บทที่ 1705 ชื่นอกชื่นใจ / บทที่ 1706 นิ้วเดียวก็บี้ตาย

บทที่ 1705 ชื่นอกชื่นใจ

ภารกิจระดับ SSS: ฆ่าเจ้าสวะหมา แต้มคุณงามความดี 100,000,000

เยี่ยหวันหวั่นตาถลน นับหลายครั้งแล้วก็ดูไม่ผิดจริงๆ หนึ่งร้อยล้าน…

เวลานั้นเยี่ยหวันหวั่นกลืนน้ำลาย ภารกิจระดับ SSS ไม่เคยได้ยินได้ฟัง ได้พบได้เห็นมาก่อน นี่คงไม่ใช่ว่ารัฐอิสระตั้งระดับความยากภารกิจใหม่ให้เจ้าสวะหมาอี้สุ่ยหานโดยเฉพาะหรอกนะ…

แล้วก็อีกอย่าง แต้มคุณงามความดีนั่นมันบ้าอะไร นี่ก็โอเวอร์เกินไปแล้ว…

แต่ภารกิจทหารรับจ้างระดับ SSS อย่างนี้ เยี่ยหวันหวั่นดูแล้วแปดในสิบคือมุกขำขัน ในรัฐอิสระใครจะสามารถฆ่าเจ้าสวะหมาอี้สุ่ยหานได้?

ภารกิจที่เป็นไปไม่ได้อย่างนี้ อย่าว่าแต่แต้มคุณงามความดีหนึ่งร้อยล้านแต้ม แม้จะให้พันล้าน หมื่นล้าน แสนล้านก็กลับไม่มีความหมาย

หลังเยี่ยหวันหวั่นครุ่นคิดชั่วครู่ก็ก้าวเดินขึ้นหน้า ภายใต้สายตาของทุกคน เธอฉีกผนึกสามแผ่นลง

ภารกิจระดับ S: ได้รับเส้นผมของนายของอาชูร่า หลังทำภารกิจสำเร็จได้รับหนึ่งหมื่นแต้มคุณงามความดี

ภารกิจระดับ S: ได้รับแหวนหนึ่งวงของจี้ซิวหร่าน หลังทำภารกิจสำเร็จได้รับหนึ่งหมื่นแต้มคุณงามความดี

ภารกิจระดับ A: มุ่งหน้าไปประเทศจีน ทำลายกลุ่มทหารรับจ้างที่ทรยศหลบหนี ได้รับห้าพันแต้มคุณงามความดี

นายของอาชูร่ากับจี้ซิวหร่านภารกิจของสองคนนั้นยังคุ้มค่ามาก ถ้าทำสำเร็จหมดเธอก็จะได้สองหมื่นแต้มคุณงามความดีทันที เยี่ยหวันหวั่นคิดในใจ ชื่นอกชื่นใจอยู่บ้าง

รางวัลของภารกิจระดับ A ถึงแม้จะน้อยไปหน่อย แต่ไม่ว่ายังไง ต่อให้แมลงวันจะเล็กแค่ไหนก็ยังมีเนื้อ รับภารกิจที่เกี่ยวกับประเทศจีนมาทำก่อนค่อยว่ากัน

ช่วงเวลาครึ่งปีเหลือเวลาอีกไม่นานแล้ว กำหนดการกลับประเทศจีนยิ่งเร็วยิ่งดี ไม่สามารถยืดต่อไปได้อีก

เวลาของคุณพ่อเยี่ยเส่าถิงแล้วก็เยี่ยมู่ฝานมีไม่มากแล้ว พวกเขายังรอเธออยู่

นอกจากเรื่องของคุณพ่อเยี่ยเส่าถิงกับเยี่ยมู่ฝานที่ต้องรีบคลี่คลาย ก็ยังมีเรื่องอื่นที่ต้องให้เธอมุ่งหน้าไปจัดการ

นอกจากตระกูลเยี่ย ยังต้องไปดูว่าตระกูลซือตอนนี้มีสถานการณ์เป็นยังไงกันแน่

สิ่งที่ทำให้เยี่ยหวันหวั่นไม่อาจเข้าใจคือ ถ้านายของอาชูร่าคือซือเยี่ยหานจริงๆ ทั้งที่รู้สถานการณ์ของตระกูลซือ ด้วยความสามารถของนายของอาชูร่า ใช้นิ้วเดียวก็บดขยี้กบฏของตระกูลซือได้แล้ว แต่ทำไมกลับยังนิ่งเฉย

คนอื่นก็แล้วไป นายของอาชูร่าไม่ยอมจัดการ เยี่ยหวันหวั่นยังเข้าใจได้ แต่ว่าตอนเยี่ยหวันหวั่นอยู่ประเทศจีนได้ยินว่าสถานการณ์ของคุณย่าก็ไม่ดีมาก ถ้านายของอาชูร่าเป็นซือเยี่ยหานละก็ ทำไมแม้แต่คุณย่าเขาก็ไม่เหลียวแล…

ไม่ถามไถ่คุณย่าแม้แต่น้อย เยี่ยหวันหวั่นไม่เข้าใจจริงๆ

ขณะที่เยี่ยหวันหวั่นกำลังครุ่นคิด ใกล้ๆ กันนั้นก็พลันมีเสียงวุ่นวายดังขึ้นมา

“เชี่ย…รุ่นพี่สื่อเสินกลับมาแล้ว!”

“แม่เจ้า กองทัพนี่…”

“คนคนนั้นก็คือรุ่นพี่สื่อเสินของโรงเรียนชื่อเยี่ยนเหรอ! ทั้งโรงเรียนชื่อเยี่ยนเกรงว่าชื่อเสียงของรุ่นพี่สื่อเสินจะดังที่สุดแล้วมั้ง…”

“ไม่แค่เป็นสื่อเสิน แต่เขายังเป็นคุณชายใหญ่ตระกูลเสิ่น หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของรัฐอิสระด้วย…”

หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของรัฐอิสระ ตระกูลเสิ่นเป็นตระกูลที่พิเศษที่สุด อาศัยความมั่งคั่งข่มขวัญคน สามารถเรียกลมเรียกฝนได้ในรัฐอิสระ

และสามโรงเรียนใหญ่ของรัฐอิสระ แทบจะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตระกูลเสิ่น ไม่ว่าโรงเรียนชื่อเยี่ยนหรือโรงเรียนซิงหยาง ต่างก็ได้ตระกูลเสิ่นใช้กำลังทรัพย์ช่วยเหลือ

ผู้นำตระกูลเสิ่นมีลูกชายสองลูกสาวหนึ่งคน แยกกันเรียนในสามโรงเรียนทหารรับจ้างใหญ่ และคุณชายใหญ่ตระกูลเสิ่นก็เรียนที่โรงเรียนชื่อเยี่ยน