บทที่ 1601 ตรวจดีเอ็นเอกับถังถัง / บทที่ 1602 ให้หน้าไม่เอาหน้า

บทที่ 1601 ตรวจดีเอ็นเอกับถังถัง

“งั้นผู้นำไป๋ก็ไปตรวจสอบก่อน ถ้าผู้นำไป๋ต้องการก็ติดต่อผมได้ทุกเมื่อ” ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนแล้วยิ้มเอ่ยกับเยี่ยหวันหวั่น

แต่ธุรกิจนี้จะสำเร็จหรือเปล่า สำหรับชายหนุ่มแล้ว ได้เป็นเพื่อนกับผู้นำไป๋ของรัฐอิสระก็สำคัญกว่าธุรกิจนี้ไปไกลโพ้นแล้ว

“อืม บทสนทนาของฉันกับคุณวันนี้ หวังว่าจะไม่มีคนที่สามรับรู้นะ” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยอย่างแฝงความนัย

ได้ยินดังนั้นชายหนุ่มพยักหน้าถี่รัว “ผู้นำไป๋วางใจได้ครับ เรื่องอย่างนี้ผมรู้แน่นอน ต่อให้ต้องตายก็ไม่มีทางแพร่งพรายสู่โลกภายนอกเด็ดขาดครับ”

…

หลังรอชายหนุ่มจากไป หลี่ซินก็วิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าเปี่ยมความสงสัย ไม่รู้ว่าเยี่ยหวันหวั่นปล่อยภารกิจอะไรไปกันแน่

แต่เยี่ยหวันหวั่นก็ออกไปจากในร้านกาแฟแล้ว ไม่เห็นซึ่งวี่แวว

…

ที่มุมหนึ่งของโรงเรียนชื่อเยี่ยน เยี่ยหวันหวั่นขมวดคิ้วเป็นปม ข้อมูลนี้มาได้กะทันหันจริงๆ เธอไม่ได้เตรียมใจแม้แต่น้อย

ถ้าตัวเธอคือเนี่ยอู๋โยว…งั้นคุณนายเนี่ย ก็ไม่ใช่แม่แท้ๆ ของตัวเธอเหรอ เนี่ยอู๋หมิง…ก็คือพี่ชายแท้ๆ ของเธอ…

ฉับพลันนั้นเยี่ยหวันหวั่นหน้าเปลี่ยนสี

แบบนี้ก็หมายความว่า ถังถัง…

เป็นลูกชายแท้ๆ ของเธอ!?

ถ้าเป็นจริงเหมือนอย่างที่คิด เธอก็คือเนี่ยอู๋โยว งั้น…พ่อแท้ๆ ของถังถังคือใครกัน!?

ชั่วขณะนั้นอารมณ์ของเยี่ยหวันหวั่นซับซ้อนอยู่บ้าง

หลังสงบสติอารมณ์เท่าที่จะทำได้ เยี่ยหวันหวั่นก็สูดหายใจลึกหนึ่งทีแล้วรู้สึกว่ามีตรงไหนไม่ถูก

ถ้าบอกว่าตัวตนที่แท้จริงของเธอคือไป๋เฟิงผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ย เยี่ยหวันหวั่นยังพอรับได้ แต่บอกว่าเธอคือเนี่ยอู๋โยว…นี่ยากจินตนาการอยู่หน่อยจริงๆ

คำนวณจากเบาะแสที่เกิดขึ้น ช่วงเวลาที่เยี่ยหวันหวั่นหายตัวไปกับช่วงเวลาที่ผู้นำพันธมิตรอู๋เว่ยไป๋เฟิงหายตัวไปนั้นเหมือนกัน

งั้นมีความเป็นไปได้ไหมว่า เนี่ยอู๋โยวยังมีอีกตัวตนหนึ่ง ก็คือไป๋เฟิง?

ถึงตามหลักแล้วจะไม่ค่อยเคลียร์ แต่ ณ ตอนนี้เยี่ยหวันหวั่นกลับคิดความเป็นไปได้อื่นไม่ออก

ขณะที่เยี่ยหวันหวั่นกำลังไร้เค้าโครง ดวงตากลับพลันวาบประกายแสง

ก่อนหน้านี้ผู้อาวุโสใหญ่จัดหาเครื่องมือที่ใช้วินิจฉัยความเป็นแม่ลูกได้จำนวนหนึ่งมา งั้นไม่สู้ตรวจสอบดีเอ็นเอของเธอกับถังถังสักหน่อย ถ้าดีเอ็นเอเข้ากันได้…

เยี่ยหวันหวั่นคิดในใจ เรื่องแบบนี้แทบไม่มีทางเกิดขึ้นได้ แต่คิดร้อยกังวลพัน ไม่สู้ลองดู ถ้าไม่เข้ากันละก็ อย่างน้อยก็สามารถตัดออกไปได้ ว่าเธอกับเนี่ยอู๋โยวไม่มีความเกี่ยวข้องกันแม้แต่น้อย

นึกถึงตรงนี้เยี่ยหวันหวั่นก็โทรศัพท์หาชีซิง

‘พี่เฟิง’ เสียงของชีซิงดังออกมา

“เครื่องมือที่ผู้อาวุโสใหญ่เอามาก่อนหน้านี้ยังอยู่ไหม” เยี่ยหวันหวั่นตรงเข้าประเด็น

‘พี่เฟิงพูดถึงเครื่องมือวินิจฉัยเหรอ’ ชีซิงเอ่ยถาม

“ใช่ เครื่องมือวินิจฉัยนั่นแหละ”

‘ตอนนี้ยังอยู่ครับ’

“ดี นายบอกผู้อาวุโสใหญ่ว่าให้เก็บเครื่องมือไว้ แล้วก็ยังเหลือตัวอย่างที่ให้เขาครั้งก่อนอยู่หรือเปล่า จากนั้นอีกสองวันมารับฉันกลับจากโรงเรียนชื่อเยี่ยนให้เร็วที่สุด” เยี่ยหวันหวั่นครุ่นคิดชั่วครู่แล้วจึงเอ่ย

‘ครับ ผมเข้าใจแล้ว’

ถึงแม้ชีซิงสงสัยอยู่บ้าง แต่ก็ไม่อาจเข้าใจได้ว่าเยี่ยหวันหวั่นคิดจะทำอะไร แต่ในเมื่อเยี่ยหวันหวั่นเอ่ยปากแล้ว เขาก็จะไม่ถามต่อมากมาย

หลังวางสายเยี่ยหวันหวั่นก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปเข้าชั้นเรียนทหารรับจ้างระดับ D

…

“เธอกลับมาสักที”

เยี่ยหวันหวั่นเพิ่งเข้าห้องเรียนมา โจวฝูก็เอ่ยปากอย่างไม่พอใจ