บทที่ 1607 สามวันก็พอ / บทที่ 1608 ช่วยฉันตรวจ DNA หน่อย

บทที่ 1607 สามวันก็พอ

“บ้าเอ๊ย รับไปทำจริงๆ ด้วย รับภารกิจอะไรไปทำน่ะ?”

หลี่ซินรีบเดินเข้าไปยืนข้างเยี่ยหวันหวั่น มองดูภารกิจที่เยี่ยหวันหวั่นดึงเส้นกั้น

“ภารกิจระดับ A ล้มเป่ยโต่วแห่งพันธมิตรอู๋เว่ย และถ่ายวิดิโอเป็นหลักฐาน…ภารกิจระดับ A…” หลี่ซินอ่านเสียงพึมพำ พออ่านจบก็ทำหน้าตกตะลึง

“บ้าไปแล้ว…จบกันๆ บ้าไปแล้ว…” หลี่ซินจ้องเยี่ยหวันหวั่นด้วยสายตาตกใจ “เยี่ยหวันหวั่น เธอดึงกระดาษภารกิจผิดแผ่นรึเปล่าเนี่ย?! นี่เธอไม่ได้เลือกภารกิจระดับ C แต่เป็นภารกิจระดับ A เลยนะ!!”

เยี่ยหวันหวั่นหันไปมองหลี่ซิน แล้วพูดเสียงเรียบว่า “ไม่ผิดหรอก ฉันตั้งใจจะรับภารกิจระดับ A นี่แหละ”

วินาทีนี้ ทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุ ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนชั้น D หรือนักเรียนทหารรับจ้างระดับสูงต่างก็ตะลึงงัน

ภารกิจระดับ A แถมยังเกี่ยวข้องกับพันธมิตรอู๋เว่ยอีก ผู้หญิงคนนี้ตั้งใจจะรนหาที่ตายชัดๆ หรือไม่ก็ตั้งใจจะออกจากโรงเรียนชื่อเยี่ยนแล้ว ก่อนออกจากโรงเรียนก็เลยระบายความไม่พอใจเต็มที่

ภารกิจระดับ A จนถึงภารกิจ S ประเภทนี้ เคยมีทหารรับจ้างทำมาหมดแล้ว แต่พอรับไปแล้วก็ไม่มีใครทำจริง แค่รับไปเฉยๆ เท่านั้น ผู้หญิงคนนี้ก็คงไม่ต่างกัน

“ภารกิจนี้ ได้ไหมคะ” เยี่ยหวันหวั่นเหลือบมองอาจารย์จางต๋าแล้วคลี่ยิ้ม

อาจารย์จางต๋าทำหน้าเครียด แค่นเสียงเย็นว่า “ภารกิจยากสุดของระดับ C ก็ได้แล้ว ถ้าเป็นระดับ A ก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แต่เธอมั่นใจเหรอว่าจะทำภารกิจจริงๆ?!”

“เหอะ ฉันว่ายัยนั่นแค่อวดเก่งไปงั้นแหละ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเธอจะกล้าทำจริงๆ!” โจวเทาเอ่ยเหยียดหยัน

“นายเก่งนักเหรอ นายรู้ได้ไงว่าเยี่ยหวันหวั่นไม่มีความสามารถพอที่จะทำภารกิจสำเร็จ?!” หลี่ซือชี้หน้าโจวเทา

“ฉันรู้ว่ายังไงยัยนั่นก็ไม่มีทางทำสำเร็จ เอาไง ถ้ายัยนั่นทำภารกิจสำเร็จ ฉันจะคุกเข่าโขกหัวให้นายสามครั้ง แล้วก็เรียกนายว่าปู่สามครั้งด้วย” โจวเทาพูดด้วยน้ำเสียงดูถูกเต็มที่

ไม่เปิดโอกาสให้หลี่ซินพูดอะไรต่อ อาจารย์จางต๋ามองเยี่ยหวันหวั่น แล้วบอกว่า “โอเค ในเมื่อเธอรับภารกิจมาแล้วก็ต้องทำให้สำเร็จ ภารกิจระดับ A มีเวลาให้หนึ่งเดือน ถ้าภายในหนึ่งเดือนเธอทำไม่สำเร็จ ก็จะถูกไล่ออกจากโรงเรียนชื่อเยี่ยน ถ่วงเวลายังไงก็ไม่มีประโยชน์”

