บทที่ 2183 ลูกพี่อย่าฆ่าผมเลย / บทที่ 2184 แปลงโฉม

บท​ที่​ ​2183​ ​ลูกพี่​อย่า​ฆ่า​ผม​เลย

พอ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูด​จบ​ ​ทุกคน​ใน​ห้องขัง​ก็​พลัน​มีสี​หน้า​มึนงง

พวกเขา​ไม่ได้​ฟัง​ผิด​ไป​ใช่ไหม​ ​รวมหัว​กัน​รังแก​เธอ​เหรอ​ ​รังแก​งั้น​เหรอ

เป็น​ใคร​ที่​รังแก​ใคร​กัน​แน่​!​ ​ซื้อ​ตั๋ว​เรือใบ​เดียว​ก็​เพียงพอ​จะ​ได้​หลานชาย​แล้ว​!​ ​สรุป​แล้ว​ใคร​เป็น​คนซื้อ​ ​ใคร​เป็น​คน​ขาย​กัน​แน่​…

“​เอาละ​ ​หยุด​พูด​ไร้สาระ​กันได​้​แล้ว​ ​สอง​วันนี้​แหละ​ ​พวก​นาย​เตรียมตัว​ไว้​ให้​ดี​เถอะ​ ​รอคำ​สั่ง​จาก​ฉัน​แล้ว​ค่อย​ลงมือ​ ​ยัง​มี​อีก​ ​ถ้า​ใคร​ปล่อย​ข้อมูล​ของ​ฉัน​ออก​ไป​…​ถ้า​ถึง​เวลา​แล้ว​ออก​ไป​ไม่ได้​ ​แบบ​นั้น​เขา​จะ​กลายเป็น​ศัตรู​ของ​คน​ทั้งหมด​ ​ต้อง​รับผิดชอบ​ผล​จาก​การกระทำ​ของ​ตัวเอง​…​อีก​อย่าง​ ​ใน​หมู่​พวก​นาย​ ​ต้อง​คอย​สอดส่อง​อะไร​กัน​ให้​ดี​ ​ต้อง​รับประกัน​กับ​ฉัน​ให้​ได้​ว่า​จะ​ไม่​เกิด​ข้อผิดพลาด​…​”

….

หลัง​จัดการ​เรื่อง​ตั๋ว​เรือ​เรียบร้อย​แล้ว​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​พาซือ​เยี​่ย​หาน​ออก​ไป​ ​ไปหา​พวก​ไห่​ถัง​และ​เวิน​จื่อ​หราน​เพื่อ​วางแผน​เรื่อง​ที่จะ​หนี​ออก​ไป​ใน​อีก​สาม​วัน​ให้​หลัง​อย่างละเอียด

ตกดึก​คืน​นั้น

ภายใน​กระท่อม​เล็ก​ๆ​ ​โกโรโกโส​ที่อยู่​ริม​เกาะ

ซือ​เซี​่​ยก​อด​ก้อนหิน​ไว้​ ​พลาง​สัปหงก​หลับ​ ​ได้ยิน​เสียงกรน​ดัง​ขึ้น​เป็นครั้งคราว

ในเวลานี้​ ​มี​คน​เปิด​ประตูออก​อย่าง​แผ่วเบา​ ​แล้ว​ย่อง​เข้าไป

เมื่อ​เห็น​ซือ​เซี​่ย​หลับ​ลึก​อยู่​ ​นัยน์ตา​ของ​คนที​่​เข้ามา​ก็​ส่อง​ประกาย​ยะเยือก​แวบ​หนึ่ง​ ​มุม​ปาก​เชิด​ขึ้น​นิดๆ​ ​หยัก​เป็น​รอยยิ้ม​เยียบ​เย็น​ชวน​ให้​คน​หลงใหล

