บทที่ 1717 ยุคสมัยใหม่ / บทที่ 1718 ในที่สุดก็กลับมาแล้ว

บทที่ 1717 ยุคสมัยใหม่

การถ่ายทอดสดยังคงดำเนินต่อไป

เหยาเจียเหวินกวาดสายตามองทั่วงาน หัวเราะเบาๆ ก่อนเอ่ย “เช่นกันค่ะ เป็นเกียรติมากที่ได้เข้าร่วมหวงเทียนเอนเตอร์เทนเมนต์ ถ้าไม่มีประธานเยี่ย จูเสินสือไต้ของพวกเราก็คงยืนหยัดจนถึงวันนี้ไม่ได้ แล้วก็ต้องขอโทษเป็นอย่างยิ่งกับความผิดที่ซีอีโอคนก่อนของจูเสินสือไต้พวกเราเยี่ยไป๋ได้กระทำขึ้น…”

ตอนที่เหยาเจียเหวินพูดถึงเยี่ยไป๋ซีอีโอคนก่อนของจูเสินสือไต้ ทั่วทั้งงานก็พลันฮือฮา

ตามคำพูดของเหยาเจียเหวินในตอนนั้น เยี่ยไป๋ขโมยเงินทุนทั้งหมดของจูเสินสือไต้ไปแล้วออกจากประเทศ ไร้ซึ่งวี่แวว ทำให้จูเสินสือไต้ตกอยู่ในสถานการณ์เป็นอัมพาตอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

และความจริงก็เป็นแบบนี้ เยี่ยไป๋หายไปหลายเดือน ไม่มีข่าวคราวนานแล้ว

“เรื่องที่เยี่ยไป๋ขโมยเงินทุนของจูเสินสือไต้ ไม่ทราบว่าประธานเหยาคิดเห็นว่ายังไงครับ” หนึ่งในนักข่าวมองเหยาเจียเหวินพลางถาม

เหยาเจียเหวินได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้าพูดว่า “นี่คือการแสดงความเห็นแก่ตัวและไร้ความรับผิดชอบอย่างใหญ่หลวง แล้วก็เป็นอาชญากรรมอย่างหนึ่ง ทุกคนก็รู้ว่าเยี่ยมู่ฝานประธานจูเสินสือไต้ของพวกเราถูกจับกุมด้วยข้อหาฆาตกรรม

และเยี่ยไป๋คือน้องสาวของเยี่ยมู่ฝาน รวมถึงพ่อของพวกเขาก็มีประวัติอาชญากรรม…เคยทำเรื่องอย่างเดียวกัน บางทีนี่อาจสะท้อนถึงยีนอาชญากร ที่นี่ฉันขอประณามพวกเขาอย่างรุนแรงค่ะ”

“ประธานเหยา เยี่ยไป๋ก่อตั้งจูเสินสือไต้ด้วยตัวคนเดียว แถมยังพาจูเสินสือไต้สร้างผลงานยอดเยี่ยมที่โดดเด่น หลังจากคุณรับตำแหน่งมีความกดดันหนักไหมครับ” นักข่าวถามต่อ

ได้ยินแล้วเหยาเจียเหวินก็ยิ้มพลางส่ายหน้า “ใช่ค่ะ คุณพูดถูกต้อง เยี่ยไป๋ก่อตั้งจูเสินสือไต้ด้วยตัวคนเดียวจริง แล้วก็สร้างผลงานจริง จุดนนี้ทุกท่านเห็นกับตา แต่ว่า…

ไม่ใช่ว่าความสามารถของเยี่ยไป๋จะดีเด่ไปกว่าฉัน กลับกันฉันรู้สึกว่าเยี่ยไป๋อาศัยโชคมากกว่า ไม่ได้อาศัยความสามารถของตัวเอง ไม่เหมือนกับฉัน หลังจากเงินทุนของจูเสินสือไต้ถูกเยี่ยไป๋ขโมยไปก็ยังคงพาจูเสินสือไต้ออกจากสภาพที่ยากลำบากได้

จู่ๆ เยี่ยไป๋ก็โผล่ขึ้นมา เป็นแค่สินค้าตามกระแสของการเปลี่ยนผ่านยุคสมัยเท่านั้น และจากวันนี้เป็นต้นไป ฉันสามารถเพาะเลี้ยงเยี่ยไป๋ได้สิบคนร้อยคน กระทั่งมากกว่านั้น เยี่ยไป๋ที่ฉันบ่มเพาะขึ้นมาไม่มียีนอาชญากรแน่นอน”

หน้าผากของเยี่ยหวันหวั่นผุดเงาดำ ดวงตาทอประกายเย็นชาไม่หยุด เธอเลี้ยงงูเห่าไว้แล้วจริงๆ …

เป่ยโต่วจ้องถ่ายทอดสดพลางเอ่ยด้วยสีหน้าเซ็งเต็มแก่ “วงการบันเทิงของจีนวุ่นวายจริงๆ หมากัดกันขนเต็มปาก…พี่เฟิง นี่มีอะไรน่าดูกัน พี่ลุกขึ้นเถอะ ให้ผมดูเทพธิดาของผมดีกว่า…”

เวลานั้น เยี่ยหวันหวั่นปิดหน้าจอถ่ายทอดสด

ดี ดีมาก ดีจริงๆ

ในเมื่อพูดว่าเยี่ยไป๋มียีนอาชญากร…

งั้นเธอก็จะให้พวกเขาดูว่าหลังจากตัวเองกลับไปแล้ว อะไรถึงจะเรียกว่ายีนอาชญากรที่แท้จริง!

“ไม่ต้องดูแล้ว ไปบอกชีซิงว่าเตรียมตัวทันที พวกเราจะไปประเทศจีน” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยเสียงเย็น

ได้ยินคำพูดของเยี่ยหวันหวั่นเป่ยโต่วอึ้งเล็กน้อย “พี่เฟิง…เร็วขนาดนั้นเชียว ผมยังเตรียมตัวไม่เสร็จเลยนะ…อีกสองวันค่อยไปไม่ได้เหรอ”

เวลานั้นเยี่ยหวันหวั่นเหลือบมองเป่ยโต่วอย่างเรียบนิ่ง “นายคิดว่า ดูเทพธิดานายบนเน็ตฯ ดี หรือว่าไปประเทศจีนดูให้เห็นกับตาดีกว่าล่ะ”

“อะ…” เป่ยโต่วต้องเยี่ยหวันหวั่นอย่างตกใจ จากนั้นก็ตบต้นขาทันที “จริงด้วย ทำไมผมคิดไม่ถึงนะ! เทพธิดาผมอยู่จีนไม่ใช่เหรอ! พี่เฟิง พี่ฉลาดเกินไปแล้วจริงๆ!”

————————————————————————————-

บทที่ 1718 ในที่สุดก็กลับมาแล้ว

“แต่ฉันบอกนายไว้ก่อน เทพธิดานายมีแฟนแล้ว” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ย

“โอ้…จู่ๆ ผมนึกขึ้นได้ว่ายังมีธุระนิดหน่อย” เป่ยโต่วทำท่าครุ่นคิดทันที

“สาวสวยประเทศจีนมีเยอะมากนะ” เยี่ยหวันหวั่นเสริมอีก