูลหยวนที่อยู่ด้านข้างยิ้มเยาะ “เฮอะ ร่างกายไม่ดี ฉันว่ากลัวมากกว่า หลบอยู่ไม่กล้าออกมาละสิ!”