บทที่ 1703 ภารกิจแต้มสูง / บทที่ 1704 นั่นแหละถึงเรียกว่าโหดเหี้ยม

บทที่ 1703 ภารกิจแต้มสูง

เยี่ยหวันหวั่นไม่แปลกใจกับเรื่องนี้แม้แต่น้อย พวกเมิ่งเทียนยังไงก็เป็นลูกศิษย์ของผู้อาวุโส พลังต่อสู้ไม่ธรรมดา จะมองทหารรับจ้างที่ระดับอยู่ต่ำกว่าพวกเขาได้ยังไง

“พี่หวันหวั่น แต่พี่ต้องระวังเด็ดขาดเลยนะ เมิ่งเทียนกับเมิ่งเข่อสองคนนี้ในบรรดาลูกศิษย์ของผู้อาวุโสเหลยเฮ่อไม่มีค่าให้พูดถึงแม้แต่น้อย ลูกศิษย์ที่เก่งกาจอย่างแท้จริงของผู้อาวุโสเหลยเฮ่อต่างไม่ได้เข้าร่วมงานแลกเปลี่ยนวิทยายุทธครั้งนี้!” ทหารรับจ้างหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยกับเยี่ยหวันหวั่น

ได้ยินคำพูดนี้เยี่ยหวันหวั่นก็อึ้งเล็กน้อย เมิ่งเทียนกับเมิ่งเข่อกลับยังเป็นลูกศิษย์ที่ค่อนข้างอ่อนแอในมือของผู้อาวุโสเหลยเฮ่อ…นี่เป็นไปได้ยังไง…

“คงไม่มั้ง” เยี่ยหวันหวั่นมีสีหน้าสงสัยเล็กน้อย หันไปถามทหารรับจ้างหนุ่ม “เมิ่งเทียนนั่นไม่ใช่ศิษย์คนรองของผู้อาวุโสเหลยเฮ่อเหรอ จะอ่อนแอมากได้ยังไง”

เวลานั้นทหารรับจ้างหนุ่มส่ายหน้าก่อนจะเอ่ยอธิบาย “พี่หวันหวั่น ในโรงเรียนชื่อเยี่ยนของพวกเรา นักเรียนทหารรับจ้างที่ไหว้ผู้อาวุโสเป็นอาจารย์พวกนั้นต่างนับลำดับกันตามเวลา ใครไหว้อาจารย์คนแรกสุดคนนั้นก็ศิษย์พี่ ก็เหมือนเมิ่งเทียน เขาไหว้ผู้อาวุโสเหลยเฮ่อเป็นอาจารย์ค่อนข้างเร็ว เลยเป็นพี่รอง ส่วนบรรดาลูกศิษย์ที่ไหว้ผู้อาวุโสเหลยเฮ่อหลังจากนั้น เมิ่งเทียนเทียบไม่ติดเลยแม้แต่น้อย!”

“ใช่ๆๆ พูดถูกเผงเลย…ลูกศิษย์คนโต ลูกศิษย์สาม แล้วก็ลูกศิษย์คนเล็กของผู้อาวุโสเหลยเฮ่อ พลังต่อสู้แข็งแกร่งจนน่ากลัว ทหารรับจ้างระดับ S มากมายต่างมองเขาเป็นหัวหน้า”

“พี่หวันหวั่น พี่ต้องระวังหน่อยนะ หลายวันมานี้ลูกศิษย์ที่พลังต่อสู้แข็งแกร่งพวกนั้นของผู้อาวุโสเหลยเฮ่อต่างออกไปทำภารกิจข้างนอก แต่รอหลังพวกเขากลับมาแล้วรู้ว่าพี่ฆ่าเมิ่งเทียน ทำร้ายเมิ่งเข่อ…ผลที่ตามไม่ไม่กล้าคิด…”

“ถึงศิษย์พวกนั้นของผู้อาวุโสเหลยเฮ่อจะค่อนข้างดูถูกเมิ่งเทียนกับเมิ่งเข่อ แต่พี่ก็เท่ากับตบหน้าของพวกเขา ผมเดาว่าคนพวกนั้นคงไม่ปล่อยไว้…”

