ตอนที่ 905
บทที่ 1921 เพิ่มธุรกิจใหม่เมื่อไร / บทที่ 1922 การค้นพบที่ไม่คาดฝัน
October 22, 2026
บทที่ 1921 เพิ่มธุรกิจใหม่เมื่อไร
ท้องฟ้ามืดมิด ไร้แสงจันทร์สาดส่อง ทั่วทั้งบริเวณมืดสลัว
ทุกคนต่างนั่งรออยู่บนรถตู้ ด้านหน้าคือปากสะพาน
หากจะมุ่งหน้าไปเขตตะวันออก ปากสะพานนี้เป็นเส้นทางเดียว นอกเสียจากจะว่ายน้ำไป
“เชี่ย พี่เฟิง...รอตั้งนานแล้วไม่เห็นมีรถผ่านมาเลย ครั้งนี้กลุ่มสหพันธ์วิทยายุทธ์คงไม่ได้เดินทางทางน้ำหรอกนะ ถ้าเป็นแบบนี้จริงๆ งั้นพวกเราก็ไม่เท่ากับเสียเวลาเปล่าเหรอ”
เป่ยโต่วมองเยี่ยหวันหวั่นขณะเอ่ยปาก
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของเป่ยโต่ว สายตาของทุกคนก็พลันตกลงบนตัวเป่ยโต่วแทบจะเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ”หุบปากเสียๆ ของนายซะ!”
เป่ยโต่วเงียบทันที
ผ่านไปอีกราวครึ่งชั่วโมง จู่ๆ รถตู้ก็พลันถูกชีซิงเดินเครื่อง
“พี่เฟิง มีการเคลื่อนไหวแล้ว” ชีซิงเอ่ย
เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนรวมถึงเยี่ยหวันหวั่นก็พลันได้สติกลับมาและเดินลงจากรถตู้
เป็นอย่างที่คาดไว้ รถบรรทุกใหญ่สามคัน คันหนึ่งตามหลังคันหนึ่ง กำลังเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ ดูแล้วตั้งใจจะข้ามสะพาน
“เชี่ย นั่นคือรถขนส่งของกลุ่มสหพันธ์วิทยายุทธ์นี่!”
เป่ยโต่วหรี่ตามองไปข้างหน้า หลังจากเห็นตราสัญลักษณ์ชัดเจนก็เอ่ยอย่างตื่นเต้นในทันที
“ออกปฏิบัติการ”
เยี่ยหวันหวั่นมองรถขนส่งของกลุ่มสหพันธ์วิทยายุทธ์แล้วจึงออกคำสั่งอย่างเด็ดขาดในทันที
เวลานั้นชายชราในชุดเสื้อคลุมซอมซ่อก็เดินออกมา
“เชี่ย ไอ้หมอนี่เป็นใครวะ”
เมื่อเป่ยโต่วเห็นชายชราที่เหมือนกับขอทาน ก็ตกใจสะดุ้งโหยง
ผู้อาวุโสใหญ่ไม่ได้สนใจเป่ยโต่ว และเดินตรงขึ้นสะพานไป
ผ่านไปครู่หนึ่ง รถบรรทุกใหญ่สามคันก็มาถึงหัวสะพานอย่างช้าๆ หลังจากเห็นชายชราในชุดคลุมซอมซ่อ คนขับรถก็ขมวดคิ้วน้อยๆ ก่อนที่จะบีบแตรอย่างรวดเร็ว ทั้งยังเปิดไฟสูงและไฟต่ำ
แต่ผู้อาวุโสใหญ่เหมือนได้รับความตกใจก็ไม่ปาน ร่างกายพลันล้มลงนอนขวางกับพื้น
“เชี่ย…”
ไม่ไกลนัก เป่ยโต่วที่อยู่ในความมืดเผยสีหน้าที่เปี่ยมด้วยความตกใจ “แกล้งโดนรถชนเรียกเงิน…พันธมิตรอู๋เว่ยของพวกเรา…เพิ่มธุรกิจใหม่มาตั้งแต่เมื่อไร”
“ผู้อาวุโสจิน ทำยังไงดีครับ”
คนขับที่อยู่บนรถบรรทุกใหญ่เอ่ยถามผู้อาวุโสจินที่อยู่ด้านหลัง
เวลานี้ผู้อาวุโสจินมีท่าทางครุ่นคิด
ในฐานะเบื้องบนของกลุ่มสหพันธ์วิทยายุทธ์ และเป็นถึงผู้อาวุโสได้ จะไม่ฉลาดได้ยังไง
“ทับผ่านไป”
ผู้อาวุโสจินเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็ว
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ คนขับรถก็ตะลึงงัน “รับทราบครับ”
สิ้นเสียงของผู้อาวุโสจิน รถบรรทุกคันใหญ่ที่นำหน้าขึ้นสะพานอย่างช้าๆ ก็มองข้ามผู้อาวุโสใหญ่ที่แกล้งนอนสลบอยู่บนพื้น ราวกับเป็นอากาศธาตุโดยสิ้นเชิง
“เชี่ย พี่เฟิง ผมว่าพวกเรายกเลิกธุรกิจแกล้งโดนชนหลอกเงินดีกว่า อันตรายเกินไปแล้ว!”
เป่ยโต่วรีบเอ่ยกับเยี่ยหวันหวั่น จากนั้นก็พุ่งขึ้นรถตู้ ไม่พูดพร่ำทำเพลง เหยียบคันเร่ง ใช้ความเร็วสูงสุดขับรถตู้ไปขวางด้านหน้าของรถบรรทุกใหญ่
ถ้าผู้อาวุโสใหญ่แกล้งโดนชนไม่สำเร็จแล้วยังถูกทับตาย งั้นจะน่าอยุติธรรมขนาดไหนนะ
เป่ยโต่วก็ไม่กล้าหยุดรถตู้ ขับรถพุ่งลงไปทันที เขาขวางรถบรรทุกใหญ่ ไฉนเลยจะกล้าหยุดรถ
“ลงมือ!”
เมื่อเห็นว่าแผนแรกล้มเหลว เยี่ยหวันหวั่นก็จำต้องใช้กำลังแล้ว
สิ้นเสียงของเยี่ยหวันหวั่น ผู้อาวุโสสามกับผู้อาวุโสห้าทั้งสองคนก็พลันพุ่งเข้าไปทันที
ผู้อาวุโสสี่กับผู้อาวุโสสองรวมถึงเหล่าหัวหน้าสาขาย่อยก็ไม่ยอมน้อยหน้า ต่างคนก็ต่างวิ่งเร็วกว่าอีกคน พุ่งไปที่รถบรรทุก