บทที่ 2181 เธอมีเสน่ห์ไม่พอแล้วเหรอ / บทที่ 2182 ที่รักพวกเขาล้วนแต่รังแกฉัน

บท​ที่​ ​2181​ ​เธอ​มีเสน่ห์​ไม่พอ​แล้ว​เหรอ

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ลาก​ซือ​เยี​่ย​หาน​มานั​่ง​ลง​บน​ตี​ยง​เหล็ก​แคบ​ๆ​ ​หลัง​หนึ่ง​ ​“​ที่รัก​ ​รีบ​เข้ามา​เถอะ​ ​คุณ​นั่ง​พัก​ตรงนี้​ก่อน​นะ​ ​ห้อง​เดี่ยว​นี่​ฉัน​หลอก​เอา​มา​…​”

“​เอ่อ​ ​เป็น​บอส​ใหญ่​ใจ​เมตตา​คน​หนึ่ง​ที่​ให้​ฉัน​มา​!​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ยิ้มละไม​แล้ว​พูด​ออกมา

ซือ​เยี​่ย​หาน​มอง​ไปร​อบ​ๆ​ ​จากนั้น​ก็​เอ่ย​ถาม​ประโยค​หนึ่ง​ ​“​บน​เกาะ​…​เธอ​เจอ​เขา​ไหม​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​หยิบ​เสื้อผ้า​ออกมา​จาก​กระเป๋า​ที่อยู่​ด้าน​ข้าง​พลาง​เอ่ย​ถาม​ ​“​หือ​ ​ใคร​ล่ะ​”

ซือ​เยี​่ย​หาน​นิ่ง​ไป​แวบ​หนึ่ง​ ​แล้ว​ตอบ​ว่า​ ​“​จี้​หวง​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​สำลัก​เล็กน้อย​ ​จากนั้น​ก็​ส่าย​หัว​แล้ว​พูด​ขึ้น​ว่า​ ​“​ไม่​นี่​ ​ไม่ได้​เจอ​เขา​ ​แต่​เจอ​เพื่อน​คน​หนึ่ง​ของ​ฉัน​ ​ไห่​ถัง​บอส​ของ​เทียน​เซียว​ ​เธอ​บอก​ฉัน​ว่า​ไม่รู้​ว่า​จี้​หวง​คิด​หาทาง​อะไร​ขึ้น​มา​ได้​ ​ออก​ทะเล​ไป​นาน​แล้ว​ ​ก่อน​ไป​ยัง​ฝาก​จดหมาย​แปลก​ๆ​ ​ฉบับ​หนึ่ง​ไว้​ให้​ฉัน​ด้วย​ ​ฉันทำ​ความเข้าใจ​อยู่​ตั้ง​ครึ่ง​ค่อนวัน​ ​ก็​ไม่รู้​ว่า​สรุป​แล้ว​เขา​จะ​สื่อ​ถึง​อะไร​กัน​แน่​…​”

ซือ​เยี​่ย​หาน​ขมวดคิ้ว​นิดๆ​ ​“​จี้​หวง​ไม่อยู่​บน​เกาะ​งั้น​เหรอ​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พยักหน้า

ไม่รู้​ว่า​ซือ​เยี​่ย​หาน​คิด​อะไร​ได้​ ​สีหน้า​ดูเหมือน​จะ​เคร่งขรึม​ลง

เกาะ​แห่ง​นี้​ ​ถ้า​คิด​จะ​ออก​ไป​ด้วย​กำลัง​ของ​ตัวเอง​ ​แทบจะ​เป็นเรื่อง​ที่​เป็นไปไม่ได้​เลย

แค่​จะ​ตามหา​พิกัด​ที่​แน่ชัด​ของ​เกาะ​แห่ง​นี้​เขา​ก็​สิ้นเปลือง​พลัง​ไปมาก​แล้ว​ ​ยิ่งไปกว่านั้น​คือ​สภาพ​ภูมิประเทศ​รอบ​ๆ​ ​เกาะ​ก็​ซับซ้อน​มาก​ ​มี​กระแสน้ำ​วน​และ​แนว​หินโสโครก​มาก​เป็นพิเศษ​ ​เขา​สามารถ​ล่องเรือ​มาถึง​ได้​สำเร็จ​ก็​เพราะ​เชิญ​ต้นหน​ที่​มีประสบการณ์​เดินเรือ​ใน​กองทัพเรือ​หลาย​ปี​มาช​่วย​วางแผน​ที่​รัดกุม​ ​ถึงแม้​จะ​เป็น​แบบนี้​ ​ก็​มี​ความเสี่ยง​ใน​การเดินเรือ​สูง​มาก​อยู่ดี

