บทที่ 1599 ต้องฆ่าตัวจริงหรือตัวปลอม / บทที่ 1600 เธอต่างหากคือเนี่ยอู๋โยวตัวจริง

บทที่ 1599 ต้องฆ่าตัวจริงหรือตัวปลอม

เวลานั้นเยี่ยหวันหวั่นวิดีโอคอลหาเป่ยโต่ว

“พี่เฟิง พี่นึกไงวิดีโอคอลหาผม…พี่อยู่โรงเรียนชื่อเยี่ยนเป็นยังไงบ้าง” หลังเป่ยโต่วเห็นเยี่ยหวันหวั่นก็ตกใจเล็กน้อย

เวลานี้ชายหนุ่มเดินช้าๆ มาข้างหลังเยี่ยหวันหวั่น เมื่อเห็นเป่ยโต่วในวิดีโอก็พลันหน้าเปลี่ยนสีทันที

“ไม่มีอะไร แค่โทรมาดูนายเท่านั้น” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ย

“พี่เฟิง พี่จะกลับมาเมื่อไร พี่ไม่อยู่พันธมิตรอู๋เว่ย ผู้อาวุโสใหญ่กับผู้อาวุโสสามทะเลาะกันทุกวันเลย!” เป่ยโต่วรีบเอ่ย

“เดี๋ยวก็กลับไปแล้ว เอาแบบนี้ไปก่อนแล้วกัน” พูดจบเยี่ยหวันหวั่นก็วางสายวิดีโอคอล

หลังเยี่ยหวันหวั่นวางสาย สายตาก็ตกลงบนตัวของชายหนุ่ม “เพราะงั้น รับภารกิจไหม”

“เธอ…ผู้นำไป๋ ด้วยตำแหน่งตัวตนของคุณทำไมต้องหาทหารรับจ้างด้วย…” ชายหนุ่มนั่งกลับที่เดิม ไม่อยากเชื่อเล็กน้อย

“ทำไม หรือว่าฉันหาทหารรับจ้างไม่ได้เหรอ” เยี่ยหวันหวั่นแฝงยิ้มเอ่ย

“ไม่ใช่อยู่แล้ว” ชายหนุ่มส่ายหน้า “พันธมิตรอู๋เว่ยมีผู้แข็งแกร่งมากมาย…แน่นอนว่าเรื่องบางเรื่องพันธมิตรอู๋เว่ยไม่สะดวกออกหน้า ยังต้องให้ทหารรับจ้างช่วยแก้ไข ก่อนหน้านี้ตระกูลเนี่ย…”

ชายหนุ่มพูดถึงตรงนี้ ดวงตาเยี่ยหวันหวั่นก็วาบประกาย นี่แหละคำที่เธอต้องการ!

แต่ชายหนุ่มเหมือนระลึกอะไรได้จึงรีบหุบปากไม่พูดมากอีก

“ผู้นำไป๋ต้องการใช้คน เอ่ยปากได้เต็มที่ครับ…” ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆ “อีกอย่าง การรรักษาความลับงานผู้นำไป๋โปรดวางใจ หลักพื้นฐานที่สุดของทหารรับจ้างก็คือการรักษาความลับ ข้อมูลของผู้ว่าจ้าง พวกเราไม่มีทางแพร่งพรายเด็ดขาด”

เยี่ยหวันหวั่นเข้าใจจุดนี้อย่างไร้ข้อสงสัย

ว่ากันตามปกติแล้ว ถ้าทหารรับจ้างแพร่งพรายข้อมูลของผู้ว่าจ้างออกไปก็จะไม่มีที่ยืนในโลกทหารรับจ้างอีก ทำลายอนาคตตัวเองก็แล้วไป แต่อาจกระทั่งโดนการล้างแค้นทำลายและการโจมตีของผู้ว่าจ้างด้วย ทหารรับจ้างจำนวนมากต่อให้ตายก็ไม่มีทางแพร่งพรายข้อมูลของผู้ว่าจ้าง

“ก็เหมือนที่ฉันพูดก่อนหน้า ฉันต้องการหัวของเนี่ยอู๋โยว ขอแค่คุณทำสำเร็จได้ เงินก็ไม่ใช่ปัญหา” เยี่ยหวันหวั่นยิ้มเอ่ย

“เรื่องนี้ผมย่อมเชื่อผู้นำไป๋ ด้วยกำลังทรัพย์ของผู้นำไป๋แล้ว การเสนอราคาของภารกิจระดับ S เป็นเรื่องง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก…” ชายหนุ่มพยักหน้าด้วยสีหน้าลังเลอยู่บ้าง “แต่…ผู้นำไป๋ ภารกิจนี้ทำยากไปหน่อยจริงๆ…ผู้นำไป๋ก็น่าจะรู้ เนี่ยอู๋โยวหายตัวไปหลายปีแล้ว แม้แต่ตระกูลเนี่ยก็หาไม่เจอ…”

“เหลวไหล” เยี่ยหวันหวั่นชำเลืองมองชายหนุ่ม “ตอนนี้เนี่ยอู๋โยวก็อยู่ตระกูลเนี่ยไม่ใช่เหรอ”

“นี่…”

ชายหนุ่มตกอยู่ในความลำบากใจ

เนี่ยอู๋โยวที่ตระกูลเนี่ยไม่ใช่ตัวจริงน่ะสิ…

ก่อนหน้านี้พวกเขารับภารกิจของตระกูลเนี่ยโดยลูกสมุนของเนี่ยหลิงหลงพาทีมไปยังประเทศจีนเพื่อโจมตีเนี่ยอู๋โยวตัวจริง

แต่ต่อมาเนี่ยอู๋โยวก็ได้ชายผมขาวคนหนึ่งช่วยไว้

ตอนนี้เนี่ยอู๋โยวที่ตระกูลเนี่ยผู้นั้นไม่ใช่ตัวจริงแน่นอน ไม่แม้แต่ต้องคิดเลย

“งั้น…ผู้นำไป๋อยากฆ่าเนี่ยอู๋โยวที่ตระกูลเนี่ย…หรือว่าเนี่ยอู๋โยวที่หายตัวไปล่ะ…” ชายหนุ่มถามอย่างระมัดระวัง

“หมายความว่ายังไง” เยี่ยหวันหวั่นถามเสียงเย็น

“ผู้นำไป๋ เรื่องอื่นผมไม่สะดวกพูด ผมขอถามผู้นำไป๋ก่อน ความแค้นของคุณกับเนี่ยอู๋โยวเกิดขึ้นเมื่อไรครับ” ชายหนุ่มถาม

“หลายปีก่อน” หลังครุ่นคิดชั่วครู่เยี่ยหวันหวั่นก็กุเรื่องตอบ

‘หลายปีก่อน…งั้นก็คือเนี่ยอู๋โยวตัวจริง’ ชายหนุ่มลอบคิดในใจ

ผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ยให้เขาฆ่าเนี่ยอู๋โยวตัวจริง ถ้าเขาฆ่าตัวปลอม นั่นต้องไม่ได้แน่ อีกอย่างตระกูลเนี่ยเป็นสถานที่แบบไหน อยากไปฆ่าคนที่ตระกูลเนี่ยเป็นไปไม่ได้อย่างสิ้นเชิง นั่นเท่ากับว่ารนหาที่ตาย

——————————————————————————————-