บทที่ 1843 แต่งงานแล้วจริงๆ / บทที่ 1844 จี้หวงจะทำยังไง

บท​ที่​ ​1843​ ​แต่งงาน​แล้ว​จริงๆ

เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​อัน​ราบเรียบ​ไร้อารมณ์​ลอยมา​ ​คน​เบื้องบน​ของ​ตระกูล​ซือ​และ​ฉิน​รั่ว​ซีที​่​อยู่​บริเวณ​นั้น​ต่าง​ก็​ตกตะลึง

วินาที​ต่อมา​ ​กลุ่ม​ชาย​ใน​ชุด​คลุม​แน่นหนา​ที่​ได้รับ​การฝึกฝน​มา​เป็น​อย่างดี​หลาย​สิบ​คน​ ​ต่าง​ก็​หลั่งไหล​เข้ามา​จาก​นอก​ประตู​บ้าน​ตระกูล​ซือ

ด้านหน้า​สุด​ ​ชาย​ผู้​นั้น​ก้าว​ช้าๆ​ ​เขา​ปรายตา​มอง​บริเวณ​นั้น​ด้วย​ใบหน้า​เฉยเมย​ ​ชุด​สูท​สีดำ​ที่​สวมใส่​ดูรา​วกับ​พระราชา​ที่​ก้าว​ออกมา​จาก​ราตรี​อัน​มืดมิด

รูปลักษณ์​ที่​ดู​สงบนิ่ง​ตลอดมา​ ​ทำให้​ทุกคน​ใน​ตระกูล​ซือ​ยืน​กัดฟัน​กรอด​ด้วย​ความเกลียดชัง

แววตา​ของ​ฉิน​รั่ว​ซีป​รากฏ​แสง​เย็นวาบ​ ​ผู้ชาย​คน​นี้​ ​เขา​กลับมา​แล้ว​…

“​ซือ​เยี​่ย​หาน​…​”

สวี​่​อี้​เผย​สีหน้า​ตื่นเต้น​หลังจากที่​ได้​เห็น​ซือ​เยี​่ย​หาน​ปรากฏ​กาย​ ​คุณชาย​เก้า​ที่​หายตัว​ไป​หลาย​เดือน​ ​ในที่สุด​ก็​กลับมา​ยัง​บ้าน​ตระกูล​ซือ​อีกครั้ง​…​เขา​รู้ดี​ว่า​จะ​ไม่​เกิดเรื่อง​ใดๆ​ ​ขึ้นกับ​คุณชาย​เก้า​แน่นอน​!

…​…

ในขณะนี้​ ​บอดี้การ์ด​ลับ​ของ​ตระกูล​ซือ​คน​หนึ่ง​ ​รีบ​เดิน​ไปหา​หัวหน้า​บอดี้การ์ด​ลับและ​พูด​อะไร​บางอย่าง

เมื่อ​ฟัง​จบ​ ​สีหน้า​ของ​หัวหน้า​บอดี้การ์ด​ลับ​ก็​เปลี่ยนไป​เล็กน้อย​ ​จากนั้น​เขา​ก็​รีบ​เดิน​เข้าไป​หา​สือ​อี​แล้ว​กระซิบ​ ​“​ท่าน​เอ​ริก​ ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ทำลาย​แนว​ป้องกัน​ของ​ตระกูล​ซือ​แล้ว​…​กองกำลัง​ส่วนใหญ่​ถูก​พวกเขา​จับเป็น​เชลย​แล้ว​…​”​

เมื่อ​ได้ยิน​สิ่ง​ที่​หัวหน้า​บอดี้การ์ด​ลับ​รายงาน​ ​แววตา​เย็นชา​ก็​ปรากฏ​ขึ้น​ใน​ดวงตา​ของ​สือ​อี

ขณะนี้​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ที่​ยืน​อยู่​ที่​เดิม​มอง​ซือ​เยี​่ย​หาน​หลายครั้ง​แล้ว​ครุ่นคิด​ ​ก่อนหน้านี้​ซือ​เยี​่ย​หาน​เคย​บอก​กับ​ตน​ว่า​มีธุระ​ต้อง​รีบ​ไป​สะสาง​ ​จำเป็นต้อง​ออกจาก​ประเทศจีน​ ​แต่​ทำไม​ตอนนี้​…​ซือ​เยี​่ย​หาน​ถึง​กลับมา​ที่​บ้าน​ตระกูล​ซือ​…

แทบ​ไม่ต้อง​คิดมาก​ด้วยซ้ำ​ ​หาก​ซือ​เยี​่ย​หาน​คือ​นาย​แห่ง​อาชู​ร่า​จริง​ ​ถ้า​เป็น​อย่างนั้น​รอบ​ๆ​ ​ตระกูล​ซือ​ ​จะ​ต้อง​มีด​วง​ตา​สัปปะรด​คอย​จับตาดู​อยู่​ ​ไม่อย่างนั้น​ตอนที่​มี​อะไร​เกิดขึ้น​กับ​ตน​ ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ก็​คง​ไม่ได้​รับ​ข่าวสาร​ในทันที​ ​และ​คง​เป็นไปไม่ได้​ที่จะ​กลับมา​ยัง​ตระกูล​ซือ​ภายใน​เวลา​อัน​รวดเร็ว​เช่นนี้

