บทที่ 1971 นอนหลับอยู่ข้างๆ นายเหรอ? / บทที่ 1972 รู้สึกเหมือนว่าคืนนี้จะถูกทุบตาย

บท​ที่​ ​1971​ ​นอนหลับ​อยู่​ข้างๆ​ ​นาย​เหรอ​?

วินาที​ต่อมา​ ​ชิว​สุ่ย​ก็​โยน​โทรศัพท์​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ให้​เป่ย​โต​่ว​ ​“​อยาก​โทร​นายก​็​โทร​เอง​สิ​ ​ถ้า​เกิด​อะไร​ขึ้น​นาย​แบก​ความรับผิดชอบ​เอา​เอง​นะ​”

“​ให้​ตาย​ ​แบก​ก็​แบก​ ​ถ้า​เกิด​อะไร​ผิดพลาด​ขึ้น​มา​ฉัน​จะ​รับ​ไว้​เอง​ ​แต่​ถ้า​จะ​ได้หน้า​ ​ฉัน​ก็ได้​คนเดียว​นะ​”​ ​จากนั้น​เป่ย​โต​่​วก​็​รับโทรศัพท์​มา​ ​หลังจาก​บ่นพึมพำ​อยู่​สอง​สาม​คำ​ ​เขา​ก็​กด​โทร​วิดีโอ​คอล​ทันที​อย่าง​ไม่​ลังเล​

หลังจากนั้น​ไม่นาน​ก็​โทร​ติด​ ​หลังจาก​เห็น​ใบหน้า​ของ​เป่ย​โต​่ว​ ​คิ้ว​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ก็​ขมวด​แน่น​ขึ้น​อีกครั้ง

“​นาย​แห่ง​อาชู​ร่า​ ​คุณ​โทร​หา​ผู้นำ​ของ​เรา​มีธุระ​อะไร​เหรอ​ครับ​?​ ​ผู้นำ​ของ​พวกเรา​นอนหลับ​อยู่​ข้างๆ​ ​ผม​เนี่ย​”​ ​เป่ย​โต​่ว​บอก​ซือ​เยี​่ย​หาน

“​นอนหลับ​อยู่​ข้างๆ​ ​นาย​เหรอ​”​ ​เมื่อ​ได้ยิน​ดังนั้น​ ​ก็​มีแสง​เย็นวาบ​ปรากฏ​ขึ้น​ใน​แววตา​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ครู่หนึ่ง

“​ใช่​ครับ​ ​นอนหลับ​อยู่​ข้างๆ​ ​ผม​เลย​เนี่ย​”​ ​เป่ย​โต​่ว​พยักหน้า​หงึกๆ​ ​“​คุณ​จะ​ดู​หน่อย​ไหม​ ​ผม​โกหก​คุณ​แล้ว​จะ​ได้​อะไร​”​

“​ไม่ต้อง​”​ ​ชายหนุ่ม​ตอบ​ด้วย​น้ำเสียง​เยือกเย็น

อย่างไรก็ตาม​ ​ดูเหมือนว่า​เป่ย​โต​่​วจะ​ไม่ได้​ยิน​ที่​ชายหนุ่ม​พูด​ ​จากนั้น​เขา​ก็​หัน​กล้อง​ไป​ทาง​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​

เมื่อ​เห็น​ว่า​ใน​ห้อง​เต็มไปด้วย​ผู้คน​ ​และ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​นอน​อยู่​บน​โซฟา​ ​สีหน้า​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ก็​ดูดี​ขึ้น​เล็กน้อย

“​เกิด​อะไร​ขึ้นกับ​ผู้นำ​ไป๋​”

เวลา​ผ่าน​ไป​พักใหญ่​ ​ซือ​เยี​่ย​หาน​จึง​ถาม​ขึ้น

“​ไม่มี​อะไร​ครับ​ ​ผู้นำ​ของ​พวกเรา​ดื่มเหล้า​ไป​นิดหน่อย​ก็​คอพับ​แล้ว​ ​นาย​แห่ง​อาชู​ร่ามี​เรื่อง​อะไร​ด่วน​ไหม​ครับ​”​ ​เป่ย​โต​่ว​เอ่ย​ถาม

