บทที่ 2013 ตระหนักว่าเป็นตัวจริง / บทที่ 2014 ต้องเสียสละตัวเองเพื่อใช้อุบายคนงามด้วยเหรอ

บท​ที่​ ​2013​ ​ตระหนัก​ว่า​เป็นตัว​จริง

รุ่งเช้า​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​สะดุ้งตื่น​เพราะ​ฝันร้าย

“​จบกัน​ๆ​!​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​‘​กระเด้ง​’​ ​ลุกขึ้น​นั่ง​ด้วย​ความตกใจ​ ​ใบหน้า​เต็มไปด้วย​ความ​ตื่นตระหนก

ซือ​เยี​่ย​หาน​ที่อยู่​ข้างๆ​ ​ขมวดคิ้ว​มอง​หญิงสาว​ ​ดวงตา​ฉายแวว​ตึงเครียด​แวบ​หนึ่ง​ ​“​เป็น​อะไร​ไป​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​อุทาน​อย่าง​ตื่นตระหนก​ ​“​ลูก​ของ​ฉัน​!​ ​ลูก​สุดที่รัก​ของ​ฉัน​ล่ะ​!​!​!​”

สีหน้า​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​อึ้ง​ค้าง​ไป​แวบ​หนึ่ง​ ​“​ลูก​สุดที่รัก​งั้น​เหรอ​…​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​อธิบาย​ด้วย​ความ​กระวนกระวาย​ ​“​ก็​คือ​หิน​ก้อน​ใหญ่​ก้อน​นั้น​ที่​ใช้​ผ้าแดง​คลุม​ไว้​ไง​ ​ศิลาจารึก​ของ​โรงเรียน​ชื่อ​เยียน​ที่​เจียง​หลี​เฮิ​่น​ยก​ให้​ฉัน​น่ะ​!​ ​หาย​ไป​แล้ว​!​”

ซือ​เยี​่ย​หาน​เอ่ย​เพียง​ว่า​ ​“​เธอ​…​”

เพิ่ง​ทำ​เรื่อง​อย่างว่า​แบบ​นั้น​กับ​เขา​เสร็จ​ ​พอตื​่​นมา​สิ่ง​แรก​ที่​นึกถึง​ ​กลับเป็น​หิน​ผุพัง​ก้อน​หนึ่ง​งั้น​เหรอ

ซือ​เยี​่ย​หาน​สูด​หายใจ​ลึก​ๆ​ ​เฮือก​หนึ่ง​ ​เพื่อ​ห้าม​ไม่​ให้​ตัวเอง​กด​เธอ​ลง​บน​เตียง​อีกครั้ง​ ​“​เธอ​อยาก​พูด​แค่นี้​เหรอ​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​กำลัง​ร้อนใจ​อยู่​ ​ทว่า​จู่ๆ​ ​พอ​เหลือบ​ไป​เห็น​ใบหน้า​ที่​มืดมน​อึมครึม​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ ​จึง​ได้​ตระหนัก​รู้​อะไร​ขึ้น​มา​แล้ว

จบเห่​…

เธอ​รีบ​ตีสี​หน้า​ฉอเลาะ​แล้ว​เอ่ย​ว่า​ ​“​นั่น​น่ะ​…​หาย​ไป​แล้วก็​หาย​ไป​เถอะ​ ​ยังไง​ก็​แค่​หิน​ผุ​ๆ​ ​ก้อน​หนึ่ง​เท่านั้นเอง​!​”

ปาก​บอก​ไป​แบบนี้​ ​แต่​ความจริง​ใน​ใจ​กำลัง​หลั่ง​เลือด​อยู่​ ​คะแนน​เกียรติยศ​หนึ่ง​หมื่น​ห้า​พัน​แต้ม​เชียว​นะ​!

