บทที่ 2131 แถใส่ผมแบบขอไปทีใช่ไหม / บทที่ 2132 ฉากนี้คงจะงดงามเกินไปแล้ว

บท​ที่​ ​2131​ ​แถ​ใส่​ผม​แบบ​ขอไปที​ใช่ไหม

พอ​เห็น​ว่า​แม่​เป่ย​โต​่ว​คิด​จะ​ดำเนิน​หัวข้อ​สนทนา​นี้​ต่อไป​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​เบี่ยงประเด็น​ทันที​ ​“​ใช่​แล้ว​คุณ​น้า​ ​พ่อ​ของ​เป่ย​โต​่ว​เขา​ทำ​อะไร​เหรอ​คะ​”

พอสิ​้น​เสียง​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​แม่​เป่ย​โต​่​วก​็​ผงะ​ไป​แวบ​หนึ่ง​ ​มุม​ปาก​ปรากฏ​รอยยิ้ม​ขมขื่น​อย่าง​น่าประหลาด​ ​แล้ว​ตอบ​ว่า​ ​“​พ่อ​เป่ย​โต​่ว​เป็น​ชาว​รัฐ​อิสระ​ ​แต่​ฉัน​ไม่ใช่​…​ส่วน​ระบอบ​ของ​รัฐ​อิสระ​ ​คุณ​ก็​น่าจะ​รู้ดี​ ​รัฐ​อิสระ​ห้าม​ไม่​ให้​แต่งงาน​กับ​คนนอก​ ​และ​เป็น​เพราะ​ฉัน​ ​พ่อ​ของ​เป่ย​โต​่​วจึง​ถูก​ตระกูล​ของ​ตัวเอง​ลงโทษ​ ​แต่​เพราะ​พ่อ​ของ​เขา​สุขภาพ​อ่อนแอ​มาตั​้ง​แต่​เล็ก​ ​ดังนั้น​จึง​ทน​รับบท​ลงโทษ​ของ​ตระกูล​ไม่ไหว​…​เป่ย​โต​่​วก​็​ไม่ได้​รับ​การยอ​มรับ​ ​ฉัน​เลี้ยงดู​เป่ย​โต​่ว​มาด​้วย​ตัว​คนเดียว​ ​พอ​พูด​ขึ้น​มา​แล้ว​ ​ดิฉัน​ก็​ต้อง​ขอบคุณ​คุณ​ที่​คอย​ช่วยดูแล​เป่ย​โต​่ว​ให้​ฉัน​ตลอด​หลาย​ปี​มานี​้​”

“​ตอนนั้น​เป่ย​โต​่ว​ตาม​พ่อ​ของ​เขา​ไป​ที่​บ้าน​ด้วย​ ​มองเห็น​พ่อ​ของ​เขา​ถูก​ลงโทษ​ ​จนกระทั่ง​ตาย​ไป​ด้วย​ตา​ตัวเอง​ ​เฮ้อ​ ​เป็น​ฉันที​่​ผิด​ต่อ​เป่ย​โต​่ว​”​ ​แม่​ของ​เป่ย​โต​่ว​ส่ายหน้า

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ตกตะลึง

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​จำได้​ว่า​ ​เป่ย​โต​่ว​ดึงดัน​อยู่​เสมอ​ว่า​พ่อ​ของ​ตัวเอง​หนี​ไป​กับ​เมียน้อย​แล้ว

เป่ย​โต​่​วก​็​คง​รู้อยู่แก่ใจ​ดี​ ​เขามอง​เห็น​พ่อ​ของ​ตัวเอง​ถูก​ลงโทษ​จนตาย​ไป​ต่อหน้า​ ​เพียงแต่​ลึก​ๆ​ ​ใน​ใจ​ของ​เขา​ไม่​ยินดี​จะ​ยอมรับ​ความจริง

ความจริง​แล้ว​ ​ถึง​จะ​บอกว่า​เป่ย​โต​่ว​ค่อนข้าง​โง่​อยู่​ตลอด​ ​แต่​ใน​มุมมอง​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​เป่ย​โต​่ว​ไม่ได้​โง่​ ​เพราะ​ประสบการณ์​ใน​วัยเด็ก​ ​ทำให้​เขา​สร้าง​เก​ระ​ป้องกัน​ขึ้น​อย่าง​สมบูรณ์​ ​ปล่อย​ให้​ตัวเอง​มีชีวิต​อยู่​ใน​โลก​ของ​ตัวเอง

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​รู้​ว่าความ​ตาย​ของ​พ่อ​เป่ย​โต​่ว​ ​ส่งผล​กระทบ​กับ​เขา​อย่างมหาศาล​จริงๆ​ ​ทำให้​เขา​ยินดี​จะ​อยู่​ใน​โลก​ของ​ตัวเอง​ ​ไม่​ออกมา​เผชิญหน้า​กับ​ความเป็นจริง​อีกต่อไป

“​ใช่​แล้ว​ ​ทำไม​ครั้งก่อน​คน​ของ​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​ถึง​ต้องการ​จับตัว​น้า​ล่ะ​คะ​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​มอง​แม่​เป่ย​โต​่ว​พลาง​เอ่ย​ถาม