“​อากาศ​เย็น​ ​ไปหา​ผ้า​อะไร​มา​ห่ม​ให้​เธอ​หน่อย​สิ​”​ ​ซือ​เยี​่ย​หาน​เลี่ยง​ที่จะ​ตอบคำถาม​เป่ย​โต​่ว​โดยตรง

เมื่อ​ได้ยิน​ดังนั้น​ ​เป่ย​โต​่​วก​็​พยักหน้า​อย่าง​เห็นด้วย​ ​“​ใช่​ครับ​ ​ดูเหมือนว่า​ผู้นำ​จะ​ต้อง​นอน​ที่นี่​ทั้งคืน​…​จะ​ได้​ไม่ต้อง​หนาวสั่น​”

หลังจากที่​เป่ย​โต​่ว​พูด​จบ​ ​เขา​ก็​ยื่น​โทรศัพท์​ให้​ชิว​สุ่ย​ ​จากนั้น​จึง​ไป​หยิบ​ผ้าห่ม​แล้ว​เดิน​ไป​ที่​โซฟา

“​เอ๊ะ​ ​พี่​เฟิง​ ​พี่​ตื่น​แล้ว​เหรอ​?​”​ ​เป่ย​โต​่ว​ถาม​ด้วย​ความตกใจ​ ​เมื่อ​เห็น​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ที่​จู่ๆ​ ​ก็​ลืมตา​ขึ้น​มา

เมื่อ​สิ้น​เสียง​ของ​เป่ย​โต​่ว​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​ยก​แขนขวา​ขึ้น​เล็กน้อย​ ​จากนั้น​ทุกคน​ก็ได้​ยิน​แค่​เสียงดัง​ ​‘ปั​้ง​’​ ​โดยที่​ไม่รู้​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น​

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ซัด​กำปั้น​เข้าที่​จมูก​ของ​เป่ย​โต​่ว​ ​ตามมา​ด้วย​เสียง​กรีดร้อง​ของ​เป่ย​โต​่​วที​่​ดัง​เหมือน​หมู​ถูก​เชือด​ ​จากนั้น​เป่ย​โต​วก​็​ปลิว​ออก​ไป​พร้อมกับ​ผ้าห่ม

“​เปิด​ประตู​ ​ใครก็ได้​ช่วย​เปิด​ประตู​ให้​ฉันที​?​!​”

สถานการณ์​ใน​ตอนนี้​ทำให้​ผู้อาวุโส​สอง​ตกใจ​มาก​ ​และ​รีบ​ตะโกน​ไป​ที่​ประตู​อย่างรวดเร็ว

ผู้อาวุโส​ใหญ่​และ​ผู้อาวุโส​สาม​ ​ต่าง​ก็​ถอย​ออก​ไป​ไกล​ที่สุด​เท่าที่​จะ​ทำได้​ ​โดย​หวัง​ว่า​จะ​อยู่​ห่าง​จาก​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​หนึ่ง​แสน​แปด​หมื่น​ลี้​ได้​ยิ่ง​ดี

อย่างไรก็ตาม​ ​ประตู​ได้​ถูก​ล็อค​เอาไว้​ ​มี​หลาย​คน​อยาก​ออก​ไป​ ​แต่​ก็​ไม่มี​หนทาง​ให้​ออก​ไป​ได้​ ​เว้นเสียแต่ว่า​จะ​พัง​ประตู​เท่านั้น

“​เหล่า​ชี​ ​เร็ว​เข้า​ ​รีบ​ไป​เอา​รีโมท​มา​!​”