ใน​มือ​ของ​ผู้มาเยือน​ ​ถือ​เชือก​เส้น​หนา​เอาไว้​ ​แล้ว​ค่อยๆ​ ​เดิน​เข้าไป​หา​ซือ​เซี​่ย​ ​หลังจาก​ไป​ถึง​ข้าง​กาย​ของ​ซือ​เซี​่ย​แล้ว​ ​ก็​ทาบ​เชือก​ไว้​รอบ​คอ​ของ​ซือ​เซี​่ย​ครู่หนึ่ง​ ​คล้าย​ว่า​คิด​จะ​ใช้​เชือก​รัด​ซือ​เซี​่ย​ให้​ตาย

จากนั้น​ ​เมื่อ​ผู้มาเยือน​มองเห็น​จอบ​ที่อยู่​ด้าน​ข้าง​ ​ก็​เหมือน​จะ​เปลี่ยนใจ​ใน​ทันใด​ ​โยน​เชือก​ใน​มือ​ไป​ด้าน​ข้าง​ ​แล้ว​ยก​จอบ​ขึ้น​มา​อย่าง​แผ่วเบา

“​หึๆ​…​ไอ้​หนุ่ม​ ​เรื่อง​นี้​จะ​มา​แค้น​ฉัน​ไม่ได้​นะ​ ​ถ้า​จะ​โทษ​ก็​ต้องโทษ​ที่​แก​ดวงไม่ดี​เอง​…​”

ระหว่าง​ที่​พูด​ ​ผู้มาเยือน​ก็​ยก​จอบ​ขึ้น​ ​แล้ว​เล็ง​ไป​ที่​หัว​ของ​ซือ​เซี​่ย​ ​จากนั้น​ก็​เงื้อ​จอบ​ขึ้น​อย่าง​ไม่​ลังเล​เลย​ ​ฟาด​เข้าไป​ที่​หัว​ของ​ซือ​เซี​่​ยอย​่าง​แรง

แรง​ครั้งนี้​ไม่เบา​เลย​ ​อย่า​ว่าแต่​กะโหลก​คน​ ​ต่อให้​เป็น​หิน​ก้อน​หนึ่ง​ ​ก็​เกรง​ว่า​คง​แตก​กระจาย​เช่นกัน

ในเวลาเดียวกัน​นี้​ ​จู่ๆ​ ​ซือ​เซี​่​ยก​็​พลิกตัว​กะทันหัน​ ​จอบ​จึง​ฟาด​ไม่​โดน​ซือ​เซี​่ย

“​บัดซบ​ ​ไอ้​หนุ่ม​…​ดวง​ไม่เลว​เลย​นี่​ ​แต่ว่า​…​รอดไป​ได้​แค่​อีก​ไม่​กี่​สิบ​วิ​ ​จะ​มีประโยชน์​อะไร​”

ผู้มาเยือน​ร้อง​ฮึ​เสียงเย็น​ ​และ​โจมตี​ไม่​หยุด​ ​ฟาด​เข้าใส่​หัว​ของ​ซือ​เซี​่​ยอี​กค​รั้ง

สิ่ง​ที่​ทำให้​ผู้มาเยือน​ต้อง​หัวเสีย​ก็​คือ​ ​ลงมือ​โจมตี​เอาชีวิต​ถึง​สองครั​้ง​ติด​ ​แต่​ไอ้​หนุ่ม​นี่​กลับ​หลบ​ได้​ทุกครั้ง

“​ฮึ่ม​!​”

ผู้มาเยือน​ร้อง​ฮึ​เสียงเย็น​ครั้งหนึ่ง​ ​จากนั้น​ก็​วาง​จอบ​ลง​ที่​เดิม​ ​แล้ว​หยิบ​เชือก​เส้น​หนา​ที่​ตัวเอง​โยนทิ้ง​ไว้​ด้าน​ข้างขึ้น​มา​อีกครั้ง

วินาที​ต่อมา​ ​ผู้มาเยือน​ก็​คร่อม​ร่าง​ซือ​เซี​่ย​ไว้​ ​ตรึง​ซือ​เซี​่ย​ให้​อยู่กับที่​ ​ทำให้​เขา​ขยับ​ไม่ได้​ ​จากนั้น​ ​จึง​คล้อง​เชือก​ใน​มือ​เข้าที่​คอ​ของ​ซือ​เซี​่​ยอี​กค​รั้ง

