ตอนที่ 980
บทที่ 2073 ส่งคนมาก็จบ ไม่ส่งมาก็นองเลือด / บทที่ 2074 ฉันไม่ใช่พ่อของเธอ
October 22, 2026
บทที่ 2073 ส่งคนมาก็จบ ไม่ส่งมาก็นองเลือด
ชายหนุ่มยืนอยู่ไกลๆ ดูราวกับธารน้ำแข็งหมื่นปีไม่มีวันหลอมละลาย รัศมีอำนาจที่ไม่อาจอธิบายได้ ทำให้คนอกสั่นขวัญแขวนอยู่บ้าง
ชื่อเสียงของอาชูร่านั้นเลื่องลือ เป็นหนึ่งสามขั้วอำนาจหลักของคุกคนบาป ในรัฐอิสระไม่มีใครไม่รู้จักอาชูร่า อย่างไรก็ตาม การที่จอมมารร้ายแห่งอาชูร่าจะปีนออกมาจากขุมนรกเช่นในวันนี้ กลับพบเห็นได้ยากนัก
ปกติแล้วถึงแม้อาชูร่าจะมีชื่อเสียงเลื่องลือมาก เป็นกลุ่มอำนาจประเภทเดียวกับพันธมิตรอู๋เว่ย แต่อาชูร่ากลับแตกต่างไปจากพันธมิตรอู๋เว่ย น้อยมากที่จะสร้างเรื่องสร้างราว
“ฉันจะพูดอีกรอบเดียว”
ในเวลานี้ น้ำเสียงเยียบเย็นเข้าไปถึงกระดูก ไร้อารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์ แว่วออกมาจากปากของชายหนุ่มแล้ว
หัวหน้าตระกูลเนี่ยมองซือเยี่ยหานอย่างเยือกเย็น แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยาะหยัน “นายแห่งอาชูร่า ต้องบอกเลยว่า ในรัฐอิสระอำนาจของนายแข็งแกร่งมากจริงๆ…แต่ เรื่องบางอย่างฉันเกรงว่านายจะทำพลาดไปซะแล้ว”
“อ้อ” พอซือเยี่ยหานได้ฟัง ก็มองไปที่ร่างของหัวหน้าตระกูลเนี่ยด้วยสายตาเย็นชา “ยกตัวอย่างมาสิ”
“ยกตัวอย่างเช่น ที่นี่คือบ้านตระกูลเนี่ย ไม่ใช่อาชูร่าที่นายจะทำทุกอย่างได้ตามใจปรารถนา” หัวหน้าตระกูลเนี่ยหัวเราะเยาะ
ยังไม่เคยมีกลุ่มอำนาจไหน กล้าวิ่งมาเรียกเอาตัวคนที่บ้านตระกูลเนี่ย ด้วยท่าทางแบบนี้ วางอำนาจแบบนี้เลย ยิ่งไปกว่านั้นคือ ต้องการเอาตัวลูกสาวสุดที่รักของเขาไป!อย่าว่าแต่อาชูร่าเลย ต่อให้วันนี้สามขั้วอำนาจหลักของคุกคนบาปดาหน้ามาพร้อมกัน พวกเขาก็อย่าหวังว่าจะพาคนของบ้านตระกูลเนี่ยไปได้แม้แต่คนเดียว
“ไม่ให้ใช่ไหม?”
