บทที่ 1567 มีใครพิสูจน์ DNA เป็นเลย / บทที่ 1568 พิสูจน์ความเป็นพ่อลูก

บทที่ 1567 มีใครพิสูจน์ DNA เป็นเลย

เยี่ยหวันหวั่นเหลือบมองเนี่ยอู๋หมิง ว่าแล้วเชียวคนอย่างหมอนี่พูดอะไรดีๆ ไม่เป็นหรอก

“เป็นไงล่ะน้องสาวโหย่วหมิง ข่าวนี้เด็ดพอมั๊ย? คุ้มเงินใช่มั๊ยล่ะ!” เนี่ยอู๋หมิงมองเยี่ยหวันหวั่นแล้วบอก

“เอาล่ะๆ ฉันรู้แล้ว”

เยี่ยหวันหวั่นถอนหายใจ จากนั้นก็เดินผ่านเนี่ยอู๋หมิงเข้าไปในตัวบ้านตระกูลเนี่ย

วันนี้ นายหญิงตระกูลเนี่ยกับเนี่ยหลิงหลง แล้วยังมี ‘เนี่ยอู๋โยว’ไม่มีใครอยู่บ้านเลยซักคน

เยี่ยหวันหวั่นเดินไปที่ห้องน้อนของถังถังอย่างคุ้นทาง

“แม่ครับ…” เมื่อเห็นเยี่ยหวันหวั่น ดวงตาของถังถังเป็นประกายขึ้นมาทันที

เมื่อคืน เยี่ยหวันหวั่นนัดเจอนายแห่งอาชูร่า เลยไม่ได้กลับมาที่ตระกูลเนี่ย

“ถังถัง แม่เอาข้าวเช้ามาให้ลูกด้วย” เยี่ยหวันหวั่นเปิดข้าวกล่อง แล้วยื่นให้ถังถัง

“ขอบคุณครับแม่…” ถังถังรับข้าวกล่องไป แล้วพูดกับเยี่ยหวันหวั่น

เยี่ยหวันหวั่นยังไม่ทันพูดอะไร ถังถังก็พูดต่อว่า “แม่ครับ เรื่องที่แม่ให้ผมทำ ผมทำเสร็จแล้วนะครับ”

พูดจบ ถังถังก็หยิบกล่องเล็กๆ กล่องหนึ่งมาวางข้างๆ เยี่ยหวันหวั่น

เยี่ยหวันหวั่นเปิดกล่องอย่างระมัดระวัง เห็นเส้นผมสีดำสองสามเส้นอยู่ข้างใน

“ถังถังเก่งมาก แม่ของลูกรู้ตัวรึเปล่า” เยี่ยหวันหวั่นถามเสียงเบา

“ไม่ครับ” ถังถังส่ายหน้า แล้วพูดต่อว่า “แม่ครับ…แม่จะเอาเส้นผมของแม่ผมไปทำอะไรกันแน่ครับ”

เยี่ยหวันหวั่นขมวดคิ้วเล็กน้อย แน่นอนว่าเธอบอกถังถังไม่ได้ว่าเพราะอะไร

ถ้า ‘เนี่ยอู๋โยว’เป็นตัวปลอมก็ดีไป แต่เกิดเป็นตัวจริงขึ้นมา แล้วเธออธิบายให้ถังถังฟังซะชัดเจนขนาดนั้น ก็เท่ากับเป็นการสร้างปัญหาเหรอ

“ถังถัง แม่ไม่มีทางทำร้ายลูกแล้วก็ตระกูลเนี่ยแน่นอน ลูกเชื่อแม่ใช่มั๊ยจ๊ะ” เยี่ยหวันหวั่นมองถังถัง แล้วเอ่ยเสียงเบา

ถังถังพยักหน้าอย่างไม่ลังเล “ผมเชื่อแม่ครับ”

……

พอออกจากตระกูลเนี่ย เยี่ยหวันหวั่นก็ตั้งใจจะเอากล่องที่มีเส้นผมของ ‘เนี่ยอู๋โยว’ไปที่หน่วยงานนิติเวชซักที่

แต่คิดไปคิดมา เธอกลับรู้สึกว่าไม่ควร

ตระกูลเนี่ยมีอำนาจขนาดไหน เป็นถึงหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของรัฐอิสระ

ถ้าเนี่ยอู๋โยวเป็นตัวปลอมจริงๆ ตระกูลเนี่ยไม่มีทางที่จะตรวจสอบไม่เจอ…

อีกอย่าง รัฐอิสระมีหน่วยงานนิติเวชตั้งหลายที่ ตระกูลเนี่ยไม่มีทางที่จะไม่ทำการพิสูจน์ DNA หลังจากเจอ‘เนี่ยอู๋โยว’ถ้าเป็นตัวปลอม ยังไงก็ต้องตรวจเจอ แต่ถ้าผลพิสูจน์ DNA ออกมาว่าเป็นตัวจริง ก็บ่งบอกได้ถึงปัญหาสองข้อ

ข้อแรก เนี่ยอู๋โยวเป็นตัวจริง ไม่มีปัญหาอะไรทั้งสิ้น

ข้อสอง เนี่ยอู๋โยวเป็นตัวปลอม แต่มีอำนาจล้นฟ้าที่สามารถทำให้คนเกรงกลัว และทำให้หน่วยงานนิติเวชของรัฐอิสระพูดโกหกให้ผิดเป็นถูกได้

ถ้าเธอเอาเส้นผมของถังถังกับ ‘เนี่ยอู๋โยว’ไปพิสูจน์ DNA อาจเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น…และทำให้เรื่องราวพลิกผันได้

แน่นอนว่าสำหรับเยี่ยหวันหวั่น เธอคิดว่าบางทีเนี่ยอู๋โยวเป็นตัวจริง อี้สุ่ยหานอาจคิดมากไปเองก็ได้

แต่ในเมื่อเยี่ยหวันหวั่นรับปากอี้สุ่ยหานแล้วก็ต้องทำให้ได้

กลับมาถึงพันธมิตรอู๋เว่ย เยี่ยหวันหวั่นก็เรียกชีซิงกับเป่ยโต่วมาพบ

เป่ยโต่วเห็นเยี่ยหวันหวั่นนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม่พูดอะไรซักคำ ก็เริ่มร้อนตัว ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขาทำตัวตะกละมากไปรึเปล่า

“พี่เฟิ่ง…เมื่อคืน…”

เป่ยโต่วมองเยี่ยหวันหวั่น เขาทำท่าจะพูดอะไร แต่เยี่ยหวันหวั่นกลับตัดบทก่อน