สำหรับ​เรื่อง​นี้​ ​แม่​เป่ย​โต​่​วก​็​มีสี​หน้า​สงสัย​อยู่​บ้าง​เช่นกัน​ ​อย่า​ว่าแต่​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เลย​ ​แม้แต่​ตัวเอง​ก็​ไม่รู้​ว่า​ทำไม​คน​ของ​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​ถึง​ต้องการ​จับตัว​เธอ

“​บางที​อาจจะ​ค้นพบ​ฐานะ​ของ​ฉัน​แล้วก็​ได้​ ​ถึง​ยังไง​ฉัน​ก็​เป็น​คน​ของ​เดธ​โรส​”​ ​แม่​เป่ย​โต​่​วอ​ธิ​บาย

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พยักหน้า​ ​น่าจะเป็น​แบบนี้​ ​ถ้า​ไม่​ค้นพบ​ฐานะ​ของ​แม่​เป่ย​โต​่ว​ ​กลุ่ม​สหพันธ์​วิทยา​ยุทธ์​คง​ไม่มีทาง​จับตัว​คนธรรมดา​โดย​ไม่มี​สาเหตุ

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ยัง​ไม่ทัน​ได้​พูด​อะไร​ต่อ​ ​ก็​มีเสียง​เคาะ​ประตู​ดัง​ขึ้น

“​เข้ามา​สิ​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูด

พอ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูด​จบ​ ​ประตู​ห้องนอน​ก็​ถูก​เปิด​ออก

“​แม่​ ​แม่​ไม่เป็นไร​ใช่ไหม​?​!​”

เป่ย​โต​่ว​พุ่ง​เข้ามา​ใน​ห้อง​ ​มอง​สำรวจ​แม่​ตัวเอง​ตั้งแต่​หัว​จรด​เท้า

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เห็น​แล้วก็​หมด​คำพูด​ ​เธอ​ไม่ใช่​เสือ​สักหน่อย​ ​จับ​แม่​เขา​กิน​ไม่ได้​หรอก​นะ

“​ไม่เป็นไร​ ​ฉัน​แค่​คุย​กับ​ผู้นำ​ของ​แก​ ​ไม่มี​อะไร​ต้อง​กังวล​หรอก​”​ ​แม่​เป่ย​โต​่ว​เอ่ย​ด้วย​รอยยิ้ม

“​งั้น​ผม​ก็​วางใจ​แล้ว​ ​ยังไง​ก็ตาม​ ​แม่​ ​แม่​บุก​เข้ามา​ใน​บ้าน​พี่​เฟิ​งก​ลาง​ดึก​แบบนี้​ทำไม​”​ ​เป่ย​โต​่ว​ไม่เข้าใจ​อยู่​บ้าง

“​ไม่มี​อะไร​หรอก​ ​ฉัน​นัด​คุณ​น้า​มาหา​เอง​ ​แต่​ฉัน​ลืม​ไป​เลย​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เอ่ย​ยิ้ม​ๆ

พอ​เป่ย​โต​่ว​ได้ยิน​ก็​จ้องมอง​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​“​พี่​เฟิง​ ​ผม​มี​ประโยค​หนึ่ง​ ​ไม่รู้​ว่า​จะ​พูด​ได้​ไหม​”

“​ว่า​มาสิ​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เอ่ย

“​พี่​เฟิง​ ​พี่​…​กำลัง​แถ​ใส่​ผม​แบบ​ขอไปที​ใช่ไหม​”​ ​เป่ย​โต​่ว​ถาม

“​ใช่​แล้ว​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พยักหน้า​ ​ข้ออ้าง​แบบ​ขอไปที​ของ​เธอ​ยัง​ชัด​ไม่พอ​ใช่ไหม​ ​เลย​ต้อง​มา​เจาะจง​ถาม​อีก​น่ะ

“​โอ้​ ​ไม่เป็นไร​ ​ผม​ก็​ถาม​ไป​ส่ง​ๆ​ ​เหมือนกัน​”​ ​เป่ย​โต​่ว​พยักหน้า​รับ

“​เป่ย​โต​่ว​ ​นาย​ช่วย​พา​คุณ​น้า​กลับ​ไป​ส่ง​บ้าน​ให้​ฉันที​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เอ่ย​สั่ง

“​ได้​ ​งั้น​ผม​ไป​ส่ง​แม่​กลับบ้าน​นะ​ ​ให้​เหล่า​ชี​เฝ้า​ไป​ก่อน​แล้วกัน​ ​เดี๋ยว​ผม​กลับมา​อีกที​”

เป่ย​โต​่ว​เหลือบมอง​ชี​ซิง​แวบ​หนึ่ง​ ​“​เฝ้า​ให้​ดีละ​ ​ถ้า​เกิดเรื่อง​ขึ้น​ ​จะ​ถาม​เอา​กับ​นาย​”

ไม่​รอ​ให้​ชี​ซิง​ได้​มีโอกาส​พูด​ ​เป่ย​โต​่​วก​็​พา​แม่​ตัวเอง​ออกจาก​ห้องนอน​ไป​แล้ว

—————————————————————————————

บท​ที่​ ​2132​ ​ฉาก​นี้​คงจะ​งดงาม​เกินไป​แล้ว

หลังจาก​เป่ย​โต​่​วอ​อก​ไป​แล้ว​ ​พวก​ชี​ซิง​ก็​ถอนกำลัง​ออกจาก​ห้อง