บทที่ 1609 ช่วยทำตามบทหน่อยได้ไหม / บทที่ 1610 ซูเปอร์สตาร์

บทที่ 1609 ช่วยทำตามบทหน่อยได้ไหม

“อุปกรณ์ตรวจ DNA ที่ใช้ครั้งก่อนยังอยู่ใช่ไหม” เยี่ยหวันหวั่นถาม

“ยังอยู่ครับ” อาวุโสสูงสุดพยักหน้า “ท่านหัวหน้าจะตรวจอีกแล้วเหรอครับ”

เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้า แล้วหยิบเส้นผมยาวๆ จำนวนหนึ่งออกมายื่นให้ผู้อาวุโสสูงสุด “ใช้เส้นผมที่ฉันให้ครั้งนี้ตรวจกับกล่องหมายเลขสองที่ให้ไปครั้งก่อน”

กล่องหมายเลขสองที่เยี่ยหวันหวั่นพูดถึงมีเส้นผมของถังถังอยู่ข้างใน

“ครับ โชคดีที่ยังเหลืออยู่หน่อย” ผู้อาวุโสสูงสุดพยักหน้า แล้วรับเส้นผมจำนวนนั้นมาจากเยี่ยหวันหวั่น จากนั้นก็เก็บใส่ถุงใส

คืนวันเดียวกัน เยี่ยหวันหวั่นหาเวลาไปที่คฤหาสน์ตระกูลเนี่ย ซื้อเสื้อผ้ากับขนมไปให้ถังถังจำนวนหนึ่ง แล้วก็ค้างคืนที่ตระกูลเนี่ยหนึ่งคืน

เช้าตรู่วันต่อมา เยี่ยหวันหวั่นก็กลับมาที่พันธมิตรอู๋เว่ย

“ผู้อาวุโสสูงสุด ผลการพิสุจน์ออกมารึยัง”

เยี่ยหวันหวั่นเรียกผู้อาวุโสสูงสุดมาที่ห้องทำงาน แล้วถาม

“ท่านหัวหน้า ไม่ได้เร็วขนาดนั้นครับ อย่างน้อยก็ต้องรอถึงบ่ายสองบ่ายสาม” ผู้อาวุโสสูงสุดตอบ

“โอเค พอถึงตอนนั้นคุณบอกผลตรวจให้ฉันเลยก็แล้วกัน” เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้า

พอผู้อาวุโสสูงสุดออกไป เยี่ยหวันหวั่นก็เรียกเป่ยโต่วกับชีซิงเข้ามาอีก

“ครั้งก่อนฉันบอกพวกนายว่าฉันภารกิจมาทำสองภารกิจใช่ไหม” เยี่ยหวันหวั่นมองหน้าเป่ยโต่วกับชีซิงทีละคน แล้วพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

ชีซิงกล่าว “พี่เฟิ่งจะให้ผมช่วยอะไรครับ”

“อืม…ภารกิจที่ฉันรับมา เกี่ยวกับพวกนายสองคนด้วย” เยี่ยหวันหวั่นยิ้ม

“เกี่ยวกับพวกผม?” เป่ยโต่วทำหน้าแปลกใจ “พี่เฟิ่ง ภารกิจอะไรกันแน่?”

“ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่ต้องอัดพวกนายสองคน…พวกนายให้ความร่วมมือฉันหน่อย ไม่มีปัญหาใช่ไหม” เยี่ยหวันหวั่นยิ้มอย่างอ่อนโยน

“อัดพวกผม…ไม่มีปัญหา?” เป่ยโต่วอ้าปากค้าง “ไอ้เชี่ยหน้าไหนมันคิดภารกิจนี้ขึ้นมา?! ถ้าฉันรู้ตัวเมื่อไหร่ไม่รอดแน่!”

“เห็นด้วย” ชีซิงเอ่ยเสียงเรียบ

“ใครเป็นคนคิดภารกิจฉันไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ ฉันเป็นคนรับภารกิจมาทำ” เยี่ยหวันหวั่นกล่าว

เป่ยโต่วจ้องเยี่ยหวันหวั่น ทำหน้ากระอักกระอ่วนใจ “พี่เฟิ่ง ถ้าไงเราเปลี่ยนภารกิจดีไหม…ไม่งั้นผมกับชีซิงต้องโดนพี่ซ้อมตายแน่…”

เยี่ยหวันหวั่นพูดไม่ออก ฉันอยากจะซ้อมนายให้ตายตั้งนานแล้ว!

“วางใจเถอะ แค่แกล้งแสดงละครให้สมจริงก็พอ ฉันมือเบาจะตาย” เยี่ยหวันหวั่นยังคงยิ้มอ่อนโยน

“เอ่อ…พี่เฟิ่ง พี่พูดจริงเหรอ” เป่ยโต่วเหมือนไม่ค่อยอยากเชื่อ

“แน่นอนว่าจริงอยู่แล้ว ฉันเคยโกหกพวกนายที่ไหน” เยี่ยหวันหวั่นขมวดคิ้วเหมือนไม่พอใจ

เป่ยโต่วพูดไม่ออก

ชีซิงได้แต่เงียบ

……

พวกเขาเดินออกมาด้านนอกพันธมิตรอู๋เว่ย เยี่ยหวันหวั่นเริ่มกดถ่ายวิดิโอในมือถือ

“นายคือเป่ยโต่วแห่งพันธมิตรอู๋เว่ยงั้นเหรอ?”

จู่ๆ ผู้หญิงหน้าตาขี้เหร่สุดๆ คนหนึ่งก็คว้าแขนเป่ยโต่ว

“พี่เฟิ่ง นี่ผมไง!” เป่ยโต่วพยักหน้าถี่ๆ

เยี่ยหวันหวั่นอ้าปากค้าง