“​ให้​ลูกน้อง​ของ​เธอ​เอา​ไป​แล้ว​”​ ​ซือ​เยี​่ย​หาน​พูด​ขึ้น

ดวงตา​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พลัน​ส่อง​ประกาย​ ​ถึง​ได้​โล่งอก​แล้ว​ ​ค่อยยังชั่ว​ค่อยยังชั่ว

พอ​รู้​ว่า​สมบัติ​ล้ำค่า​ปลอดภัย​แล้ว​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​นึกถึง​เรื่อง​ที่​เป็นงานเป็นการ​ขึ้น​มา​ได้​ ​จึง​รีบ​เอ่ย​ด้วย​ความ​กระตือรือร้น​ว่า​ ​“​อันที่จริง​ฉัน​อยาก​บอกว่า​ ​ที่รัก​คุณ​ดู​สิ​ ​กู่​พิศวาส​ของ​พวกเรา​ถูก​กำจัด​แล้ว​ ​ตอนนี้​คุณ​คง​เชื่อได้​แล้ว​ใช่ไหม​ ​ว่า​ตัว​ฉัน​ชอบ​คุณ​แค่​คนเดียว​”

เธอ​เชื่อ​ว่า​ต่อให้​ความทรงจำ​กลับคืน​มา​ ​ความรู้สึก​ของ​เธอ​ก็​ไม่มีทาง​เปลี่ยนไป

หลังจากที่​ได้​ศิลาจารึก​มา​แล้ว​ ​ตอนนี้​เธอ​ขาด​คะแนน​เกียรติยศ​อีก​แค่​หนึ่ง​หมื่น​แต้ม​ก็​สามารถ​ไปหา​ผู้อำนวยการ​เพื่อ​เข้า​รับ​การ​สะกดจิต​ครั้ง​ที่สาม​ได้​แล้ว

ซือ​เยี​่ย​หาน​มอง​หญิงสาว​ที่อยู่​ตรงหน้า​ด้วย​สายตา​ละโมบ​ปรารถนา​ ​และ​มอง​เชือก​ไหม​สีแดง​ที่​ร้อย​กระดุม​ข้อมือ​ซึ่ง​แนบ​อยู่​ตรง​ไหปลาร้า​ของ​เธอ

เส้นเลือด​บน​ร่างกาย​หาย​ไป​หมด​แล้ว​ ​พวกเขา​ปลอดภัย​แล้ว​ ​พูด​ให้​ชัด​ก็​คือ​ ​เธอ​ชอบ​ตัวเอง​จริงๆ​ ​อย่างน้อย​ๆ​ ​ใน​ช่วงเวลา​นี้​ก็​เป็น​แบบนี้

การรับรู้​นี้​ทำให้​ใน​ใจ​เขา​ยินดี​อย่าง​บ้าคลั่ง​ ​ทว่า​สิ่ง​ที่อยู่​เบื้องหลัง​ความยินดี​อัน​บ้าคลั่ง​นี้​ก็​คือ​คลื่นใต้น้ำ​ลูก​ใหญ่

หลังจาก​เงียบ​ไป​ครู่หนึ่ง​ ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ก็​หยิบ​ของ​บางอย่าง​ออกมา​จาก​ใน​ลิ้นชัก​หัว​เตียง​ ​แล้ว​ยื่น​ใส่​มือ​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น

“​อะไร​เหรอ​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​กะพริบตา​ ​รับ​ไป​ด้วย​ความสงสัย

ผล​คือ​หลังจาก​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​รับ​ไป​แล้ว​ ​ก็​พบ​ว่า​กล่อง​เล็ก​ๆ​ ​ใบ​นี้​ดู​คุ้นตา​เหลือเกิน​ ​จึง​เปิด​ดู​…

“​ตาย​ละ​นี่​ไม่ใช่​แหวน​วง​นั้น​ที่​จี้​หวง​ส่ง​ขึ้น​ประมูล​ใน​งานเลี้ยง​การกุศล​หรอก​เหรอ​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เผย​สีหน้า​ตกตะลึง​ ​พยายาม​ปกปิด​ความละโมบ​ที่​ทอ​ประกาย​อยู่​ใน​ดวงตา​ของ​ตัวเอง