อย่างไรก็ตาม​ ​ในเมื่อ​จี้​ซิว​หร่าน​กล้า​ออก​ทะเล​ ​ด้วย​นิสัย​ของ​เขา​ ​คาด​ว่า​คงมี​ความมั่นใจ​เต็มที่

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เห็น​ซือ​เยี​่ย​หาน​คล้าย​จะ​ครุ่นคิด​อะไร​อยู่​ ​กลัว​ว่า​เขา​จะ​เริ่ม​คิด​ว้าวุ่น​ไป​เรื่อย​อีกแล้ว​ ​จึง​รีบ​เบี่ยง​หัวข้อ​สนทนา​ไป​ ​“​อ้อ​ ​ใช่​แล้ว​ ​ที่รัก​ ​คุณ​รู้​ไหม​ว่า​ฉัน​เจอ​ใคร​บน​เกาะ​นี้​ ​คุณ​ต้อง​คิดไม่ถึง​เลย​แน่ๆ​!​”

ถึง​จะ​รู้​ว่า​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​จงใจ​เปลี่ยน​เรื่อง​ ​แต่​ซือ​เยี​่ย​หาน​ก็​ไม่ได้​เปิดโปง​ ​เพียง​ถาม​สั้น​ๆ​ ​“​ใคร​”

“​หลานชาย​คนโต​ของ​คุณ​ ​ซือ​ชุน​…​ถุย​ ​ฉัน​ถูก​คน​พวก​นั้น​ชักจูง​เข้า​ซะ​แล้ว​ ​เป็น​ซือ​เซี​่ย​ ​ซือ​เซี​่ย​!​”

พอ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ได้ยิน​ก็​แปลกใจ​อยู่​บ้าง​จริงๆ​ ​“​ซือ​เซี่ยงั​้น​เหรอ​”

“​ใช่​แล้ว​ ​ฉัน​ตกใจ​มาก​ที่​ได้​เจอ​เขา​ ​ตอนนั้น​เห็น​เขา​ถือ​จอบ​วิ่ง​เข้ามา​ทาง​ฉัน​ ​หลง​นึก​ว่า​เขา​จะ​มา​ล้างแค้น​ให้​พ่อ​เขา​!​ ​แต่​โชคดี​ที่​เด็ก​คน​นั้น​ก็​รู้​ว่า​พ่อ​เขา​ทำตัว​เอง​ ​และ​ไม่ได้​มาหา​เรื่อง​ฉัน​ ​ไม่งั้น​ฉัน​ก็​คง​ต้อง​ยอมให้​เขา​แล้ว​ ​ดีร้าย​ยังไง​ถ้า​นับ​ตามลำดับ​อาวุโส​แล้ว​ ​ฉัน​ก็​เป็น​อาสะใภ้​ของ​เขา​เลย​นะ​…​”

ซือ​เยี​่ย​หาน​ฟัง​แล้ว​เอ่ย​ด้วย​สีหน้า​ไร้อารมณ์​ว่า​ ​“​ไม่ต้อง​ยอม​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​คิดในใจ​ ​เป็น​อา​แท้ๆ​ ​อยู่​รึเปล่า​เนี่ย

“​เด็ก​คน​นั้น​ ​ระยะนี้​วางแผน​จะ​ไป​ขุด​อุโมงค์​อีกแล้ว​ ​เอาไว้​จะ​พา​คุณ​ไปหา​เขา​ทีหลัง​นะ​ ​ฉัน​จะ​ไป​อาบน้ำ​เปลี่ยนเสื้อ​ผ้า​ก่อน​!​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​รีบ​หยิบ​เสื้อผ้า​ใน​ถุง​ออกมา

ซือ​เยี​่ย​หาน​ใส่ใจ​เกินไป​แล้ว​จริงๆ​ ​แม้แต่​ชุดชั้นใน​ที่​สะอาดสะอ้าน​ก็​เตรียม​มาทั​้ง​หมด

ที่นี่​ถึงแม้​จะ​หาน​้ำ​จืด​ไว้​อาบน้ำ​ได้​ ​แต่​ด้วย​ความขาดแคลน​ด้าน​ทรัพยากร​ ​จึง​ไม่มี​เสื้อผ้า​สำหรับ​ผลัดเปลี่ยน

“​ไป​ๆ​ๆ​ ​ไป​ส่ง​ฉัน​อาบน้ำ​ก่อน​!​”

