บทที่ 2145 กระแสจิตสุดท้าย / บทที่ 2146 สายตาแบบในตอนนั้น

บท​ที่​ ​2145​ ​กระแสจิต​สุดท้าย

“​พี่​!​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พยายาม​ต่อสู้​กับ​บอดี้การ์ด​พวก​นั้น​อย่าง​สุดกำลัง​ ​พลาง​คิด​หาทาง​ฝ่า​วงล้อม​เพื่อ​พา​เนี่ย​อู๋​หมิง​หนี​ไป

ทว่า​ ​ครั้งนี้​เนี่ย​หลิง​หลง​เตรียมการ​มา​แล้ว​ ​กองกำลัง​ทั้งหมด​ในที่นี้​แข็งแกร่ง​ไม่น้อย​ไป​กว่า​ยอด​ฝีมือ​ใน​วันนั้น​เลย​ ​แม้ว่า​หลาย​วัน​มานี​้​จะ​ผ่าน​การฝึกฝน​กดดัน​อย่างหนัก​แล้ว​ ​แม้​พลัง​ใน​ตอนที่​เธอ​มีสติ​ครบถ้วน​จะ​เทียบ​ได้​กับ​ตอนที่​ดื่ม​จน​ไม่มีสติ​แล้ว​ ​แต่ว่า​…​ยังคง​ห่าง​ชั้น​กัน​เกินไป​ ​ห่างไกล​เหลือเกิน

“​ฉัน​บอก​ให้​แก​ไป​ไง​!​ ​ไม่ได้​ยิน​เหรอ​!​”​ ​เนี่ย​อู๋​หมิง​ตะคอก​ด้วย​ความโกรธ​ ​ซัด​ฝ่ามือ​ใส่​กะโหลก​นักฆ่า​คน​หนึ่ง​จน​แตก​กระจาย​ ​แทบจะ​ใช้​แรง​ทั้งหมด​ที่​มีอยู่​ใน​ร่าง​เพื่อ​ตะคอก​ใส่​เยี​่ย​หวัน​หวั่น

ในเวลานี้​ ​นักฆ่า​คน​หนึ่ง​ลอบ​เข้ามา​จาก​ทาง​ด้านหลัง​ ​พลัง​ของ​เนี่ย​อู๋​หมิง​ใกล้​จะ​หมด​แล้ว​ ​จึง​หลบ​ไม่ทัน​ ​ถูก​ฝ่ามือ​ซัด​เข้าที่​กลาง​หลัง​ ​จน​กระเด็น​ออก​ไป​ทันที​ ​และ​กระแทก​เข้ากับ​กำแพง​อย่างหนัก​หน่วง

“​พี่​!​”

เมื่อ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เห็น​ ​จึง​ฟัน​มือ​ใส่​ยอด​ฝีมือ​คน​หนึ่ง​ให้​ล่าถอย​ไป​ ​แล้ว​รีบ​วิ่ง​เข้าไป​ ​ประคอง​เนี่ย​อู๋​หมิง​ขึ้น​มา

ทว่า​ ​เนี่ย​อู๋​หมิง​ใน​ตอนนี้​ ​สอง​ตา​ปิด​พับ​ลง​ ​ไม่มี​ความเคลื่อนไหว​ใดๆ​ ​แล้ว

“​เฮอะ​ ​ฉัน​บอก​เขา​แล้ว​ ​ถ้า​ถูก​พิษ​นี้​ ​ยิ่ง​โคจร​พลัง​รุนแรง​แค่ไหน​ ​พิษ​ก็​ยิ่ง​กำเริบ​ไว​ขึ้น​เท่านั้น​ ​แต่​เขา​น่ะ​โง่​ ​ไม่รู้​จัก​ฟัง​ ​ต้องโทษ​ตัวเอง​แล้ว​”​ ​เนี่ย​หลิง​หลง​ที่อยู่​ไม่​ไกล​หัวเราะเยาะ​เย้ย

“​หุบปาก​หมา​ๆ​ ​ของ​แก​ซะ​!​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ถลึงตา​ใส่​เนี่ย​หลิง​หลง​อย่า​ดุดัน​แวบ​หนึ่ง

แววตา​นี้​ ​มี​ความ​หนาวเหน็บ​แผ่ซ่าน​ออกมา​จาก​กระดูก​ ​ทำให้​ภายใน​ชั่วพริบตา​นั้น​ ​เนี่ย​หลิง​หลง​หนาว​ยะเยือก​ตั้งแต่​ศีรษะ​จรด​ปลายเท้า​อย่าง​ไม่​อาจ​ควบคุม​ได้​ ​สายตา​แบบนี้​…​เหมือน​ที่​เคย​เห็น​ใน​อดีต​…

“​เนี่ย​อู๋​หมิง​สลบ​ไป​แล้ว​ ​ไม่ต้อง​สนใจ​อีก​ ​ฆ่า​ผู้นำ​พันธมิตร​อู๋​เว​่ย​เลย​!​”

เนี่ย​หลิง​หลง​สั่งการ

ภายใต้​คำสั่ง​ของ​เนี่ย​หลิง​หลง​ ​ผู้อาวุโส​ระดับสูง​และ​ยอด​นักฆ่า​ทั้งหลาย​ของ​ตระกูล​เนี่ย​ ​จึง​เข้า​โจมตี​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ทันที

“​พี่​…​”

เมื่อ​เห็น​ว่า​เนี่ย​อู๋​หมิง​สลบเหมือด​ไป​แล้ว​ ​ใบหน้า​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​ฉายแวว​เศร้าหมอง