ซือ​เยี​่ย​หาน​มอง​หญิงสาว​แวบ​หนึ่ง​ ​“​เธอ​อยากได้​ไม่ใช่​เหรอ​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ส่ายหน้า​อย่างเด็ดเดี่ยว​ ​ทำ​สีหน้า​ตื่นตัว​ ​“​เปล่า​นะ​ ​ไม่เลย​ ​ฉัน​ไม่​อยากได้​!​”

เมื่อ​เห็น​สาวน้อย​ปฏิเสธ​ด้วย​ท่าทาง​ลำบากยากเย็น​ ​ความเยือกเย็น​ใน​ดวงตา​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ก็​พลัน​ถูก​แทนที่​ด้วย​แวว​ขบขัน​ ​ความกังวล​เสี้ยว​สุดท้าย​ที่อยู่​ใน​ใจ​เลือนหาย​ไป​ในทันที​ ​“​จริง​เหรอ​”

หัวใจ​ดวงน้อย​ๆ​ ​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​หลั่ง​เลือด​แล้ว​ทำให้​เธอ​ไม่​อาจ​พูด​คำ​ว่า​ ​‘​ไม่​’​ ​ออก​ไป​ได้​ ​จึง​เบี่ยงประเด็น​ถาม​อย่างระมัดระวัง​ว่า​ ​“​ทำไม​จู่ๆ​ ​ถึง​มอบ​สิ่ง​นี้​ให้​ฉัน​ล่ะ​”

เห็น​กัน​อยู่​ชัดๆ​ ​ว่า​ครั้งก่อน​มีปัญหา​กับ​เธอ​จน​ไม่​อาจ​ประนีประนอม​ได้​เพราะ​แหวน​วง​นี้​…

พอ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูด​ไป​แล้ว​ ​ก็​พึมพำ​กับ​ตัวเอง​เบา​ๆ​ ​ว่า​ ​“​หรือว่า​เพราะ​เมื่อคืน​ฉันทำ​ได้ดี​มาก​”

เมื่อ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ได้ยิน​สีหน้า​ก็​แข็งทื่อ​ไป​ ​แล้ว​เอ่ย​อย่าง​ไม่เป็นธรรม​ชาติ​อยู่​บ้าง​ ​“​ไม่​เพราะอะไร​ทั้งนั้น​ ​ก็​แค่​แหวน​วง​เดียว​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เงียบ​…

อุ​หวา​…

ท่าที​เปลี่ยนไป​มาก​ขนาด​นี้​เลย​เหรอ

อันที่จริง​เดิมที​ก็​ควร​เป็น​แบบนี้​อยู่​แล้ว​ ​เธอ​ทุ่มเท​จิตใจ​ให้​เขา​แล้ว​ ​ไม่จำเป็น​ต้อง​มา​หึงหวง​กับ​อี​แค่​แหวน​วง​เดียว​เลย

โอ้​ ​หรือ​จะ​เป็นเพราะว่า​ ​หลังจาก​อยู่​ด้วยกัน​มา​หนึ่ง​วันหนึ่ง​คืน​ ​ในที่สุด​เขา​ก็​ตระหนัก​ได้​แล้ว​ว่า​ตัวเอง​คือ​ตัวจริง​น่ะ

เวรกรรม​ ​ถ้า​รู้​แบบนี้​แต่แรก​ ​เธอ​คง​ยอม​ทุ่มเท​สละ​ทุกสิ่ง​แล้ว​โผ​เข้า​ทับ​เขา​ไป​นาน​แล้ว​ ​จะ​ทน​แบกรับ​ความทุกข์ยาก​มากมาย​ขนาด​นี้​เหรอ​…

——————————————————————