บทที่ 1919 ฉันกลัวนะ / บทที่ 1920 เข้าใจผิดสุดกู่

บท​ที่​ ​1919​ ​ฉัน​กลัว​นะ

ลงมือ​กับ​ผู้อาวุโส​ของ​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​ ​ก็​เท่ากับ​ประกาศสงคราม​กับ​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​!

อย่า​ว่าแต่​พวกเขา​เลย​ ​ต่อให้​เพิ่ม​กองกำลัง​ของ​นาย​แห่ง​อาชู​ร่า​กับ​จี้​หวง​เข้ามา​ ​ก็​ไม่แน่​ว่า​จะ​สู้​กับ​คน​ของ​เขา​ได้

“​ผู้นำ​ ​ผม​รู้สึก​ว่า​เรื่อง​นี้​ไม่สมควร​ที่จะ​ตัดสินใจ​ส่ง​ๆ​ ​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​ไม่ใช่​เป้าหมาย​ที่​พวกเรา​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​จะ​ยั่วยุ​โดย​เด็ดขาด​นะ​ครับ​”​ ​ผู้อาวุโส​ใหญ่​ที่​เงียบ​มาต​ลอด​พลัน​มอง​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​และ​เอ่ย​ขึ้น

“​แล้ว​ใคร​บอก​พวก​นาย​ ​ว่า​จะ​ลักพาตัว​ผู้อาวุโส​จิน​อย่างเปิดเผย​กัน​ล่ะ​?​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ปรายตา​มอง​ทุกคน

ใน​ใจ​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ย่อม​รู้ดี​ ​ถ้า​ทำ​เรื่อง​อย่างเปิดเผย​ไม่​กลัวเกรง​ ​งั้นก็​ไม่​อยาก​มีชีวิต​อยู่​ต่อ​แล้ว​ ​อยาก​ไป​เกิด​ใหม่​เร็ว​ๆ​ ​ชัดๆ​

แต่​ใคร​บอกว่า​พวก​เธอ​จะ​ลักพาตัว​ผู้อาวุโส​ของ​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​อย่างเปิดเผย​ใจกล้า​กัน​ล่ะ​?

เป็น​มือมืด​ ​ลอบ​โจมตี​ ​ครอบ​กระสอบ​ทราย​เป็น​ไหม​ ​นี่​ไม่ใช่​ธุรกิจ​พื้นฐาน​ของ​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​หรอก​เหรอ

“​ความหมาย​ของ​พี่​เฟิ​งคื​อป​ฏิ​บัติ​การ​ใน​ที่​มืด​”​ ​ชี​ซิง​มีท​่า​ทาง​ครุ่นคิด

“​ถูกต้อง​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พยักหน้า​ ​“​เป้าหมาย​ของ​พวกเรา​ใน​ครั้งนี้​มี​เพียง​ผู้อาวุโส​จิน​ ​ไม่ใช่​ทั้ง​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​ ​หา​โอกาส​อาศัย​ตอน​เดือนมืด​ลมแรง​ ​พวกเรา​ค่อยๆ​ ​ครอบ​กระสอบ​ทราย​ใส่​ผู้อาวุโส​จิน​ ​ทุบ​หัว​เขา​ด้วย​ท่อนไม้​สักที​ก็ได้​แล้ว​”

“​เห็นภาพ​เลย​แฮะ​…​”​ ​เป่ย​โต​่ว​เอ่ย​พลาง​ลูบ​คาง

“​ถ้า​ผู้นำ​ยืนยัน​ ​งั้น​เรื่อง​นี้​ ​มี​แค่​พวกเรา​ห้า​คนที​่​รู้​จะ​ดีที​่​สุด​ ​ไม่งั้น​เมื่อไร​ที่​เรื่อง​แพร่งพราย​ออก​ไป​ ​ผล​ที่​ตามมา​ก็​ไม่กล้า​คิด​”​ ​ผู้อาวุโส​ใหญ่​เอ่ย​อย่างระมัดระวัง

“​กลัว​อะไร​ ​ไม่ใช่​แค่​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​เหรอ​ ​แพร่งพราย​ออก​ไป​แล้ว​ทำไม​ ​พี่​เฟิง​ไม่​กลัว​ผม​ก็​ไม่​กลัว​”​ ​เป่ย​โต​่ว​เอ่ย​พลาง​หัวเราะ​หยัน

เมื่อ​ได้ยิน​คำพูด​นี้​ของ​เป่ย​โต​่ว​ ​สายตา​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ตกลง​บน​ตัว​เป่ย​โต​่ว​ ​“​ฉัน​กลัว​นะ​”

เป่ย​โต​่ว​พูดไม่ออก

ผ่าน​ไป​นาน​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​จึง​เริ่ม​มอบหมาย​งาน​ ​“​เรื่อง​นี้​ใหญ่​และ​สำคัญ​มาก​ ​อนุญาต​ให้​ทำสำเร็จ​เท่านั้น​ห้าม​ล้มเหลว​ ​ผู้อาวุโส​ใหญ่​นาย​ไป​ตรวจสอบ​กิจวัตรประจำวัน​ของ​ผู้อาวุโส​จิน​ก่อน​ ​ทุกครั้งที่​ออก​ไป​พา​คน​ไป​เท่าไร​ ​ชอบ​ไป​ที่ไหนบ้าง​”

