บทที่ 1493 ตีกัน / บทที่ 1494 วิชาสะกดจิตขั้นลึก

บทที่ 1493 ตีกัน

ตอนนี้บอกว่าสองคนมีความสัมพันธ์ดีต่อกัน ก่อนหน้านี้ตอนไปขอเขาให้ช่วย ใครกันคิดเล็กคิดน้อยจะเอาเงินให้ได้…

“ก็ได้” สุดท้ายเยี่ยหวันหวั่นก็ตอบรับ ไม่ว่ายังไงได้เห็นถังถังก็เป็นเรื่องดีที่สุด

หลังคุยเล่นกับเนี่ยอู๋หมิงอีกสักพัก เยี่ยหวันหวั่นก็หันตัวเดินจากไป

…

เช้าตรู่วันถัดมา ในห้องทำงาน เยี่ยหวันหวั่นมาจัดการหัวข้อลับของพันธมิตรอู๋เว่ยแต่เช้า

หลายวันนี้ชิวสุ่ยหาวิธีถอนกู่จากทั่วทุกที่ตลอด เป่ยโต่วกับชีซิงก็ร้อนใจจนวิ่งวุ่น แต่เยี่ยหวันหวั่นกลับเหมือนคนไม่เป็นไรยังไงยังงั้น ใจสงบนิ่งไม่กังวลแม้แต่น้อย

ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา

ส่วนทางฝั่งพันธมิตรอู๋เว่ย เยี่ยหวันหวั่นรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าอำนาจของพันธมิตรอู๋เว่ยตกอยู่ในมือเธอหมดแล้ว

เมื่อก่อนเยี่ยหวันหวั่นนั่งในห้องทำงาน อย่างมากก็จัดการงานปกติของพันธมิตรอู๋เว่ยนิดหน่อย แต่ตอนนี้เยี่ยหวันหวั่นเริ่มได้สัมผัสถึงใจกลางของพันธมิตรอู๋เว่ยอย่างแท้จริงแล้ว

และทุกการตัดสินใจของเธอ ไม่ว่าเหมาะสมหรือไม่เหมาะสม ในพันธมิตรอู๋เว่ยกลับไม่มีเสียงคัดค้านสักเสียงเดียว ทั้งหมดต่างทำตามความคิดเห็นของเธอ อีกทั้งยังมีเสียงประจบประแจงว่า ‘ผู้นำปราดเปรื่อง’ ดังทั่วทุกแห่งหน

ในใจเยี่ยหวันหวั่นค่อข้างปลงอนิจจัง พันธมิตรอู๋เว่ยในตอนนี้ ไม่ใช่พันธมิตรอู๋เว่ยเมื่อก่อนแล้ว มันเปลี่ยนไปแล้ว…

เยี่ยหวันหวั่นก็ยิ่งเชื่อมั่นว่า เหตุผลที่ทำให้ตัวเธอกุมอำนาจอย่างแท้จริง ทั้งยังทำให้ผู้อาวุโสสามหลี่ซือกับผู้อาวุโสใหญ่ตาแก่พวกนั้นไร้ข้อสงสัยในตัวเธออีก และยังก้มหัวแทนตัวสุภาพนั้น จะต้องเกี่ยวกับที่เธอดื่มเหล้าครั้งก่อนอยู่บ้าง…

ไม่อย่างงั้น การเปลี่ยนแปลงอย่างนี้ก็ไม่อาจอธิบายได้เลย

ถึงจะสงสัยมาก แต่แน่นอนว่าเยี่ยหวันหวั่นก็ไปถามคนอื่นไม่ได้อีก ตัวเองเมาเหล้าวันนั้นทำอะไรลงไปกันแน่ ถ้าถามคำถามนี้ออกไปจะไม่เผยพิรุธหรอกเหรอ…

“พี่เฟิง!”

เยี่ยหวันหวั่นกำลังพยายามนึกย้อนสุดความสามารถว่าหลังจากดื่มเหล้าแล้วเกิดอะไรขึ้น แต่เป่ยโต่วก็กลับผลักประตูเดินเข้ามาอย่างเต๊ะท่า

“เมื่อไหร่นายจะเปลี่ยนนิสัยโวยวายไม่เข้าเรื่อง” เยี่ยหวันหวั่นถูกเสียงหวีดแหลมชองเป่ยโต่วทำสะดุ้ง ความคิดทั้งหมดในหัวแตกกระเจิง

“พี่เฟิง พี่รู้ไหม โรงเรียนฝึกทหารรับจ้างชื่อเยี่ยนกับโรงเรียนซิงหยางสู้กันอีกแล้ว! อยู่ใกล้ๆ กับพันธมิตรอู๋เว่ยพวกเรานี้เอง!” เป่ยโต่วเหมือนไม่ได้ฟังว่าเยี่ยหวันหวั่นพูดอะไรแม้แต่น้อย สีหน้าท่าทางเหมือนจมอยู่ในโลกของตัวเอง

“โรงเรียนฝึกทหารรับจ้างชื่อเยี่ยน…โรงเรียนฝึกทหารรับจ้างซิงหยาง?” ได้ยินคำพูดของเป่ยโต่วเยี่ยหวันหวั่นก็ชะงักเล็กน้อย

เยี่ยหวันหวั่นย่อมรู้จักโรงเรียนฝึกทหารรับจ้างสองแห่งนี้

ในรัฐอิสระมีโรงเรียนทหารรับจ้างอยู่มากมายนับไม่ถ้วน แต่มีโรงเรียนฝึกทหารรับจ้างสามแห่งที่มีชื่อเสียงที่สุด ถูกเรียกว่าเป็นสามโรงเรียนฝึกหทารใหญ่

และโรงเรียนฝึกทหารรับจ้างชื่อเยี่ยนกับโรงเรียนฝึกทหารรับจ้างซิงหยางก็เป็นสองในสามของโรงเรียนฝึกหทารใหญ่

โรงเรียนฝึกทหารรับจ้างสองแห่งนี้ไม่ถูกกันเสมอมา นอกจากเบื้องบนของโรงเรียนฝึกแล้ว แม้แต่นักเรียนภายในโรงเรียนก็แตกหักขัดแย้งกันบ่อยๆ

การกระทบกระทั่งครั้งที่รุนแรงที่สุด ว่ากันว่านักเรียนของสองโรงเรียนใหญ่ต่อสู้กันเพื่อแย่งภารกิจระดับ S นักเรียนที่อยู่ใกล้เคียงพากันรีบเข้าไป สุดท้ายก็ระเบิดกลายเป็นสงครามใหญ่ระหว่างนักเรียนของสองโรงเรียน มีคนบาดเจ็บล้มตายหลายสิบคน ต่อมาก็ยกระดับเป็นสงครามระหว่างโรงเรียนแล้ว…

ปัจจุบันเยี่ยหวันหวั่นนั่งอยู่ในตำแหน่งผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ย ย่อมพอเข้าใจสถานการณ์ของรัฐอิสระคร่าวๆ เหมือนอย่างเรื่องสามโรงเรียนฝึกทหารรับจ้างใหญ่นี้ เยี่ยหวันหวั่นก็ต้องรู้เป็นธรรมดา

“เกิดอะไรขึ้น” เยี่ยหวันหวั่นมองเป๋ยโต่พลางเอ่ยถาม

ทำไมนักเรียนของโรงเรียนฝึกทหารรับจ้างชื่อเยี่ยนกับโรงเรียนฝึกทหารรับจ้างซิงหยางถึงตีกันในอาณาเขตของพันธมิตรอู๋เว่ยได้