ตอนที่ 981
บทที่ 2075 เขาตาบอดใช่ไหม? / บทที่ 2076 ผู้ชายที่ถูกความหึงหวงเข้าครอบงำ
October 22, 2026
บทที่ 2075 เขาตาบอดใช่ไหม?
“คุณหนูอู๋โยว...คุณจะชนคนของอาชูร่าก็ได้ แต่ผมเป็นคนตระกูลเนี่ย คุณ…ทำไมคุณถึงชนผมด้วยล่ะครับ…” ไม่นาน สมาชิกของตระกูลเนี่ยที่ถูกท้ายรถของเยี่ยหวันหวั่นกระแทกปลิวออกไปก็ลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางกะเผลกๆ ก่อนจะมองไปที่เยี่ยหวันหวั่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความคับข้องหมองใจ
“เอ่อ…” เยี่ยหวันหวั่นมีสีหน้าละอายใจอยู่บ้าง เธอไม่ได้อยากจะชนเลยสักคนนะ รถมาแล้วยังไม่รู้จักหลบ ถูกชนก็สมควรแล้วไหม
เวลานี้ พอเห็นเยี่ยหวันหวั่นปรากฏตัวขึ้น ทุกคนในที่เกิดเหตุต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจ
อาชูร่านั้นมีชื่อเสียงเลื่องลือ วันนี้มาเพื่อชิงตัวเธอ ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า จู่ๆ เนี่ยอู๋โยวจะปรากฏขึ้นตัวในตอนที่ตระกูลเนี่ยกับอาชูร่าเริ่มสู้กัน
“แม่ครับ!”
พอเห็นเยี่ยหวันหวั่นปรากฏตัวขึ้น นัยน์ตาสีดำขลับของถังถังก็ส่องประกายแวบหนึ่ง จากนั้นก็วิ่งฉิวไปอยู่ข้างกายเยี่ยหวันหวั่นทันที กอดน่องของเยี่ยหวันหวั่นเอาไว้แน่น
“ถังถังเด็กดี แม่มาแล้ว”
เยี่ยหวันหวั่นมองแก้วตาดวงใจของตัวเอง รู้สึกแค่ว่าหัวใจของตัวเองใกล้จะหลอมละลายแล้ว
“อู๋โยว มานี่เร็ว!”
เวลานี้ หัวหน้าตระกูลเนี่ยตะโกนเรียกเยี่ยหวันหวั่นทันที
“พ่อคะ เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่”
เยี่ยหวันหวั่นมองหัวหน้าตระกูลเนี่ย ด้วยสีหน้าสับสนมึนงง
“เกิดเรื่องอะไรขึ้นน่ะเหรอ”
พอถูกเยี่ยหวันหวั่นถามแบบนี้ ก็เห็นได้ชัดว่าหัวหน้าตระกูลเนี่ยงุนงงยิ่งกว่าเยี่ยหวันหวั่นเสียอีก
เขาจะไปรู้ได้ยังไงว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น นายแห่งอาชูร่าคนนี้มาเพราะเธอนะ
ตอนแรกหัวหน้าตระกูลเนี่ยคิดว่า จะต้องเป็นเพราะลูกสาวสุดที่รักของตัวเองไปยั่วโมโหอาชูร่าข้างนอกเข้า แต่ตอนนี้เนี่ยอู๋โยวกลับมาแล้วถามเขาว่าเกิดอะไรขึ้น…
หัวหน้าตระกูลเนี่ยยังไม่ทันได้อ้าปากพูด เยี่ยหวันหวั่นก็หันไปมองซือเยี่ยหาน “คุณบ้าไปแล้วเหรอ”
ตระกูลเนี่ยคือครอบครัวของเธอ หัวหน้าตระกูลเนี่ยและนายหญิงคือพ่อแม่ของเธอ ถังถังก็เป็นลูกชายแท้ๆ ของตัวเองกับซือเยี่ยหาน ซือเยี่ยหานคิดอะไรอยู่ถึงมาโจมตีตระกูลเนี่ยอย่างเป็นจริงเป็นจัง น้ำส้มสายชูซึมเข้าสมองเขาหรือไง คิดอะไรอยู่เนี่ย?!
