บทที่ 1467 ก็ต้องเป็นหนุ่มรูปงามอยู่แล้ว / บทที่ 1468 คลื่นน้ำส้มสายชูซัดสาด

บทที่ 1467 ก็ต้องเป็นหนุ่มรูปงามอยู่แล้ว

ตอนนี้ หลินเชวียที่ปลอมตัวเป็นบอดี้การ์ดรีบเดินเข้ามาไกล่เกลี่ยสถานการณ์ “โธ่ ใจเย็นๆ กันก่อนนะครับ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาทะเลาะกันนะ มาช่วยกันคิดกันดีกว่าว่าจะแก้ไขเรื่องนี้ยังไง ไม่งั้นทั้งหัวหน้าไป๋แล้วก็นายแห่งอาชูร่าต้องมีอันตรายถึงชีวิตแน่ๆ!”

เจียงเหยียนถลึงตาใส่เยี่ยหวันหวั่น จากนั้นก็คุกเข่าต่อหน้าซือเยี่ยหาน แล้วบอกว่า “นายท่านวางใจ ภายในสามเดือน ผมต้องหาทางแก้พิษให้ได้แน่”

เยี่ยหวันหวั่นยิ้มหวานแล้วบอกว่า “งั้นก็รบกวนนายด้วยแล้วกัน เพราะฉันเองก็มีคนรักอยู่แล้ว”

“มีคนรักอยู่แล้ว? ใครเหรอๆๆ!” เป่ยโต่วถามด้วยความสงสัย

ชิวสุ่ยได้ยินก็ถอนหายใจทันที โชคดีที่เสี่ยวเฟิ่งพูดอย่างงี้ ไม่งั้นจะให้เธอจะอธิบายกับจี้หวงยังไง!

แต่เรื่องนี้รับมือยากเกินไปแล้ว คนที่อยู่ในใจเสี่ยวเฟิ่งคือจี้หวง นายแห่งอาชูร่าเองก็ไม่มีทางชอบเสี่ยวเฟิ่งแน่ แล้วจะแก้กู่พิศวาสยังไงดีล่ะ?

เยี่ยหวันหวั่นแอบมองนายแห่งอาชูร่าแวบหนึ่ง จากนั้นก็หันมาตอบเป่ยโต่วว่า “คนที่อยู่ในใจของฉัน ก็ต้องเป็นหนุ่มรูปงามอยู่แล้วสิ! อีกอย่างนะ…เขาใจดีแล้วก็อ่อนโยนกับฉันมาก ตามใจฉันทุกอย่าง ไม่เคยโกหกฉัน แล้วก็ไม่เคยหักหลังฉันเลย!”

เป่ยโต่วนึกหวั่นใจ เมื่อกี้ยังบอกว่าจะนอนกับนายแห่งอาชูร่าให้ได้ ตอนนี้กลับบอกว่ามีคนในใจแล้ว คนที่อยู่ในใจเธอต้องยิ่งใหญ่ขนาดไหนกัน!

พูดมาถึงตรงนี้ จู่ๆ เป่ยโต่วก็เหมือนระลึกได้ ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ จู่ๆ ก็หันขวับไปมองทางจี้หวง

“เชี่ย!” เป่ยโต่วปากอ้าตาค้าง พลางพึมพำ “พี่เฟิ่ง คน…คนในใจที่พี่พูดถึง…คงไม่ได้หมายถึงจี้หวงหรอกนะ…”

พักนี้เหมือนจี้หวงค่อนข้างสนิทกับพันธมิตรอู๋เว่ยของพวกเขาจริงๆ!

เป่ยโต่วแทบจะโพล่งออกไปโดยไม่คิด แถมยังพูดเสียงดังมากด้วย ทำให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ได้ยินกันหมด

ไม่รู้ว่าเป่ยโต่วคิดไปเองรึเปล่า เมื่อกี้เหมือนนายแห่งอาชูร่ามองมาที่เขาแวบหนึ่ง สายตาของเขาเย็นชาจนน่ากลัว

ส่วนจี้ซิวหร่าน…ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ ตั้งแต่แรก แทบเดาอารมณ์ทางสีหน้าไม่ออกเลย

ชีซิงขมวดคิ้วส่งสายตาตักเตือนเป่ยโต่วไม่ให้พูดจาเหลวไหล จากนั้นก็หันไปขอโทษจี้หวง “จี้หวง เป่ยโต่วไม่ได้มีเจตนา ต้องขออภัยด้วย”

จี้ซิวหร่านยิ้ม แล้วพูดอย่างใจเย็นว่า “ไม่เป็นไร ถ้าได้รับความรักจากหัวหน้าไป๋ ย่อมเป็นเกียรติของฉันอยู่แล้ว”

ชีซิงอึ้ง

เป่ยโต่วตกตะลึง

เยี่ยหวันหวั่นพูดไม่ออก

เอ่อ…ทำไมจู่ๆ เธอก็รู้สึกหนาวขึ้นมาล่ะ…

นอกจากชิวสุ่ยที่รู้อยู่แล้ว ชีซิงกับเป่ยโต่วที่ได้ยินคำพูดนั้นต่างก็ตกใจ แต่พวกเขารู้ว่าจี้หวงเป็นคนยังไง เดาว่าเขาคงพูดตามมารยาท เพื่อเป็นการรักษาพี่เฟิ่งเท่านั้น

แต่อย่าหลงคิดว่าจี้หวงจะเป็นคนที่ยุ่งด้วยได้เชียว จี้ซิวหร่านที่มักมีรอยยิ้มบนใบหน้าเสมอ ไม่ได้อันตรายน้อยไปกว่านายแห่งอาชูร่าเลยซักนิด

สรุปว่าในสองคนนี้ ไม่ว่าพี่เฟิ่งไปล่วงเกินใครเข้าก็เท่ากับรนหาที่ตายไม่ต่างกัน

“ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสชีมีวิธีแก้พิษรึเปล่า” จี้หวงหันไปถามชายชราผมหงอก

“คือ…ความจริงหลายปีมานี้ผมก็กำลังศึกษาวิธีแก้กู่พิศวาสอยู่เหมือนกัน…ถึงจะศึกษาได้ผลระดับหนึ่งแล้ว…แต่ก็ยังไม่สำเร็จซักที…จากสถานการณ์ตอนนี้ ถ้าอยากแก้พิษโดยเร็ว เกรงว่า…คงยาก…วิธีที่เร็วและปลอดภัยที่สุดก็คงเป็น…” ชายชราผมหงอกพยักเพยิดไปทางนายแห่งอาชูร่าอย่างสื่อความหมาย

ด้วยเหตุนั้น สายตาของทุกคนจึงหันไปมองนายแห่งอาชูร่าด้วย

————————————————————————————-

บทที่ 1468 คลื่นน้ำส้มสายชูซัดสาด

ความจริง พวกเป่ยโต่วกับชีซิงต่างก็รู้สึกว่าด้วยนิสัยบ้าบิ่นของพี่เฟิ่ง แถมเธอยังปักใจเลือกนายแห่งอาชูร่าตั้งแต่แรกแล้ว ฝั่งเธอน่าจะแก้ปัญหาได้ไม่ยาก