บทที่ 185

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี – บทที่ 185 สายตาติดหนึบ / บทที่ 186 นอนอยู่ในโลงเฉยๆ ก็โดนยิง (ซวยจัง) บทที่ 185 สายตาติดหนึบ / บทที่ 186 นอนอยู่ในโลงเฉยๆ ก็โดนยิง (ซวยจัง) โดย Ink Stone_Romance บทที่ 185 สายตาติดหนึบ

เฉิงเสวี่ยเปลี่ยนใส่ชุดราชินีเรียบร้อยแล้ว ด้วยการแต่งหน้าเจ็ดส่วนชุดแต่งกายอีกสามส่วนเสริมให้ใบหน้าเล็กนั้นดูละเอียดอ่อนและมีเสน่ห์ยิ่งขึ้น

ข้างๆ นอกจากมีบรรดาแฟนคลับสาวที่มารอซือเซี่ยแล้ว ก็มีนักเรียนชายกลุ่มใหญ่ที่พุ่งตัวเข้ามาหาดาวโรงเรียนอย่างเฉิงเสวี่ย เวลานี้ทุกคนต่างห้อมล้อมตัวเธอประดุจดาวล้อมเดือน ทั้งชื่นชมทั้งถ่ายรูปไปหยุด

เฉิงเสวี่ยเหลือบมองนักเรียนชายที่มีหัวใจมาส่งให้ถึงหน้าประตูพวกนี้ด้วยสายตาที่ไม่สนใจเลยสักนิด สายตาจดจ่อไปทางประตูอยู่ตลอดเวลา

รออยู่นานกระทั่งคนคนนั้นปรากฎตัวขึ้น เฉิงเสวี่ยดวงตาเป็นประกายขึ้นมาทันที ยกชายกระโปรงวิ่งเข้าไปต้อนรับ “ซือเซี่ย! นายมาแล้ว!”

พูดจบใบหน้าระคนไปด้วยความเขินอายหลายส่วน มองเขาด้วยแววตาที่เฝ้ารอ

จากนั้น สำหรับเธอในวันนี้ที่แต่งตัวสวยงามจนผู้ชายหลายคนไม่อาจละสายตาไปได้ ซือเซี่ยกลับเหลือบมองไม่เท่าไร ก็เบนสายตาของเขาพุ่งเป้าข้ามฝูงชนมองตรงไปทางเยี่ยหวันหวั่นที่อยู่ทางด้านหลังของผู้คน

เฉิงเสวี่ยมองตามสายตาของซือเซี่ยไปทางเยี่ยหวันหวั่น กัดฟันกรอด

ยัยตัวประหลาดมีดีอะไรกันแน่ ถึงสมควรได้รับการดูแลเป็นพิเศษหนึ่งครั้งสองครั้งสามครั้งจากเขางั้นเหรอ?

“ซือเซี่ย นายว่าชุดนี้ของฉันสวยไหม?” เฉิงเสวี่ยคล้องแขนซือเซี่ยเขย่า พยายามดึงความสนใจจากเขา

แต่ซือเซี่ยไม่มีการตอบสนองกลับ

เฉิงเสวี่ยหน้าชา “ซือเซี่ย นายกำลังมองอะไร?”

ซือเซี่ยในเวลานี้ดูแล้วเหมือนคนไม่มีสติ ราวกับจมอยู่ในโลกที่มีเพียงตัวเองอย่างสิ้นเชิง แต่ในสายตาของเฉิงเสวี่ยกลับเห็นว่าเขากำลังเหม่อมองเยี่ยหวันหวั่น

เฉิงเสวี่ยไหนเลยจะยอมทนเห็นเขาใช้สายตาแบบนี้มองผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าตัวเองได้ จึงเร่งเสียงดังขึ้นอย่างไม่พอใจ “ซือเซี่ย…ซือเซี่ย…”

ซือเซี่ยสายตามึนงงพลันคล้ำลงหลายส่วน นัยน์ตาพรั่งพรูความเย็นชาอันหนาวเหน็บ “หุบปาก น่ารำคาญชะมัด”

เฉิงเสวี่ยตกตะลึงตาค้าง ไม่อยากเชื่อเลยว่าต่อหน้าทุกคนแล้ว ซือเซี่ยจะตะคอกใส่เธอด้วยท่าทีเช่นนี้

“นาย…” เฉิงเสวี่ยริมฝีปากสั่นเทา ขอบตาแดงกร่ำผลักฝูงชนให้หลีกทาง แล้ววิ่งออกไป

“เสี่ยวเสวี่ย! เสี่ยวเสวี่ย!”

