บทที่ 159

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี – บทที่ 159 รักเดียวใจเดียว? / บทที่ 160 บิดเบือนความจริง บทที่ 159 รักเดียวใจเดียว?

การมาถึงของคุณแม่ซ่งกะทันหันเกินไป เจียงเยียนหรานไม่ทันได้ตั้งตัว จึงถูกตบฉาดใหญ่เข้าจังๆ

เดิมทีห้องประชุมใหญ่ทีเต็มไปด้วยเสียงโหวกเหวก พลันเงียบสงัด

คุณแม่ซ่งชี้หน้าเจียงเยียนหรานเริ่มต่อว่าอย่างหยาบคาย “ยัยสารเลวอกตัญญู เป็นขยะของตระกูล! ตอนนั้นอยากจะหมั้นหมายกับจื่อหางของเราตาเป็นมัน ตอนนี้มีอำนาจอยู่ในมือแล้วก็เลยถีบคนอื่นหัวส่ง ฉีกหมั้นหมายการแต่งงานไปเกาะกิ่งไม้ที่สูงกว่า คิดว่าตระกูลซ่งของเรารังแกง่ายนักหรือไง?

เธอพูดมาสิว่า ลับหลังจื่อหางของพวกเรา เธออ่อยไอ้หน้าขาวคนไหน? คนสกุลฉู่คนนั้นใช่ไหม? เจียงไห่เฉาสอนลูกสาวมาดีจริงๆ! มีหมั้นหมายอยู่กับตัวแล้วยังจะแรดไปทั่ว ได้ที่มีเงินแล้วก็เลยถีบจื่อหางของพวกเราหัวส่ง แล้วยังแย่งการประมูลของบ้านเราไปอีก จะบีบตระกูลซ่งของเราให้ตายหรือยังไง?

ปกติแล้วฉันเอาอกเอาใจดูแลเธออย่างกับคุณหนูใหญ่ เธอหลงคิดว่าตัวเองเป็นใครไปแล้วจริงๆ เหรอ ทั้งหน้าตานิสัย เธอมีอะไรคู่ควรกับลูกชายฉันบ้าง! ถ้าไม่ใช่เพราะมาเสียเวลากับเธอ ลูกชายของฉันคงจะหาที่ดีกว่านี้ได้ตั้งนานแล้ว! ลูกชายฉันรักเธอคนเดียวไม่วอกแวก เธอกลับไม่รู้จักเห็นคุณค่าของมัน ติลูกชายฉันอย่างนั้นอย่างนี้ใช่ไหม!”

คุณแม่ซ่งด่ากราดอยู่ตรงนั้นพรั่งพรูราวกับน้ำตก ยิ่งด่าก็ยิ่งหยาบคาย เจียงเยียนหรานเคารพที่อีกฝ่ายเป็นผู้ใหญ่ ตั้งแต่ต้นจนจบจึงไม่เถียงสักคำ ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย หน้าชาอย่างมึนงง

จะอย่างไรเธอก็นึกไม่ถึงว่า คุณป้าซ่งที่ปกติอบอุ่นมีเมตตากับตัวเองขนาดนั้น จนตัวเธอปฏิบัติกับเขาราวกับแม่บังเกิดเกล้า จะพูดคำพูดหยาบคายเช่นนี้ออกมาได้

หรือว่าความรักใคร่เอ็นดูที่มีต่อเธอตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเป็นเพียงเรื่องหลอกลวงอย่างนั้นเหรอ?

ตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้คุณป้ายังคิดว่าเธอไม่คู่ควรกับซ่งจื่อหาง…

ท่านกลางฝูงชน สายตาของเยี่นหวันหวั่นมองไปที่แก้มที่บวมแดงของเจียงเยียนหราน นัยน์ตาพลันวาบด้วยความเย็นชา จากนั้น เธอพลันส่งเสียงดังอย่างตกใจเกินความเป็นจริง

“พระเจ้า! เจียงเยียนหรานกับซ่งจื่อหางมีหมั้นหมายกันเหรอ? เป็นไปได้อย่างไร!”

คุณแม่ซ่งที่ยังต่อว่าไม่หยุดได้ยินว่ามีคนเคลือบแคลงสงสัย พลันยิ่งมีแรงฮึกเหิม กวาดสายตามองทุกคนในที่นั้น เอ่ยอย่างมั่นใจ “จะเป็นไปไม่ได้ได้ยังไง! ยัยสารเลวนี่โกหกคนอื่นว่าไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลซ่งของพวกเราสินะ?

ฉันจะบอกพวกเธอให้ พวกเราสองตระกูลตกลงให้เด็กทั้งสองแต่งงานกันตั้งแต่เด็กแล้ว ผู้ใหญ่ทั้งสองตระกูลต่างก็ดูดวงชะตาวันเกิดแล้ว แลกเปลี่ยนป้ายชื่อกันแล้วด้วย ในวงการมีใครไม่รู้บ้างว่าเด็กสองคนเป็นคู่กัน

ลูกชายฉันดีกับเธอขนาดนี้ รักเดียวใจเดียวเอาอกเอาใจเธออย่างกับเจ้าหญิง เธอยังมีหน้ามาปฏิเสธอีกอย่างนั้นหรือ? พวกเธอดูโฉมหน้าที่แท้จริงของยัยสารเลวนี่ให้ดี! เล่นชู้ลับหลังลูกชายฉันแล้วยังถือว่าตระกูลตัวเองยิ่งใหญ่ โลกนี้ทำไมถึงได้มีผู้หญิงที่ชั่วร้ายขนาดนี้อยู่นะ!”

เหย…

ได้ยินคำพูดนี้ของคุณแม่ซ่ง ผู้คนที่รายล้อมอยู่ทุกคนต่างนิ่งงันอยู่ตรงนั้น

อะไรนะ! ผู้หญิงคนนี้พูดอะไร?

ซ่งจื่อหางกับเจียงเยียนหรานมีหมั้นหมายต่อกัน!

เธอยังพูดอีกว่า…ซ่งจื่อหางรักเดียวใจเดียวภักดีต่อเจียงเยียนหราน?

คุณแม่ซ่งรู้สึกได้ว่าสายตาที่ทุกคนมองเธอมันผิดปกติ ทว่าก็ยังไม่เข้าใจว่าปัญหามันเกิดขึ้นที่ตรงไหนกันแน่

เยี่ยหวันหวั่นมองเธออย่างเย้ยหยัน ทันใดนั้นใช้น้ำเสียงมราเต็มไปด้วยความสงสัยเอ่ยขึ้นว่า “เป็นไปไม่ได้! คุณป้าคะ คุณป้ากำลังโกหกอยู่แน่ๆ! แฟนของซ่งจื่อหางคือเฉินเมิ่งฉีชัดๆ เกี่ยวอะไรกับเจียงเยียนหรานด้วยคะ”

คุณแม่ซ่งไหนเลยจะทนรับความสงสัยแบบนี้ได้ พลันบันดาลโทสะ พูดออกมาโดยไม่ทันคิดอะไร “ฉันนะเหรอโกหก! ฉันเป็นแม่ของซ่งจื่อหาง คำพูดของฉันจะไม่จริงได้ยังไง เป็นยัยสารเลวนี่ที่กำลังหลอกลวงคนอื่น เฉินเมิ่งฉีเป็นใคร? เธอกำลังพูดเหลวไหลอะไร?”

……………………………………………..

บทที่ 160 บิดเบือนความจริง