ซือเยี่ยหานมองเยี่ยหวันหวั่นก่อนแวบหนึ่ง จากนั้นก็มองดูถังถังที่อยู่ในอ้อมแขนของเยี่ยหวันหวั่นต่อ
เพียงแวบเดียว รังสีพิฆาตบนร่างของซือเยี่ยหานก็เพิ่มสูงจนน่ากลัว เหมือนว่าอยากจะเขมือบเยี่ยหวันหวั่นลงท้องไปทั้งตัว
เยี่ยหวันหวั่นก็ได้เห็นสายตาแบบนี้ของซือเยี่ยหานเป็นครั้งแรกเหมือนกัน จึงสะดุ้งโหยงแล้วจริงๆ เกิดอะไรขึ้นกับผู้ชายคนนี้กันแน่
“จะพาเธอไป”
ซือเยี่ยหานพูดออกมา
เขาเคยให้โอกาสเธอแล้ว นับครั้งไม่ถ้วน…
เขาเคยบอกแล้ว พวกเขาไม่เหมาะสมกัน ในใจของเธอยังมีผู้ชายคนนั้นอยู่ แต่เธอกลับปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ผลลัพธ์…
ในเมื่อจะต้องลงอเวจีแล้ว งั้นทุกคนก็ลงอเวจีไปพร้อมกันทั้งหมดเถอะ!
ในเวลานี้ เยี่ยหวันหวั่นมองซือเยี่ยหาน พูดไม่ออกเลยสักคำ ต้องการจะพาตัวเองไป แค่โทรมาก็พอแล้ว จะทำให้เป็นเรื่องใหญ่โต มาถึงตระกูลเนี่ยเพื่อพาตัวเองไปทำไม
เยี่ยหวันหวั่นมองดูซือเยี่ยหาน หัวคิ้วขมวดนิดๆ เขาคิดอะไรอยู่กันแน่ หรือเป็นเพราะตัวเองคือเนี่ยอู๋โยว เป็นคู่หมั้นของจี้ซิวหร่าน หรือจะคิดว่าถังถังเป็นลูกของจี้ซิวหร่านด้วย
ตลกแล้ว ถังถังเหมือนจี้ซิวหร่านตรงไหน เขาตาบอดใช่ไหม มองไม่ออกเหรอว่าถังถังเป็นลูกของเขา
ในขณะนั้น หนึ่งในสี่อสูร ทำท่าว่าจะเข้ามาจับตัวเยี่ยหวันหวั่นกับถังถัง
“เจ้าหนู อย่าบังอาจ!”
พอเห็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ผู้อาวุโสคนหนึ่งจากภาคีบ้านตระกูลเนี่ยก็ปราดเข้ามาทันที
เพียงแต่ ผู้อาวุโสจากบ้านตระกูลเนี่ยกลับช้าไปก้าวหนึ่ง หัวหน้าตระกูลเนี่ยถึงตัวของเยี่ยหวันหวั่นก่อน จึงซัดฝ่ามือออกไป บังคับให้หนึ่งในสี่อสูรเซถอยร่นไป
“พ่อ อย่าสู้กันเลยค่ะ”
เยี่ยหวันหวั่นมองหัวหน้าตระกูลเนี่ยที่ปกป้องอยู่ข้างกายตัวเอง แล้วเปล่งเสียงออกมา
“อู๋โยว ไม่ต้องห่วงนะ วันนี้อย่าว่าแต่อาชูร่าเลย ต่อให้จักรพรรดิสวรรค์มา ก็พาลูกไปไม่ได้” หัวหน้าตระกูลเนี่ยหันไปมองเยี่ยหวันหวั่นแวบหนึ่ง พลางเอ่ยออกมา
เยี่ยหวันหวั่นพูดไม่ออกเลย…