ในดวงตาเยียบเย็นของซือเยี่ยหานไร้ซึ่งระลอกอารมณ์ ราวกับผู้ชายที่อยู่ตรงหน้านี้ ไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นสัตว์ร้ายจากบรรพกาลตัวหนึ่งที่ยึดเอาสัญชาตญาณและความพอใจของตัวเองเป็นหลัก แค่มองก็ชวนให้หวาดผวาแล้ว
“เหอะๆ นายแห่งอาชูร่า วันนี้อย่าว่าแต่เธอจะพาลูกสาวฉันไปเลย แม้แต่หมาแมวสักตัวในบ้านตระกูลเนี่ยของฉัน ก็เกรงว่าเธอจะเอาไปไม่ได้เหมือนกัน” นายหญิงเนี่ยมองไปที่ซือเยี่ยหาน ด้วยสีหน้าที่เย็นชาลง
เดิมทีนายหญิงเนี่ยคิดว่ามีเรื่องเข้าใจผิดระหว่างนายแห่งอาชูร่าคนนี้กับตระกูลเนี่ยหรือไม่ แต่ดูจากตอนนี้แล้วคงจะไม่ใช่
หากเป็นคนอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกัน ไปยั่วโทสะอาชูร่าเข้าจริงๆ คงหารือกันเป็นการส่วนตัว ไว้หน้าทั้งสองฝ่ายได้ ให้ตัวคนไปก็จบ แต่อาชูร่ากลับมาปิดล้อมบ้านตระกูลเนี่ยซะใหญ่โต ต่อหน้าคนทั้งรัฐอิสระ ในสถานการณ์แบบนี้ อย่าว่าแต่เป็นคนที่ไม่สลักสำคัญอะไรเลย ต่อให้เป็นหมาแมวสักตัวของตระกูลเนี่ย อาชูร่าก็อย่าหวังว่าจะเอาไปได้
“นี่ จะทะเลาะกันใหญ่โตไปทำไม เรียกอู๋โยวกลับมา ดูว่ามีอะไรเข้าใจผิดกันไปหรือเปล่าก็ได้นี่นา”
เวลานี้ เนี่ยอู๋หมิงเอ่ยข้อเสนอออกมาด้วยรอยยิ้ม
พอได้ยินคำพูดนี้ หัวหน้าเนี่ยและนายหญิงเนี่ยก็ถลึงตาใส่เนี่ยอู๋หมิงอย่างดุดันแวบหนึ่ง
“มองผมทำไม อาจจะเข้าใจผิดกันก็ได้นี่…” เนี่ยอู๋หมิงพึมพำ
“งั้นถ้าไม่ใช่เรื่องเข้าใจผิดจะทำยังไง”
นักพรตใจบริสุทธิ์ที่อยู่ด้านข้างก็มองไปที่เนี่ยอู๋หมิง พลางเอ่ยถามด้วยสีหน้าสงสัย
“เรื่องนั้น…ถ้าไม่ได้เข้าใจผิดกันไป ก็นับได้แค่ว่าอาชูร่าซวยแล้ว” เนี่ยอู๋หมิงเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง
“พูดจาไร้สาระ!”
ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ข้างกายซือเยี่ยหานตะคอกด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น “ส่งคนมาก็จบ ไม่ส่งมาก็นองเลือด!”
หัวหน้าตระกูลเนี่ยยังไม่ทันได้พูดอะไรออกมา ถังถังกลับเดินออกมาจากในบ้านแล้ว
“พ่อคุณทูนหัว แกวิ่งออกมาอีกทำไม”
พอเห็นถังถัง เนี่ยอู๋หมิงก็รีบเดินไปหาถังถัง “กลับเข้าไปเถอะ อย่าสร้างปัญหาให้ลุงเลย ไม่เห็นเหรอว่าลุงเตรียมออกศึกอยู่”
“คุณลุง หลบไป”
ถังถังมองเนี่ยอู๋หมิงแวบหนึ่ง
เนี่ยอู๋หมิงหลบไปด้านข้างตามสัญชาตญาณแทบจะในทันที แต่ก็ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว ตัวเองเป็นลุงของบรรพบุรุษน้อยนะ ทำไมต้องฟังเขาด้วยล่ะ ไม่ใช่ว่าต้องกลับกันหรอกเหรอ?
————————————————————————
บทที่ 2074 ฉันไม่ใช่พ่อของเธอ
“คุณจะจับแม่ผมไปเหรอ”
ในเวลานี้ ร่างเล็กๆ ของถังถังยืนอยู่ตรงหน้าบ้านตระกูลเนี่ย สายตาเยียบเย็นเข้าไปถึงกระดูกที่ราวกับโขกออกมาจากซือเยี่ยหานพลางมองไปที่ซือเยี่ยหาน
ในชั่วระยะเวลาไม่กี่ลมหายใจ ดวงตาของถังถังก็สบเข้ากับซือเยี่ยหาน ดวงตาสองคู่สอดประสานกัน