ด้านหลัง​ ​ผู้อาวุโส​คน​หนึ่ง​ของ​ตระกูล​เนี่ยมา​ถึง​แล้ว​ ​หมาย​จะ​ซัด​หมัด​เข้าใส่​ต้นคอ​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น

หมัด​นี้​รวดเร็ว​เกินไป​ ​ด้วย​พลัง​ของ​ผู้อาวุโส​ระดับสูง​ของ​ตระกูล​เนี่ย​ ​ไม่ใช่​สิ่ง​ที่​ตัว​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ใน​ตอนนี้​จะ​ต่อกร​ได้​เด็ดขาด

ทว่า​ ​ในเวลานี้​เอง​ ​เกิดเรื่อง​ที่​ทำให้​ทุกคน​ใน​เหตุการณ์​ต่าง​เหลือ​จะ​เชื่อ​ขึ้น​มา

‘​ปัง​!​’

เกิด​เสียงดัง​สนั่น​ ​ผู้อาวุโส​คน​นั้น​ร้อง​โหยหวน​ ​ถูก​เนี่ย​อู๋​หมิง​ที่​จู่ๆ​ ​ก็​ลุก​พรวด​ขึ้น​มาชก​จน​ปลิว​ออก​ไป

“​พี่​?​!​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​มอง​ด้วย​สีหน้า​ดีใจ​นิดๆ

ทว่า​ ​วินาที​ต่อมา​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​กลับ​ตะลึงงัน​อยู่​ที่​เดิม​ ​สอง​มือ​ปิดปาก​ไว้​ ​ดวงตา​เปียกชุ่ม​แล้ว

สอง​ตาของ​เนี่ย​อู๋​หมิง​ยังคง​ปิด​สนิท​อยู่​ ​ไม่ได้​ลืม​ขึ้น​มา​ ​เขา​ยังอยู่​ใน​ภาวะ​สลบ​ไร้สติ​…

“​นี่​…​”

ผู้อาวุโส​คน​หนึ่ง​ของ​ตระกูล​เนี่ย​จ้องมอง​เนี่ย​อู๋​หมิง​ ​ด้วย​สีหน้า​ตื่น​ตะลึง​ ​“​สลบ​ไป​แล้ว​ชัดๆ​…​ไม่น่าเชื่อ​ว่ายัง​ลงมือ​ได้​…​นี่​มัน​เป็น​พลังจิต​ตานุ​ภาพ​แบบ​ไหน​กัน​?​!​”

“​น่าจะเป็น​สัญชาตญาณ​และ​ความ​ยึดมั่น​ใน​ช่วง​สุดท้าย​ ​ถึงแม้​สลบ​ไป​โดยสิ้นเชิง​แล้ว​ ​แต่​ยังคง​มี​กระแสจิต​ที่​หลงเหลือ​อยู่​ ​คอย​ปกป้อง​น้องสาว​ตัวเอง​…​”​ ​ระดับ​กลางคน​หนึ่ง​ของ​ตระกูล​เนี่ย​กัดฟัน​แล้ว​ ​ใน​ใจ​เกิด​ความนับถือ​เนี่ย​อู๋​หมิง​ขึ้น​มา

เวลานี้​ ​เนี่ย​อู๋​หมิง​โอบ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ที่อยู่​ด้านหลัง​ไว้​ด้วย​สัญชาตญาณ

เขา​ยัง​มีสติ​รับรู้​ที่สามา​รถ​แยกแยะ​ได้​ชัดเจน​ว่า​ ​คน​ไหน​คือ​น้องสาว​ของ​เขา​ ​คน​ไหน​คือ​คนที​่​จะ​มาทำ​ร้าย​น้องสาว​ของ​เขา

“​พี่​…​”

เส้นเลือด​บน​หน้าผาก​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ปูด​โปน​ขึ้น​มา​ ​เล็บ​จิก​เข้าไป​ใน​ฝ่ามือ​ ​ปล่อย​ให้​เลือด​สดๆ​ ​ไหล​หยด​ลงมา

ทำไม​…​เธอ​ถึง​ไร้ประโยชน์​ขนาด​นี้​กัน​นะ​…

เธอ​ไม่มี​ไอคิว​ฉลาดล้ำ​บันลือโลก​…​และ​ไม่มี​พลัง​ยุทธ์​ที่​แข็งแกร่ง​สยบ​โลกา​ได้​…

สรุป​แล้ว​เธอ​มีประโยชน์​อะไร​บ้าง​?​!

แม้แต่​พี่ชาย​ของ​ตัวเอง​ ​ก็​ยัง​ปกป้อง​ไม่ได้​…​เธอ​มัน​สวะ​ไร้ประโยชน์​!

ความเคียดแค้น​ชิงชัง​มหาศาล​ผุด​ขึ้น​มา​ใน​หัวใจ​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​เกลียด​ที่​ตัวเอง​ไร้ความสามารถ​ ​เกลียด​ที่​ตัวเอง​ไร้​พลัง​!

“​รนหาที่​ตาย​!​”

ใน​จังหวะ​นี้​เอง​ ​เนี่ย​หลิง​หลง​ถือ​กริช​ไว้​ใน​มือ​ ​ระดับ​ความเร็ว​ของ​ตัว​คน​รวดเร็ว​สุดขีด​ ​และ​ปราดเปรียว​อย่างยิ่ง

—————————————————————

บท​ที่​ ​2146​ ​สายตา​แบบ​ใน​ตอนนั้น

‘​ฟุ่บ​!​’