ตอนที่ 1010
บทที่ 2133 คิดถึงผมในแง่ดีบ้างได้ไหม / บทที่ 2134 ทำเกินไปหน่อยแล้ว
October 22, 2026
บทที่ 2133 คิดถึงผมในแง่ดีบ้างได้ไหม
เนี่ยอู๋หมิงที่อยู่ปลายสายเงียบไปพักใหญ่ แล้วจึงตอบมาว่า “ใช่ น้องสาว แกพูดถูกแล้ว ทำไมฉันคิดไม่ได้กันนะ เนี่ยหลิงหลงกลับมาแบบไม่สะทกสะท้าน ต้องมั่นใจแน่ว่าพวกเราไม่มีหลักฐาน ถ้าฉันลงมือกับเธอจริงๆ ปัญหาจะตกมาอยู่ที่พวกเราแทน ผู้อาวุโสกับระดับสูงพวกนั้น โปรดปรานเนี่ยหลิงหลงมาโดยตลอด โชคดีที่ฉันโทรหาแกก่อน ไม่งั้นฉันคงติดกับแล้ว บัดซบเอ๊ย!”
เยี่ยหวันหวั่นอับจนคำพูดอยู่บ้าง เนี่ยอู๋หมิงมีนิสัยวู่วาม ไม่คิดหน้าคิดหลัง จะประสบกับความสูญเสียครั้งใหญ่ไม่ช้าก็เร็ว
“งั้นตอนนี้ควรทำยังไง ต้องหาหลักฐานก่อนใช่ไหม” เนี่ยอู๋หมิงถาม
“พี่วางใจเถอะ เนี่ยหลิงหลงกล้ากลับมา พี่หาหลักฐานอะไรไม่เจอแน่นอน อย่าดูถูกน้องสาวคนนี้ของพวกเราเด็กขาด ตอนนี้แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องจะดีกว่า” เยี่ยหวันหวั่นตอบ
“ทำเป็นไม่รู้เรื่องงั้นเหรอ” เนี่ยอู๋หมิงตะลึงไปแวบหนึ่ง
“เฮอะ เนี่ยหลิงหลงคงมั่นใจว่าพี่จะลงมือกับเธอแน่ พวกเราแค่แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง ใครจะจูงจมูกใครเดิน ก็ยังไม่แน่หรอก” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยพลางหัวเราะหยัน
“ใช่ๆๆ แกวิเคราะห์ได้ถูกเผงเลย! อันที่จริงฉันโทรหาแก ก็เพราะมีความคิดแบบนี้แหละ ไม่อยากให้แกโดนหล่อนจูงจมูก!” เนี่ยอู๋หมิงพูด
เยี่ยหวันหวั่นสบถในใจ เวรเอ๊ย พี่กล้าทำตัวไร้ยางอายยิ่งกว่านี้อีกหน่อยไหม?!
เช้าวันต่อมา เยี่ยหวันหวั่นได้รับสายจากนายหญิงเนี่ย รบเร้าให้เธอกลับไปสักรอบ บอกว่ามีเรื่องจะหารือ
ณ บ้านตระกูลเนี่ย
นายหญิงเนี่ยและหัวหน้าตระกูลเนี่ยนั่งอยู่บนโซฟา เนี่ยหลิงหลงยืนอยู่ด้านข้างอย่างพินอบพิเทา “พ่อคะ แม่คะ พวกพ่อวางใจได้เลย ช่วงที่พวกพ่อไม่อยู่บ้าน หนูจะดูแลให้อย่างดีเลยค่ะ”
“โดยเฉพาะพี่ชายของลูกน่ะ จับตาดูไว้เลยนะ อย่าปล่อยให้ไปสร้างปัญหาข้างนอกอีก” นายหญิงเนี่ยกำชับอย่างไม่วางใจ
เนี่ยอู๋หมิงที่กำลังนอนกระดิกเท้าเล่นเกมอยู่บนโซฟา พอได้ยินก็ยืดคอออกมาแล้วเอ่ยอย่างกระฟัดกระเฟียด “แม่ แม่คิดถึงผมในแง่ดีบ้างได้ไหม”
นายหญิงเนี่ยกลอกตาใส่เขาแวบหนึ่ง “งั้นแกมีดีอะไรให้ฉันคิดถึงบ้างล่ะ!”
เนี่ยอู๋หมิงพูดไม่ออกแล้ว…
เขาคิดอย่างจริงจังแล้วว่าคนที่ควรไปตรวจดีเอ็นจะต้องเป็นเขา เขาต้องไม่ใช่ลูกแท้ๆ แน่!
เนี่ยหลิงหลงมองคนงานที่อยู่ด้านข้างแวบหนึ่ง จากนั้นคนงานก็รีบยกกล่องของขวัญอันประณีตหรูหรากล่องเล็กกล่องน้อยเดินเข้ามา
เนี่ยหลิงหลงเปิดปากเอ่ยว่า “ใช่แล้ว แม่คะ นี่เป็นโสมคนกับรังนกที่หนูให้คนเอากลับมาจากจีนโดยเฉพาะ ยังมีอาหารเสริมส่วนหนึ่งด้วยค่ะ แม่กับพ่อทำงานหนักขนาดนี้ ต้องบำรุงให้ดีๆ นะคะ ใส่ใจสุขภาพด้วย”
นายหญิงเนี่ยพยักหน้า “ลำบากลูกแล้ว”
หัวหน้าตระกูลเนี่ยมองเนี่ยหลิงหลงที่ว่างง่ายรู้ความ ด้วยสีหน้าซับซ้อน
หลังจากเปิดโปงอู๋โยวตัวปลอม เขาก็ตรวจสอบตระกูลเนี่ยทั้งตระกูล แต่ยังไม่พบเส้นสนกลในอะไรเลย
ครั้งนี้สบโอกาสไปที่จิ่นเฉิงพอดี จะได้ไปตรวจสอบทางนั้นสักหน่อย
เวลานี้ มีเสียงฝีเท้าว่องไวและแผ่วเบาแว่วมาจากทางประตู
เยี่ยหวันหวั่นหิ้วถุงพลาสติกใบหนึ่ง เดินเข้ามาจากนอกประตูด้วยใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้ม
“พ่อคะ แม่คะ!”
พอได้ยินเสียงหวานของลูกสาว ใบหน้าของนายหญิงเนี่ยที่ดูสง่างามสูงศักดิ์ก็ถูกความอ่อนโยนปรีดาเข้าแทนที่ทันที รีบลุกขึ้นปรี่เข้าไปต้อนรับ “หวันหวั่นกลับมาแล้ว!”
เมื่อเห็นของที่เยี่ยหวันหวั่นหิ้วอยู่ในมือ นายหญิงเนี่ยก็เอ่ยถามไปว่า “หวันหวั่น ลูกหิ้วอะไรมาจ๊ะ”
เยี่ยหวันหวั่นแกะสิ่งที่ถูกกระดาษฟอยล์ห่อไว้อย่างแน่นหนาราวกับสมบัติล้ำค่าออกมา แล้วตอบว่า “ปิ้งย่างเสียบไม้ค่ะ ซื้อมาจากร้านแผงลอยเจ้าดังทางตอนใต้ของเมืองเชียวนะคะ หนูต่อคิวอยู่ตั้งสองชั่วโมงถึงจะซื้อมาได้ กลัวว่าจะเย็น เลยรีบซิ่งรถมาเลย ตอนนี้ยังร้อนๆ อยู่ พ่อคะ แม่คะ ทั้งคู่ลองชิมดูสิคะ!”
————————————————————————-