“​ฮ่า​ๆ​ๆ​ ​ไอ้​หนุ่ม​ ​ฉัน​จะ​ดู​ว่า​ครั้งนี้​ดวง​แก​จะ​ดี​แบบ​นั้น​อีก​ไหม​ ​แก​จะ​พลิก​ใส่​ฉัน​อีก​ไหม​ ​แก​พลิก​เลย​สิ​!​”

ผู้มาเยือน​สวม​ชุด​ดำ​ ​บน​หน้า​สวมหน้ากาก​ที่​ถัก​สาน​ขึ้น​จาก​ดอกไม้​ใบ​หญ้า​บน​เกาะ​ ​เสียงหัวเราะ​ลำพอง​โอ้อวด​อย่างยิ่ง

“​ดู​สิว​่า​วันนี้​ผู้เฒ่า​อย่าง​ฉัน​จะ​รัด​ไอ้​เด็ก​เวร​แบบ​แก​ให้​ตาย​ได้​ไหม​”

ผู้มาเยือน​หัวเราะ​เสียงเย็น​ ​วินาที​ต่อมา​ ​ก็​ส่ง​แรง​ไป​ที่​ฝ่ามือ​ ​รัด​คอ​ซือ​เซี​่ย​ไว้​แน่น

แทบจะ​ใน​วินาที​นี้​เอง​ ​สอง​ตา​ที่​ปิด​สนิท​ของ​ซือ​เซี​่​ยก​็​พลัน​เบิก​โพล่ง​ขึ้น​มาทัน​ที

“​เวร​เอ้ย​…​แก​เป็น​ใคร​เนี่ย​!​”

ซือ​เซี​่ย​จ้องมอง​คน​ชุด​ดำ​ที่​คร่อม​อยู่​บน​ร่าง​ตัวเอง​ ​ด้วย​สีหน้า​มึนงง

“​หึหึ​ ​ไอ้​หนู​ ​ฉัน​คือ​ยมทูต​เฮย​ไป๋​…​มา​เอาชีวิต​แก​ไง​”​ ​ผู้มาเยือน​หัวเราะ​ด้วย​น้ำเสียง​ชั่วร้าย

“​ยมทูต​เฮย​ไป๋​หรอ​?​!​ ​งั้น​ยมทูต​อู๋​ฉาง​ล่ะ​”

ซือ​เซี​่ย​คล้าย​จะ​ยัง​ไม่​ตื่น​ดี​ ​จึง​อ้า​ปาก​ถาม​ไป

“​ยมทูต​อู๋​ฉาง​ก็​ไปรอ​แก​ที่อยู่​สะพาน​น้ำพุ​เหลือง​แล้ว​ไง​!​”​ ​ผู้มาเยือน​เอ่ย​เสียง​กร้าว

“​ลูกพี่​…​ลูกพี่​…​ลูกพี่​อย่า​ฆ่า​ผม​เลย​!​”​ ​ซือ​เซี​่ย​ตะโกน​ขึ้น​มาทัน​ที​ ​“​มี​อะไร​ก็​คุย​กัน​ดี​ๆ​ ​เถอะ​!​”

——————————————————–

บท​ที่​ ​2184​ ​แปลง​โฉม

จากนั้น​ ​ผู้มาเยือน​ก็​ไม่​เปลือง​น้ำลาย​กับ​ซือ​เซี​่​ยอีก​ ​เชือก​ใน​มือ​ออกแรง​มากขึ้น​ ​หมาย​จะ​รัด​คอ​ซือ​เซี​่ย​ให้​ตาย

เวลานี้​ ​ใบหน้า​ของ​ซือ​เซี​่ย​แดงเถือก​แล้ว​ ​ผลัก​ผู้มาเยือน​ออก​ไป​ ​จากนั้น​ก็​กระโดด​หนี​ ​วิ่ง​ออก​ไป​จาก​ห้อง

คน​ชุด​ดำหัว​เราะ​เสียงเย็น​ ​“​ฉัน​จะ​ดู​สิว​่า​แก​จะ​หนี​ไป​ไหน​รอด​”