บทที่ 155

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี – บทที่ 155 ลูกชายตัวดี / บทที่ 156 โดนคนหน้าไม่อายทำให้ช็อก บทที่ 155 ลูกชายตัวดี

คุณแม่ซ่งมองประเมินลูกชายตัวเองด้วยความสงสัย “จื่อหาง แม่ถามลูกหน่อย เรื่องพวกนี้ลูกไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเลยจริงหรือ? ลูกทำเรื่องอะไรที่ไม่ควรทำไปหรือเปล่า?”

ฟังน้ำเสียงสงสัยของแม่ ซ่งจื่อหางรีบพูดขึ้นมาทันที “แม่! แม่หมายความว่ายังไง? ผมจะรู้ได้ยังไง? ผมจะทำอะไรได้? ยังมีพ่ออีก ผมยังอยากจะถามเลย แม่พูดมาตลอดว่าไม่มีปัญหาแน่นอนไม่ใช่หรือ? ทำไมอยู่ๆ กลายมาเป็นแบบนี้ได้? หรือว่าพ่อแม่เจรจาล้มเหลวตั้งแต่แรกแล้ว?”

คุณพ่อซ่งได้ยินก็ออกแรงตบโต๊ะ พูดเสียงดังมาก “แกไม่รู้? แกไม่รู้ว่าเจียงไห่เฉาเอาแต่พูดว่าให้ฉันกลับบ้านมาถามลูกชายตัวดี! ไม่ใช่แกแล้วจะเป็นใคร!

แกรู้ไหมการเสนอราคาครั้งนี้บริษัทลงเงินลงแรงคนไปมากมายเท่าไร แล้วยังกู้เงินนอกระบบมาอีกก้อนใหญ่ เงินทั้งหมดลงทุนไปกับอุปกรณ์เครื่องจักรลอตนั้นไปแล้ว ตอนนี้ไม่มีออเดอร์ ของพวกนั้นก็กลายเป็นกองขยะเหล็กไปแล้ว!”

อะไรนะ? เจียงไห่เฉาให้พ่อกลับมาถามเขา?

ฟังมาถึงตรงนี้ ซ่งจื่อหางใจเต้นตึกตัก เหงื่อด้านหลังไหลลงมาทันที “ถาม… ถามผม…”

คุณแม่ซ่งรีบพูด “ใช่แล้ว! จื่อหาง ลูกรีบคิดดูดีๆ ว่าทำอะไรลงไป บางทีอาจจะยังพอมีทางแก้ ไม่อย่างนั้นบริษัทต้องแย่แน่ๆ ถึงตอนนั้นพวกเราทั้งครอบครัวคงต้องนอนกันข้างถนน!

ที่จริง ตั้งแต่บ้านเจียงอยู่ๆ ก็เลื่อนการจ่ายเงิน แม่ก็รู้สึกว่าผิดปกติ ตอนนี้มาคิดดูแล้ว เจียงไห่เฉาน่าจะเริ่มแอบเตรียมการตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ไม่อย่างนั้นไม่มีทางที่จะถอนโครงการเร็วขนาดนี้ การเสนอราคาก็เป็นไปอย่างราบรื่น ทำให้พวกเรารับมือไม่ทัน!

แม่กับพ่อคิดอยู่นานมาก มั่นใจว่าช่วงนี้ไม่มีอะไรผิดปกติ ท่าทีของเจียงไห่เฉาก็เป็นปกติมาโดยตลอด พวกเราสองบ้านไม่มีอะไรไม่ลงรอยกัน ดังนั้นเลยคิดไม่ออกจริงๆ ว่าทำไมอยู่ๆ เขาถึงเปลี่ยนไป

ลูกคิดดูดีๆ ช่วงนี้ลูกทำอะไรไปหรือเปล่า?”

ไม่รู้ว่าคุณพ่อซ่งคิดอะไรขึ้นมาได้ จ้องมองลูกชายฝั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าโกรธจัด “วันนั้นฉันยังจงใจโทรไปบอกให้ช่วงนี้แกเอาใจเยียนหรานหน่อย แกได้ทำตามหรือเปล่า? ฉันถามแกหน่อย แกทำอะไรให้เยียนหรานโกรธหรือเปล่า?”

เวลานี้ซ่งจื่อหางหน้าขาวซีด เผชิญหน้ากับพ่อที่กำลังโกรธจัดอยู่ เขากลืนน้ำลาย ฝืนตัวเองให้นิ่ง จากนั้นตอบปฏิเสธไปอย่างไม่ลังเล “เป็นไปได้ยังไง! พ่อ แม่ พ่อแม่ไม่รู้จักผมหรือ? มีครั้งไหนที่ผมไม่ปฏิบัติต่อคุณหนูเยียนหรานปรนนิบัติเป็นดั่งเจ้าหญิงบ้าง มีแต่เธอที่ทำให้ผมโกรธ ผมจะไปทำให้เธอโกรธได้ยังไง! หลายปีมานี้ผมทนมาได้ยังไง หรือว่าพ่อแม่ไม่รู้เลย?

ผมคิดไม่ถึงจริงๆ ผมอดทนกล้ำกลืนมาจนถึงขั้นนี้แล้ว เจียงไห่เฉานั่นยังเรื่องมากไม่พอใจผมอีก!

นี่เห็นได้ชัดว่าพวกเขาตระกูลเจียงเนรคุณ บรรลุเป้าหมายแล้วก็ถีบหัวส่ง! เจียงไห่เฉาดูถูกพวกเราแต่แรกแล้ว คงคิดอยากจะยกเลิกสัญญาแต่งงานตั้งแต่แรกอยู่แล้ว จะได้ให้ลูกสาวแต่งงานกับคนที่ฐานะดีกว่า!”

คุณพ่อส่งจ้องมองลูกชายตัวเองด้วยสายตาที่ดุร้ายอยู่นานมาก เห็นท่าทางเขามั่นใจ น้ำเสียงก็หนักแน่นเป็นพิเศษ เลยรู้สึกเชื่อขึ้นมา

พอคุณแม่ซ่งได้ยิน ก็ยิ่งอยู่ข้างลูกชายตัวเอง “คุณคะ! เวลาปกติซ่งจื่อหางปฏิบัติกับเจียงเยียนหรานยังไง พวกเราต่างเห็นกันหมด เหลือแค่ไม่ได้อุ้มเธอขึ้นมา แล้วจะเป็นความผิดของจื่อหางได้ยังไง!”

คุณพ่อซ่งโมโหจนหน้าดำคร่ำเครียดหมดแล้ว เวลานี้เอาความโกรธแค้นทั้งหมดเปลี่ยนไปลงที่บ้านเจียง “ไอ้เจียงไห่เฉาตัวดี! อุตส่าห์เห็นเขาเป็นคนในครอบครัว เขากลับมาทำต่อหน้าอย่างลับหลังอย่าง แล้วยังมาโยนความผิดเหยียบย่ำลูกชายฉันอีก!”

……………………………………………………….

บทที่ 156 โดนคนหน้าไม่อายทำให้ช็อก

เห็นพ่อแม่ไม่ได้สงสัยแล้ว ซ่งจื่อหางแอบถอนหายใจ

ยังดีที่เวลาปกติเวลาอยู่ต่อหน้าครอบครัวของทั้งสองตระกูลเขาทำตัวดีไม่มีบกพร่อง อย่าว่าแต่พ่อแม่เขาเลย แม้แต่เจียงไห่เฉาก็ยังไม่สงสัยเขา

ถ้าอย่างนั้นแล้ว ทำไมถึงเป็นแบบนี้…