ทหารรับจ้างหนึ่งในนั้นเตือนเยี่ยหวันหวั่นด้วยความหวังดี

เวลานี้เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้าเล็กน้อย แสดงว่าเข้าใจแล้ว

ก็เหมือนอย่างที่ทหารรับจ้างตรงหน้าเหล่านี้ว่าไว้ ถ้าเป็นแบบนี้จริงๆ เธอก็ต้องระมัดระวังหน่อยแล้ว

ตอนนี้ตัวเธอยังไม่ฟื้นคืนความทรงจำกลับมา ย่อมแสดงพลังต่อสู้ช่วงสูงสุดตอนนั้นออกมาไม่ได้ ได้แต่อาศัยการดื่มเหล้าจึงจะพอฝืนฟื้นคืนมาได้บ้าง

แต่ก่อนหน้านี้โรงเรียนชื่อเยี่ยนกำหนดกฎชัดเจนแล้ว ถ้าตัวเองดื่มเหล้าสร้างปัญหาอีกละก็…เกรงว่าคงไม่มีปัญญาแล้ว

“ขอบคุณทุกท่านที่เตือน ฉันรู้แล้ว” ใบหน้าเยี่ยหวันหวั่นเผยรอยยิ้มเป็นมิตรขณะเอ่ยกับทหารรับจ้างระดับ A ที่ด้านข้าง

“จริงสิ พี่หวันหวั่น ลูกศิษย์ของผู้อาวุโสเหลยเฮ่อกับสุดยอดทหารรับจ้างอีกกลุ่มไม่ลงรอยกันมาตลอด คนของทั้งสองฝ่ายสู้กันจนไม่อาจเจรจากันได้หลายครั้ง ถ้าพี่หวันหวั่นไม่วางใจจริงๆ ก็สามารถเข้าร่วมอีกฝ่ายได้เลย พอเป็นแบบนี้…”

ทหารรับจ้างระดับ A คนหนึ่งเท้าคางออกแผนการเพื่อเยี่ยหวันหวั่น

ได้ยินคำพูดนี้เยี่ยหวันหวั่นก็ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แต่ยังไม่ได้ส่งเสียง

ตัวเธอเข้ามาในโรงเรียนชื่อเยี่ยนก็ไม่ใช่เพื่อสร้างปัญหาสักหน่อย เรื่องเร่งด่วนตอนนี้ยังคงเป็นการรับภารกิจมากหน่อยเพื่อรับแต้มคุณงามความดีจำนวนมากจึงจะถูก เข้าร่วมฝ่ายอะไรนั่นเยี่ยหวันหวั่นไม่สนใจแม้แต่น้อยและก็คิดว่าไม่มีความจำเป็น

“พี่หวันหวั่น ตอนนี้พี่มารับภารกิจเหรอ”

ไม่นานทหารรับจ้างระดับ A หญิงคนหนึ่งก็จ้องเยี่ยหวันหวั่นด้วยสีหน้าสงสัย

“ใช่ อยากรับภารกิจแต้มคุณงามความดีสูงสักหน่อยน่ะ” เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้า พูดตามความจริง

—————————————————————————-

บทที่ 1704 นั่นแหละถึงเรียกว่าโหดเหี้ยม

“พี่หวันหวั่น พี่อยากพุ่งเป็นทหารรับจ้างระดับ S โดยตรงเหรอ”

ทหารรับจ้างหญิงมองเยี่ยหวันหวั่นอย่างไม่ค่อยเข้าใจ

พูดตามหลักแล้ว แต้มคุณงามความดีที่เยี่ยหวันหวั่นได้รับมาพอให้เธอเลื่อนเป็นทหารรับจ้างระดับ A แต่เวลานี้ การแต่งตัวบนตัวของเยี่ยหวันหวั่น ยังคงเป็นชุดเครื่องแบบนักเรียนระดับ D ซึ่งเป็นระดับต่ำสุดของโรงเรียนชื่อเยี่ยน