พวกลิ่วล้อของเฉิงเสวี่ยหันมองซือเซี่ยไปทีหนึ่ง แล้วส่งสายตาเกลียดชังจ้องไปทางเยี่ยหวันหวั่นทีหนึ่ง ก่อนจะรีบวิ่งตามเฉิงเสวี่ยไป

เพียงครู่เดียว บรรยากาศในห้องโถงพลันชะงักงัน

เดิมทีบรรดาเด็กนักเรียนหญิงได้เห็นซือเซี่ยแล้วพากันคึกคักเหมือนได้ฉีดเลือดไก่ ต่างถอยห่างออกมาด้วยความกลัวตัวสั่นงันงก

อ้า ดูเหมือนว่าวันนี้เทพบุตรจะอารมณ์ไม่ค่อยดีเลย แม้แต่เฉิงเสวี่ยยังโดนตอกกลับมา พวกเธอถอยห่างออกมาหน่อยจะดีกว่า!

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นซือเซี่ยแสดงอาการเช่นนี้ออกมา ตกใจมากเลย…

ซือเซี่ยไม่มองเฉิงเสวี่ยที่วิ่งร้องไห้ออกไปเลยสักนิด หาตำแหน่งข้างหน้าต่างนั่งลงไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ มือเท้าคาง จ้องมองเยี่ยหวันหวั่นตาไม่กระพริบต่อไป

ส่วนเยี่ยหวันหวั่นที่กำลังถูกจ้องมอง…

เธอขบฟัน แทบอยากจะกระโจนเข้าไปอัดเจ้าเด็กคนนี้อีกสักรอบ

แม่เจ้าเด็กแสบคนนี้มองอะไรอยู่ได้ หรือว่าจะมองจนฉันเป็นดอกไม้ขึ้นมาหรือไง?

เธอไม่ได้คาดคิดเลยว่า ตั้งแต่เมื่อคืน ซือเซี่ยไม่เพียงไม่ยอมหยุด แต่ยังอัพเลเวลท่าใหม่อีกแล้ว!

ท่ามกลางบรรยากาศอันน่าอึดอัด ผ่านไปนานในที่สุดทุกคนก็สามารถปลอบเฉิงเสวี่ยให้เริ่มทำการซ้อมใหญ่ได้สักที

กระทั่งการซ้อมใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้น สายตาของซือเซี่ยยังคงจ้องอยู่ที่เยี่ยหวันหวั่นเช่นเดิม ไม่เห็นจะกระพริบตาเลยสักนิด

ไม่ว่าเยี่ยหวันหวั่นจะเดินไปทางไหน สายตาของเขาก็จะจ้องตามไปเหมือนกับลูกนกที่เพิ่งเกิด เรียกว่าแนบชิดไม่ยอมห่างแม้เพียงก้าวเดียว

แสดงความสนใจอย่างชัดเจนจนไม่รู้จะชัดเจนอย่างไรได้อีก หากว่าคนอื่นๆ มองไม่เห็นก็คงจะตาบอดแล้ว เพียงแต่เพราะอารมณ์โมโหอันน่ากลัวของซือเซี่ยเมื่อครู่ ทำให้ไม่มีใครกล้าพูดอะไร ได้แต่แอบไม่พอใจอยู่ในใจเท่านั้น

เทพบุตรนายเป็นอะไรไปกันแน่เทพบุตร! โดนเยี่ยหวันหวั่นทำเสน่ห์ใส่แล้วหรือไง!!!

เยี่ยหวันหวั่นความจริงไม่ควรแสดงบทเจ้าหญิงสโนว์ไวท์ แต่ควรแสดงเป็นแม่มดใจร้าย!