บทที่ 203

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี – บทที่ 203 ค่าความเกลียดชังเป็นตัน / บทที่ 204 ภาพงานเลี้ยงที่สวยงาม บทที่ 203 ค่าความเกลียดชังเป็นตัน / บทที่ 204 ภาพงานเลี้ยงที่สวยงาม โดย Ink Stone_Romance บทที่ 203 ค่าความเกลียดชังเป็นตัน

โชคชั้นใหญ่!

ไม่คิดเลยว่าเทพบุตรจะถอดเสื้อต่อหน้าของพวกเธอ!

ตัวกระตุ้นแบบนี้ สำหรับแฟนคลับสาวอย่างพวกเธอแล้ว เรียกว่าเป็นพลังยิ่งใหญ่ที่ผลักภูเขาพลิกทะเลได้เลย!!!

เพียงชั่วครู่ เพดานชั้นเรียนห้อง F แทบจะถล่มลงมาเพราะเสียงกรี๊ดของพวกนักเรียนหญิงอยู่แล้ว

ซือเซี่ยถูกคลื่นเสียงกระทบจนขมวดคิ้วย่น “รบกวน…”

รู้อยู่ว่าต้องเป็นแบบนี้

ส่วนเยี่ยหวันหวั่นเมื่อเงยหน้าขึ้นมาเห็นซือเซี่ยเปลือยร่างท่อนบนนั่งอยู่ตรงนั้น และเสื้อของเขาก็ได้คลุมอยู่บนตัวของเธอแล้ว

เยี่ยหวันหวั่นสับสนมึนงงอยู่ตรงนั้น

เธอเพียงแค่ร้องไห้ไปพักหนึ่ง ขอถามหน่อยว่ามันเกิดอะไรขึ้น!!!

“บ้าเอ๊ย! นายทำอะไรเนี่ย?”

“เธอไม่ได้หนาวเหรอ? หนาวจนร้องไห้แล้วเนี่ย!” ซือเซี่ยทำหน้าแสดงออกจริงจัง

“…” เฮ้ เธอแค่พูดไปอย่างนั้นเอง! แค่นี้ก็ฟังไม่ออกเหรอ?

อีกอย่างต่อให้เธอหนาวจนร้องไห้ ขอถามหน่อยว่าเสื้อบางๆ ตัวเดียวแค่นี้จะมีประโยชน์อะไร?

ประโยชน์เดียวที่มีก็คือดึงค่าความเกลียดชังให้เธอเป็นตัน!

ตอนนี้ไม่เพียงนักเรียนหญิงห้อง F เท่านั้น นักเรียนหญิงห้องเรียนข้างๆ ห้องเรียนตรงข้ามเมื่อได้ทราบข่าวต่างแทบคลั่งกันเลยทีเดียว

ชั้นเรียนห้อง A

คนกลุ่มหนึ่งเดิมทีกำลังห้อมล้อมเฉินเมิ่งฉีถามโน่นถามนี่

“นี่ เฉินเมิ่งฉี คนที่มาส่งเสื้อให้เธอเมื่อครู่นี้ใช่เดือนโรงเรียนคนก่อนหน้าๆๆ ประจำชิงเหอของเราหรือเปล่า!”

เฉินเมิ่งฉีช่วงนี้โดนปฏิเสธมาโดยตลอด เวลานี้เห็นมีคนเข้ามาพูดคุยกับตัวเองก่อน ดวงตาพลันเป็นประกาย พยักหน้าพลางอธิบายว่า “ใช่ พี่มู่ฝาน พ่อฉันวานให้เขาช่วยเอาเสื้อมาให้น่ะ”

“ฉันว่าแล้ว! ไม่ได้เห็นหลายปี เทพบุตรไม่มีตำหนิสักนิด นับวันยิ่งหล่อขึ้นไปอีกพระเจ้า!”