“​วะ​ฮ่า​ๆ​ๆ​ ยัย​ตัว​ประหลาด​ ​ไม่ได้​เจอกัน​นาน​สบายดี​ไหม​?​”​ ​หลิน​เช​วีย​เดิน​เข้ามา​จาก​ด้าน​ข้าง​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ ​และ​มา​หยุด​ตรงหน้า​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พลาง​ยิ้ม​ถาม

“​เชี​่ย​ ​แม่ง​พูด​ภาษาคน​ไม่​เป็น​เหรอ​วะ​ ​แก​เรียก​ใคร​ว่ายัย​ตัว​ประหลาด​นะ​?​”​ ​เป่ย​โต​่​วจ​้​อง​ไป​ที่​หลิน​เช​วีย​และ​ตะโกน​อย่าง​เย็นชา

“​เอ่อ​…​”​ ​หลิน​เช​วี​ยดู​เขิน​เล็กน้อย​ ​จึง​ได้​แต่​แค่น​หัวเราะ​ฮ่า​ๆ​ ​แล้ว​เอ่ย​อีกครั้ง​ ​“​อาสะใภ้​เก้า​…​ผม​ผิด​ไป​แล้ว​…​”

ก่อนที่​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​จะ​พูด​อะไร​ออกมา​ ​เสียง​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ก็​ดัง​ขึ้น​มา​ ​“​หลิน​เช​วีย​…​ส่ง​พวกเขา​ออก​ไป​จาก​บ้าน​ตระกูล​ซือ​”

“​เข้าใจ​แล้ว​ครับ​ ​พี่​เก้า​”​

หลังจาก​ได้รับ​คำสั่ง​จาก​ซือ​เยี​่ย​หาน​ ​หลิน​เช​วี​ยก​็​มอง​ไป​ที่​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​“​อาสะใภ้​เก้า​ ​ฉัน​ขอ​ส่ง​พวก​เธอ​กลับ​ไป​ก่อน​ ​เรื่อง​ใน​บ้าน​ตระกูล​ซือ​ ​ปล่อย​ให้​พี่​เก้า​จัดการ​เอง​เถอะ​นะ​”

“​ให้​ซือ​เยี​่ย​หาน​จัดการ​เอง​งั้น​เหรอ​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​มอง​ไป​ที่​ซือ​เยี​่ย​หาน​ทันที​ ​“​เพราะอะไร​”

เมื่อ​ได้ยิน​ดังนั้น​ ​สายตา​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ก็​จับจ้อง​ไป​ที่​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​ความ​เย็นยะเยือก​นั้น​หาย​ไป​ ​แทนที่​ด้วย​ความอ่อนโยน​อัน​หา​ได้​ยาก​ ​“​ไม่เกี่ยว​อะไร​กับ​เธอ​ ​เธอ​ไม่จำเป็น​ต้อง​มา​เกลือกกลั้ว​กับ​เรื่อง​พวก​นี้​หรอก​”

“​ไม่เกี่ยว​อะไร​กับ​ฉัน​เหรอ​…​จะ​เป็นไปได้​ยังไง​…​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​มอง​ซือ​เยี​่ย​หาน​ ​มุม​ปาก​ยกขึ้น​เล็กน้อย​ปรากฏ​เป็น​รอยยิ้ม​ที่​อธิบาย​ไม่ได้​ ​“​ฉัน​ไม่ใช่​ภรรยา​ของ​คุณ​หรอก​เหรอ​…​ยังไง​เรา​ก็​แต่งงาน​กัน​แล้ว​นะ​ ​เรื่อง​ของ​คุณ​ก็​เป็นเรื่อง​ของ​ฉัน​ ​ระหว่าง​เรา​สอง​คนยัง​ต้อง​แบ่งแยก​อะไร​อีก​”

ก่อนหน้านี้​ซือ​เยี​่ย​หาน​บอก​กับ​ตน​ว่า​ ​เป็น​เพราะ​ซือ​เยี​่ย​หาน​แต่งงาน​กับ​เธอ​แล้ว​ ​จึง​นำไปสู่​การ​ไล่​ล่า​พวกเขา​โดย​กลุ่ม​ซือ​โบราณ​ใน​รัฐ​อิสระ​ ​อ้าง​จาก​คำพูด​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ ​พวกเขา​ทั้งสอง​ต่าง​ก็​เป็น​คู่รัก​ที่​มีชื่อเสียง​ ​เมื่อ​เป็น​สามีภรรยา​กัน​แล้ว​ ​ย่อม​มีสุข​ร่วม​เสพ​ ​มีทุกข​์​ร่วม​ต้าน

“​อะไร​…​อะไร​นะ​?​!​”

เมื่อ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูด​จบ​ ​เป่ย​โต​่​วก​็​มอง​ไป​ยัง​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​และ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ด้วย​ความ​สยอง​ ​“​…​แต่งงาน​กัน​แล้ว​ ​ตั้งแต่​เมื่อไร​?​ ​ทำไม​ผม​ไม่รู้​เรื่อง​?​”