“​รับทราบ​ครับ​”​ ​ผู้อาวุโส​ใหญ่​พูด​จบ​ก็​ลุกขึ้น​ออก​ไป

ตราบใดที่​สามารถ​จับ​ผู้อาวุโส​จิน​ได้​อย่างราบรื่น​ ​เรื่อง​ทั้งหมด​ก็​จัดการ​ง่าย​แล้ว​…

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เชื่อ​ว่า​ทุกสิ่งทุกอย่าง​ใกล้​จะ​น้ำลดตอผุด​ ​ไม่จำเป็น​ต้อง​รอตัว​เอง​ทำการ​สะกดจิต​อีก​สองครั​้ง​ที่​เหลือ

พวก​ผู้อาวุโส​ใหญ่​กับ​ผู้อาวุโส​สาม​ ​ไม่ได้​ถาม​ว่า​จุดประสงค์​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​คือ​อะไร​ ​ขอ​แค่​เป็นเรื่อง​ที่​ผู้นำ​ตัดสินใจ​ ​พวกเขา​แค่​ต้อง​ทำตาม​ก็​พอ​ ​ถ้า​มีความจำเป็น​ต้อง​บอก​พวกเขา​ ​ผู้นำ​ย่อม​บอก​ ​ถ้า​ผู้นำ​ไม่​บอก​ ​พวกเขา​ก็​ไม่ต้อง​ไป​ถามไถ่​เพื่อให้​รู้​ถึงที่สุด

กระทั่ง​ถึง​ช่วง​เย็น​ ​ผู้อาวุโส​ใหญ่​จึง​ค่อย​กลับมา​ถึง​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​ ​ยัง​ไม่ทัน​ได้​รายงาน​เขา​ก็​เดิน​ตรง​ไป​ยัง​ห้องทำงาน​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น

“​ผู้นำ​”​ ​ผู้อาวุโส​ใหญ่​มอง​เยี​่ย​หวัน​หวั่น

“​ทำไม​เหรอ​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เอ่ย​ถาม​ผู้อาวุโส​ใหญ่

“​สืบค้น​ชัดเจน​แล้ว​ครับ​”​ ​ผู้อาวุโส​ใหญ่​หัวเราะ​น้อย​ๆ​ ​“​ผู้อาวุโส​จิน​ของ​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​นั่น​ ​คืนนี้​ขับรถ​ไป​ที่​เขต​ตะวันออก​เพื่อ​ขนย้าย​สินค้า​ทรัพยากร​ที่​สาขา​หนึ่ง​ของ​กลุ่ม​สหพันธ์​ฯ​ ​มี​คน​ร่วมทาง​ด้วย​ประมาณ​สอง​คน​ครับ​”

“​ทำได้​ดี​”​ ​มุม​ปาก​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ยกขึ้น​น้อย​ๆ​ ​นี่​นับเป็น​โอกาสดี

ไม่นาน​ ​พวก​ผู้อาวุโส​สาม​ก็​มาถึง​ห้องทำงาน​ ​และ​ได้​รู้​ข้อมูล​ที่​สืบมา​ได้​จาก​ปากของ​ผู้อาวุโส​ใหญ่

“​ผู้นำ​ ​สอง​สาม​ปี​มานี​้​ ​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​ไม่​ถึงขั้น​ว่า​ระมัดระวัง​ ​เพราะ​ครอบครอง​อำนาจ​สูงสุด​ก็​เลย​ไม่ได้​เตรียมตัว​ใน​การ​เคลื่อนย้าย​สินค้า​ทรัพยากร​อะไร​ ​ทั้ง​รัฐ​อิสระ​ไม่มี​กองกำลัง​ไหน​กล้า​ไปหา​เรื่อง​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​ ​ตอนนี้​พวกเขา​ย่ามใจ​จึง​เป็น​โอกาส​เหมาะ​ที่จะ​ลงมือ​พอดี​!​”​ ​ผู้อาวุโส​สาม​เริ่ม​วิเคราะห์

———————————————————–

บท​ที่​ ​1920​ ​เข้าใจผิด​สุดกู่

คุณงามความดี​ครั้งนี้​ห้าม​ยก​ให้​ผู้อาวุโส​ใหญ่​เอา​ไป​ทั้งหมด​เด็ดขาด

“​เดี๋ยวก่อน​ ​พวกเรา​ไม่พอ​รับประกัน​หรอก​มั้ง​ ​พา​คน​มาก​ไป​หน่อย​ดี​ไหม​ ​อย่างที่​ว่า​มาก​คน​มาก​กำลัง​ ​มาก​คน​จัดการ​ง่าย​!​”​ ​เป่ย​โต​่ว​เอ่ย​ขึ้น​ทันที

“​เอา​คน​มากมาย​ขนาด​นั้น​ไป​ทำไม​ ​แหวก​หญ้า​ให้​งู​ตื่น​เปล่าๆ​”​ ​ชี​ซิง​มอง​เป่ย​โต​่ว