“เทพบุตรมาส่งเองถึงหน้าประตู โชคดีสุดๆ เลยอ่ะ!”

ผู้คนมุงล้อมดูเสื้อคลุมยี่ห้อดังบนตัวของเฉินเมิ่งฉี ยากจะเลี่ยงไม่ทอดถอนใจ “เห้อ เห็นอยู่ว่าเมื่อก่อนเฉินเมิ่งฉีเป็นเพียงลิ่วล้อของเยี่ยหวันหวั่น อาศัยเยี่ยหวันหวั่นถึงได้มีโอกาสเข้าใกล้เทพบุตร ตอนนี้เทพบุตรกลายมาเป็นลูกน้องทำงานให้ครอบครัวเธออย่างไม่คาดคิด ทั้งยังถูกใช้ให้มาดูแลเธออีก!”

“เรื่องราวเปลี่ยนแปลงรุ่งเรืองตกต่ำไม่แน่นอน! ใครบอกให้ตระกูลเยี่ยดวงซวยกันล่ะ!”

เดิมทีทุกคนกำลังพูดคุยกันอยู่ ห้อง F ฝั่งตรงข้ามพลันระเบิดเสียงกรี๊ดกระหึ่ม ผู้คนจึงทิ้งความสนใจที่เฉินเมิ่งฉี พากันโผล่หน้าออกไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“เกิดเรื่องอะไรเกิดเรื่องอะไร? ห้อง F มีเรื่องอะไรเหรอ?”

“เหมือนว่าซือเซี่ยจะไม่ได้ใส่เสื้อ!”

“บ้า! พูดจาเหลวไหลอะไร ซือเซี่ยเพิ่งถอดเสื้อเมื่อกี้! กล้ามท้องเป็นมัดๆ! ฉันจะไปดู! วันนี้สมปรารถนาแล้ว ไม่เพียงได้เห็นอดีตเดือนโรงเรียน เทพบุตรคนปัจจุบันยังแจกโชคอีก!”

“เธอตื่นเต้นอะไรกัน อดีตเทพบุตรของเธอเพิ่งจะเอาเสื้อมาให้ผู้หญิงอื่น เทพบุตรคนปัจจุบันของเธอก็ถอดเสื้อให้ผู้หญิงคนอื่นใส่ไม่ใช่เหรอ?”

“อะไรนะ! ใครกัน? ซือเซี่ยถอดเสื้อให้ใครใส่? เฉิงเสวี่ยเหรอ?”

“ผิด! ให้ดาวโรงเรียนที่เพิ่งได้ตำแหน่งของพวกเรา เยี่ยหวันหวั่น!”

“พระเจ้า! เยี่ยหวันหวั่นอีกแล้ว! เพียงแต่คิดไม่ถึงเลยจริงๆ เยี่ยหวันหวั่นจะสวยได้ขนาดนี้ ทำเอาเฉิงเสวี่ยตกอันดับไปเลย ด้วยรูปร่างหน้าตาของเยี่ยหวันหวั่นแล้ว ก็ดูเหมาะสมกับซือเซี่ยจริงๆ แหละ!”

เฉินเมิ่งฉีฟังคำพูดคุยและน้ำเสียงอิจฉาของผู้คนรอบด้าน ตามองเยี่ยหวันหวั่นที่อาศัยเพียงใบหน้าก็สามารถทำให้พวกเขาเปลี่ยนความคิดได้มากขนาดนี้ สายตาของเธอก็ยิ่งหม่นหมองลงไปอีก ลางสังหรณ์ไม่ดีในใจยิ่งทวีความรุนแรง

เธอคิดไม่ถึงเลยว่าหลังจากเหตุการณ์เมื่อคืนวาน เยี่ยหวันหวั่นได้เผยรูปลักษณ์ที่แท้จริงออกมาโดยสิ้นเชิง หรือว่าเธอไม่สนใจซือเยี่ยหานแล้วเหรอ?