บทที่ 1793 เซี่ยเจ๋อจือ / บทที่ 1794 บอสของซิงเฉินขึ้นเวที

บทที่ 1793 เซี่ยเจ๋อจือ

ไม่นานเท่าไร เส้าเหิงก็เดินเข้ามาภายในงาน และนั่งลงตรงฝั่งซ้ายของฟู่หมิงซี เมื่อเขาเห็นเยี่ยหวันหวั่นกับฟู่หมิงซีก็เผยสีหน้ายิ้มเยาะออกมา วันนี้เขาจะดูสิว่าสองคนนี้จะตายยังไง!

“ฮัลโหล~”

ระหว่างที่พูดคุยกัน เซี่ยเจ๋อจือที่แต่งชุดตะวันตกสีแดงก็ก้าวเดินขึ้นไปบนเวทีหลักช้าๆ

“เชี่ย…”

“ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม!”

“เซี่ยเจ๋อจือ!”

“ฉันก็ว่าทำไมในรายชื่อแขกรับเชิญไม่เห็นชื่อของเซี่ยเจ๋อจือ ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นพิธีกรในงานฉลองของซิงเฉินเอ็นเตอร์เทนเมนต์…”

“เซี่ยเจ๋อจือไม่ได้ปรากฏตัวมานานแล้วมั้ง…ใช้ได้นี่…ไอดอลฉัน…”

เซี่ยเจ๋อจือเป็นสุดยอดศิลปินแห่งวงการบันเทิงของประเทศจีน เป็นคนเดียวที่เมื่อเดบิวต์แล้วก็พุ่งขึ้นไปสู่จุดสูงสุดทันที เป็นตำนานที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดและไม่เคยมีจุดตกต่ำใดๆ …

“ผมเป็นเกียรติมากที่ได้รับผิดชอบเป็นพิธีกรในงานฉลองของซิงเฉินเอ็นเตอร์เทนเมนต์ครั้งนี้…ทุกท่านคงไม่นับว่าผมแปลกหน้ามากหรอกมั้งนะ” มุมปากของเซี่ยเจ๋อจือยกยิ้มน้อยๆ วาดเป็นรอยยิ้มอันน่าหลงใหล

เมื่อเห็นดังนั้นศิลปินชายไม่น้อยต่างก็ปรบมือ ส่วนศิลปินหญิงจำนวนมากก็ส่งเสียงร้องด้วยความตื่นเต้น

“เอาล่ะ…เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ขอเชิญตัวแทนจากหวงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์ขึ้นมากล่าวครับ” เซี่ยเจ๋อจือเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

เมื่อสิ้นเสียง กู้เยว่เจ๋อกับเยี่ยอีอีทั้งสองคนก็เดินขึ้นมาบนเวทีภายใต้สายตาที่จับจ้องของคนนับหมื่น พวกเขาได้ประกาศความสำเร็จของข้อตกลงทางกลยุทธ์ระหว่างหวงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์กับซิงเฉินเอ็นเตอร์เทนเมนต์

เหยาเจียเหวินที่อยู่ด้านล่างจ้องมองเยี่ยหวันหวั่น ในดวงตาเผยแววเย็นเยียบจนถึงกระดูก หวงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์กับซิงเฉินเอ็นเตอร์เทนเมนต์บรรลุข้อตกลงทางกลยุทธ์ร่วมกัน หลังจากนี้ไป เยี่ยไป๋ก็จะไม่มีโอกาสกลับมาได้อีก ทั้งวงการบันเทิงจะเป็นของพวกเขา!

“ผู้อาวุโสเยี่ย ยินดีด้วยๆ…”

“ฮ่าๆ ผู้เฒ่าเยี่ยมีบุญวาสนาจริงๆ มีหลานสาวกับหลานเขยที่ดีขนาดนี้!”

ผู้อาวุโสในวงการบันเทิงจำนวนหนึ่งหันไปกล่าวแสดงความยินดีกับเยี่ยหงเหวย

เยี่ยหงเหวยหน้าแดงปลั่ง พยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า

หลังเยี่ยอีอีกับกู้เยว่เจ๋อลงจากเวที เส้าเหิงก็เดินขึ้นเวทีตามไปติดๆ

“วันนี้…มาถึงเวทีนี้ ผมมีเรื่องบางอย่างอยากระบายครับ” เส้าเหิงกล่าว

สิ้นเสียงของเส้าเหิง ทั่วทั้งงานก็พลันเงียบลง ทุกคนต่างรู้ว่าเรื่องในคำพูดของเส้าเหิงก็น่าจะเป็นเหตุการณ์ในงานเลี้ยงวันเกิดเมื่อวาน

“เมื่อวานในงานเลี้ยงวันเกิดของผม ฟู่หมิงซีด่าทอผมหลายรอบ กระทั่งลงไม้ลงมือกับผม…แล้วยังมีเยี่ยไป๋คนนั้น ผมไม่ได้เชิญเธอมาแต่เธอกลับบุกเข้ามาในงานเลี้ยงวันเกิดของผม ยุยงให้ฟู่หมิงซีลงมือกับผม ผมอยากถามทุกท่านว่านี่มันคนยังไงกัน”

เวลานั้นสายตาของทุกคนต่างพากันจ้องมองเยี่ยหวันหวั่นกับฟู่หมิงซี

ในงานเลี้ยงประจำปี เหยาเจียเหวินพลันลุกขึ้นมาแล้วเอ่ยอย่างเปี่ยมด้วยคุณธรรม “พวกเราทุกคนต่างก็รู้ดีถึงบุคลิกนิสัยของราชาฟู่ เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะของเยี่ยไป๋ ก่อนหน้านี้เยี่ยไป๋ขนเงินทุนทั้งหมดของจูเสินสือไต้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ของพวกเราไปและหนีออกนอกประเทศ คนอย่างนี้ ฉันไม่รู้ว่าวันนี้ยังสามารถนั่งบนที่นั่งของแขกกิตติมศักดิ์ได้ยังไงกัน”

เวลานั้นศิลปินในวงการไม่น้อยต่างก็พินิจมองเยี่ยหวันหวั่นด้วยสายตาประหลาด

เซี่ยเจ๋อจือมองเยี่ยหวันหวั่นบนที่นั่งของแขกกิตติมศักดิ์ด้วยสีหน้าแปลกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก

ระหว่างที่พูด ชายชราคนหนึ่งก็เดินขึ้นมาบนเวที

ชายชราท่านนี้ก็คือตาของเส้าเหิง ผู้รับผิดชอบหนึ่งในสาขาของซิงเฉินเอ็นเตอร์เทนเมนต์ประเทศจีน

“น่าเสียใจอย่างยิ่งที่ในซิงเฉินเอ็นเตอร์เทนเมนต์ของพวกเราเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ขึ้น ฟู่หมิงซีละเมิดกฎที่เป็นลายลักษณ์อักษรของซิงเฉินเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงให้กับชื่อเสียงของซิงเฉินเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ที่นี่ ผมขอประกาศว่าซิงเฉินเอ็นเตอร์เทนเมนต์จะยกเลิกสัญญาศิลปินกับฟู่หมิงซี!” ชายชรากล่าวด้วยเสียงเยียบเย็น