“หนึ่งเดือน?” เยี่ยหวันหวั่นยิ้มกว้าง “ไม่ต้องยุ่งยากนานขนาดนั้นหรอก สามวัน…ภายในสามวันฉันจะทำภารกิจให้สำเร็จ ถ้าทำไม่สำเร็จ ฉันจะเก็บของแล้วไปจากที่นี่เอง”

คำพูดของเยี่ยหวันหวั่นทำให้ทุกคนทำหน้าประหลาดใจ

ผู้หญิงคนนี้ไปเอาความมั่นใจมาจากที่ไหนกันแน่ เป็นแค่นักเรียนทหารรับจ้างหน้าใหม่ระดับ D แต่กลับบ้าบิ่นได้ถึงขนาดนี้ ถึงขั้นกล้าลั่นวาจาว่าจะทำภารกิจระดับ A ให้สำเร็จ

ห่างออกไปไม่ไกล หลี่หานเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ลูกศิษย์ที่อาจารย์เพิ่งรับมาใหม่คนนี้…ไม่ค่อยมีเหตุผลเอาซะเลย

หลี่หานเฟิงพอจะเข้าใจที่มาที่ไปคร่าวๆ แล้ว ตอนแรกตั้งใจจะบอกอาจารย์ชั้นผู้น้อยคนนั้นว่าเยี่ยหวันหวั่นเป็นศิษย์ของอาวุโสกง แต่เยี่ยหวันหวั่นกลับรับภารกิจระดับ A ไปซะแล้ว ตอนนี้อย่าว่าแต่เขาเลย ถึงอาวุโสกงจะมาเอง เรื่องนี้ก็คงแก้ไขได้ยากแล้ว

กฎของโรงเรียนชื่อเยี่ยนไม่มีใครมาสั่นคลอนได้ แม้แต่ผอ.โรงเรียนก็ยังต้องทำตามกฎ!

“รุ่นน้อง ออกจากโรงเรียนไปก็ไม่เป็นไร แต่อย่าทำอะไรฝืนกำลังตัวเองเลย ไม่มีอะไรสำคัญกว่าชีวิตตัวเองแล้วนะ” วินาทีนี้ นักเรียนทหารรับจ้างหญิงหน้าตาค่อนข้างดีคนหนึ่งเตือนเยี่ยหวันหวั่นด้วยความหวังดี

ภารกิจที่เกี่ยวข้องกับพันธมิตรอู๋เว่ย นักเรียนทหารรับจ้างทั่วไปไม่กล้ารับส่งเดช นอกจากว่าจะเป็นทหารรับจ้างระดับสูงจริงๆ

————————————————————————————-

บทที่ 1608 ช่วยฉันตรวจ DNA หน่อย

“นั่นสิ รุ่นน้อง เธอรู้รึเปล่าว่าภารกิจระดับ A เป็นภารกิจประเภทไหน แถมยังเกี่ยวกับพันธมิตรอู๋เว่ยด้วย เป่ยโต่วเป็นคนสนิทของแบดเจอร์แห่งพันธมิตรอู๋เว่ย สู้เก่งมาก ทหารรับจ้างระดับ D อย่างเธอรับภารกิจอย่างงี้มาทำ ไม่ต่างจากเอาชีวิตไปทิ้งเลยนะ” ทหารรับจ้างระดับสูงร่างท้วมอีกคนขมวดคิ้วบอก

เยี่ยหวันหวั่นยิ้มให้พวกเขาสองคนอย่างเป็นมิตร

คำพูดของชายหญิงคู่นี้มีไว้สำหรับคนอื่น แต่สำหรับเธอ…มันใช้ไม่ได้เลย

เยี่ยหวันหวั่นไม่เพียงไม่ “เสียใจ” แต่กลับก้าวไปข้างหน้าอีก ท่ามกลางสายตาของทุกคน เธอฉีกกระดาษภารกิจอีกแผ่นออกมา

ทุกคนหันไปอ่านคำอธิบายภารกิจทันที