ตอนนี้​ผู้อาวุโส​สาม​มอง​ไป​ยัง​ชี​ซิง​แล้ว​รีบ​ออกคำสั่ง

เมื่อ​ได้ยิน​ดังนั้น​ ​ชี​ซิง​จึง​หันไป​มอง​รีโมท​ที่​วาง​อยู่​ข้างๆ​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​แวบ​หนึ่ง​ ​จากนั้น​ก็​ส่าย​หัว​ทันที​โดย​แทบจะ​ไม่ต้อง​คิด​ ​พลาง​กล่าว​อย่าง​เฉยเมย​ว่า​ ​“​ไม่​ไป​”

ผู้อาวุโส​สาม​พูดไม่ออก

“​มา​…​ดื่ม​!​”

ทั้งเนื้อทั้งตัว​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​คละคลุ้ง​ไป​ด้วย​กลิ่น​เหล้า​ ​จากนั้น​หญิงสาว​ก็​ทรุดตัว​นั่งลง​บน​โซฟา​อย่าง​หมดสภาพ​อีกครั้ง

“​โอ๊ย​…​”

เป่ย​โต​่​วกุม​จมูก​ของ​เขา​ ​จากนั้น​ก็​รีบ​พยุง​กาย​ลุกขึ้น​มาจาก​พื้น​ ​แล้ว​จ้องมอง​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​“​พี่​เฟิง​ ​เหล้า​ก็​ดื่ม​หมด​แล้ว​ ​พี่​รีบ​เปิด​ประตู​ให้​ผม​ออก​ไป​เถอะ​นะ​ ​ให้​ผม​ไป​เฝ้า​แม่​ที่​โรงพยาบาล​เถอะ​ ​พรุ่งนี้​ผม​จะ​มาดื​่ม​เป็นเพื่อน​พี่​แน่​”

เมื่อ​ได้ยิน​เป่ย​โต​่​วก​ล่าว​ดังนั้น​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​มอง​ไป​ยัง​ตู้​เก็บ​เหล้า​ที่อยู่​ด้าน​ข้าง​เธอ​ด้วย​ความสงสัย​ ​มี​เหล้า​มากมาย​วาง​อยู่​ใน​ตู้​เก็บ​เหล้า​ตู้​นั้น

ทันใดนั้น​ก็​มี​รอยยิ้ม​ปรากฏ​ขึ้น​บน​มุม​ปากของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​ ​และ​ยกนิ้ว​ชี้​ยื่น​ไป​ทาง​เป่ย​โต​่ว

เมื่อ​เห็น​ว่า​เป่ย​โต​่ว​ไม่​หือ​ไม่​อือ​ ​ผู้อาวุโส​สอง​ก็​รีบ​กล่าว​อย่าง​ร้อนรน​ ​“​เป่ย​โต​่ว​ ​แก​รีบ​ไป​สิ​ ​ผู้นำ​เรียก​แกน​่ะ​!​”

“​ฉัน​ไม่​ไป​ ​ใคร​อยาก​ไป​ก็​ไป​เอง​สิวะ​!​”​ ​เป่ย​โต​่ว​ส่ายหน้า​รัว​ๆ​ ​ทุกคน​เห็น​ว่า​เขา​โง่​เหรอ​ไง​ ​เมื่อกี้​เขา​เพิ่ง​โดน​ต่อย​ไป​เอง​นะ​!​

“​มานี​่​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ออกคำสั่ง​ด้วย​สภาพ​เมามาย

—​———————————————————–

บท​ที่​ ​1972​ ​รู้สึก​เหมือนว่า​คืนนี้​จะ​ถูก​ทุบ​ตาย

“​ผู้อาวุโส​สาม​ ​นายก​็​ไป​กับ​ฉัน​สิ​…​”​ ​เป่ย​โต​่ว​มอง​ไป​ยัง​ผู้อาวุโส​สาม​ที่อยู่​ด้าน​ข้าง​ทันที

“​ไป​!​”​ ​ผู้อาวุโส​สาม​กล่าว​

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนั้น​ ​สายตา​ของ​เป่ย​โต​่​วก​็​จับจ้อง​ไป​ที่​ชี​ซิง​ ​“​ชี​…​”