“​ก่อนหน้านี้​เธอ​อาบน้ำ​ที่ไหน​”​ ​ซือ​เยี​่ย​หาน​เอ่ย​ถาม​ประโยค​หนึ่ง

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ตอบ​สั้น​ๆ​ ​“​กลาง​เกาะ​มีทะ​เลสาบ​เล็ก​ๆ​ ​อยู่​”

หัว​คิ้ว​ของ​ซือ​เยี​่ย​หาน​ขมวด​เข้าหา​กัน​นิดๆ​ ​แล้ว​ ​“​กลางแจ้ง​เหรอ​”

“​อื้อ​ ​ทำ​ยังไง​ได้​ ​ใน​สถานที่​ผุพัง​นี่​ ​มีที​่​ให้​อาบน้ำ​ก็​ไม่เลว​แล้ว​ ​วางใจ​เถอะ​ ​ไม่มี​ไอ้​คน​ไม่​รัก​ชีวิต​หน้า​ไหน​กล้า​แอบดู​หรอก​…​แค่ก​ ​ความหมาย​ที่​ฉัน​จะ​บอก​คือ​ ​ฉัน​กับ​ไห่​ถัง​ไป​ด้วยกัน​ ​ผลัดกัน​เฝ้า​ ​ปลอดภัย​มาก​”

ซือ​เยี​่ย​หาน​ฟัง​แล้ว​ถึง​ได้​ไม่​พูด​อะไร​ต่อ

ในไม่ช้า​ทั้งสอง​คน​ก็​มาถึง​สถานที่​อาบน้ำ​ ​ครั้งนี้​ตำแหน่ง​คน​คอย​เฝ้า​เปลี่ยน​จาก​ไห่​ถัง​มา​เป็น​ซือ​เยี​่ย​หาน

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ถอดเสื้อผ้า​ออก​แล้ว​ลง​แช่​ใน​น้ำ​ ​เกาะ​อยู่​บน​โขดหิน​ริมฝั่ง​ ​จากนั้น​ก็​มองเห็น​ซือ​เยี​่ย​หาน​ที่​ช่วย​ถือ​เสื้อผ้า​ให้​เธอ​ ​ยืน​อยู่​ใน​จุด​ที่​ไม่​ใกล้​และ​ไม่​ไกล​นัก​ ​คอย​ดูต้นทาง​ให้​เธอ​โดย​ไม่​หันเห​สายตา​เลย

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เกาะ​อยู่​ตรงนั้น​แล้ว​เดาะ​ลิ้น​ดัง​จิ​๊​ๆ​ ​เฮ้อ​ ​เธอ​มีเสน่ห์​ไม่พอ​แล้ว​เหรอ

ไม่น่าเชื่อ​ว่า​สายตา​จะ​ไม่​วอกแวก​มา​เลย​…

จะ​ดีร้าย​ยังไง​ก็​แอบมอง​กัน​สัก​แวบ​สิ​…

—————————————————————————————

บท​ที่​ ​2182​ ​ที่รัก​พวกเขา​ล้วนแต่​รังแก​ฉัน

“​ที่รัก​ ​คุณ​รู้สึก​ไหม​ว่า​เกาะ​นี้​ ​ถ้า​ไม่มี​คนอื่นๆ​ ​อยู่​ ​จะ​ยอดเยี่ยม​ที่สุด​…​”

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เกย​อยู่​ริมทะเล​สาบ​ ​เผย​สีหน้า​ย้อน​ระลึก​ความทรงจำ​ ​“​คุณ​จำได้​ไหม​ ​ปีนั​้​นพ​วก​เรา​อยาก​เสาะหา​สถานที่​ที่จะ​ไม่มีใคร​ตามหา​พวกเรา​เจอ​ ​หา​ที่​สัก​แห่ง​ที่​มี​แต่​พวกเรา​สอง​คน​อยู่​ด้วยกัน​…​”

ซือ​เยี​่ย​หาน​ตอบ​สั้น​ๆ​ ​“​จำได้​”

จะ​ลืม​ได้​ยังไง

เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ถอนหายใจ​ ​“​แต่​น่าเสียดาย​ ​ตอนนี้​ฉัน​ไม่ได้​คิด​แบบนี้​แล้ว​ ​ฉัน​ไม่​สามารถ​ใช้ชีวิต​อยู่​กับ​คุณ​แค่​สอง​คนใน​สถานที่​แบบนี้​ได้​แล้ว​”