บทที่ 2277 ถูกคนสะกดรอยตาม / บทที่ 2278 คำเชิญจากประธานสภา

บท​ที่​ ​2277​ ​ถูก​คน​สะกดรอย​ตาม

​“​ผู้อาวุโส​สาม​ ​นาย​ต้อง​มี​ความมั่นใจ​ใน​ตัวเอง​ ​เรื่อง​นี้​ ​นาย​ทำให้​สำเร็จ​ได้​ง่ายๆ​ ​แน่​”​ ​ผู้อาวุโส​ใหญ่​เอ่ย​กับ​ผู้อาวุโส​สาม

​“​เหอะ​ๆ​ ​ผู้อาวุโส​ใหญ่​ ​สุภาษิต​ว่า​ไว้​ ​เชือด​ไก่​ไม่จำเป็น​ต้อง​ใช้​มีด​แล่​วัว​…​ไม่ใช่​สิ​ ​อย่า​ทำ​เครื่องลายคราม​โดย​ไม่มี​เพชร​ ​ฉัน​ไม่มี​ความสามารถ​พอ​ ​แต่​นาย​มี​ ​งั้น​งาน​นี้​นาย​รับ​ไป​เถอะ​”​ ​ผู้อาวุโส​สาม​พูด​พลาง​หัวเราะ​หยัน

​ล้อ​กัน​เล่น​รึ​ไง​ ​ใคร​บ้าง​จะ​ไม่รู้​ว่า​อิน​เย​วี่ย​หรง​เป็น​ปรมาจารย์​ด้าน​การ​ใช้​พิษ​ ​ทุกที่​ใน​บ้าน​มีพิษ​ทั้งนั้น​ ​เขา​ไม่​อยาก​ตาย​โดยไม่รู้ตัว​หรอก​นะ​ ​ใคร​อยาก​ไป​ก็​ไป​เถอะ​ ​แต่​เขา​ไม่​ไป

​“​ฉัน​ว่า​พวก​นาย​สอง​คน​…​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เอ่ย​ด้วย​สีหน้า​ไร้อารมณ์​ ​“​เปลี่ยน​ชื่อ​เป็น​เซิ​นกง​เป้า​กัน​ทั้งคู่​เถอะ​”

​“​ผู้นำ​ครับ​ ​หมายความว่า​ยังไง​ครับ​”​ ​ผู้อาวุโส​สาม​ไม่เข้าใจ

​“​หมายความว่า​ยังไง​น่ะ​เหรอ​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เบ้​ปาก​ ​“​ยัง​จะ​มาถา​มอีก​ ​สหาย​พรต​สิ้น​แต่​ตัว​อาตมา​รอด​ไง​”

​สอง​ผู้อาวุโส​ไม่​ค่อย​เข้าใจ​เท่าไร​ ​ต่าง​ก็​มีสี​หน้า​งุนงง

​“​ฮ่า​ๆ​ๆ​ ​ไม่เคย​ดู​พงศาวดาร​ห้อง​สิน[1]รึ​ไง​…​ก็​คือ​เซิ​นกง​เป้า​คน​นั้น​ ​ทุกครั้ง​จะ​ส่ง​คนอื่น​ไป​ตาย​แทน​ตลอด​…​”​ ​เป่ย​โต​่ว​หัวเราะ​ดังลั่น

​ผู้อาวุโส​สาม​และ​ผู้อาวุโส​ใหญ่​เหวอ​ไป​แล้ว​…

​“​สหาย​เต๋า​เซิน​ทั้งสอง​ ​ฉัน​ว่า​พวก​นาย​ไป​ด้วยกัน​เถอะ​ ​จะ​ได้​คอย​ดูแล​อีก​ฝ่าย​ ​ห้าม​พวก​นาย​เข้าไป​ใน​บ้าน​ตระกูล​อิน​ ​แค่​ตรวจสอบ​ว่า​สถานการณ์​ปัจจุบัน​ของ​ตระกูล​อิน​เป็น​ยังไง​ก็​พอ​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เอ่ย

​ด้วย​ความ​หมดหนทาง​ ​ผู้อาวุโส​ใหญ่​และ​ผู้อาวุโส​สาม​จึง​ทำได้​เพียง​ตอบรับ​คำสั่ง

​เป่ย​โต​่​วก​ระ​ซิบ​คุย​กับ​ฟู่​หมิง​ซี​ ​“​เวร​แล้ว​ ​อิน​เย​วี่ย​หร​งค​นนั​้น​ ​ไม่ใช่​ว่า​เป็น​ว่าที่​แม่​สามี​ของ​พี่​เฟิง​หรอก​เหรอ​…​ปาก​พี่​เฟิ​งบ​อก​ว่า​ตัวเอง​ไม่สน​ใจ​ ​แต่กลับ​ไป​สืบ​ข่าว​บ้าน​ว่าที่​แม่​สามี​แล้ว​!​”

​“​ฉัน​ว่าด้วย​นิสัย​ของ​อิน​เย​วี่ย​หรง​ ​คิด​ว่าน​่า​จะ​อยู่​ด้วย​ลำบาก​ ​เฮ้อ​…​ความสัมพันธ์​ของ​แม่ผัว​ลูกสะใภ้​ ​ต่อไป​คง​ตึงเครียด​มาก​”​ ​ฟู่​หมิง​ซีก​ระ​ซิบ

​“​คุย​อะไร​กัน​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ถาม

​“​เปล่า​ ​พวกเรา​ปรึกษา​กัน​ว่า​เย็น​นี้​จะ​กิน​อะไร​น่ะ​”​ ​เป่ย​โต​่ว​หัวเราะ​แหะๆ

​หลังจาก​ผู้อาวุโส​ใหญ่​กับ​ผู้อาวุโส​สาม​ไป​แล้ว​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เพิ่ง​พา​คนที​่​เหลือ​ออกเดินทาง​ ​แต่​จู่ๆ​ ​ก็​ขมวดคิ้ว

​ไม่ใช่​แค่​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​สีหน้า​ของ​เป่ย​โต​่​วที​่​อยู่​ข้างๆ​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ก็​เปลี่ยนไป​เล็กน้อย​เช่นกัน

​“​พี่​เฟิง​ ​มี​คน​ตาม​พวกเรา​มา​”​ ​ชี​ซิง​บอก

​“​เป็น​คน​หรือ​เป็น​ผี​ ​แสดงตัว​ซะ​”​ ​สีหน้า​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เฉยเมย​ ​พลาง​เอ่ย​เสียงเย็น

​ระหว่าง​ที่​พูด​ ​หนึ่ง​ชาย​หนึ่ง​หญิง​เดิน​ออกมา​จาก​มุม​อับ​ ​ใบหน้า​ของ​คน​ทั้งสอง​ฉาบ​รอยยิ้ม​แปลก​ๆ​ ​ไว้​ ​จ้องมอง​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​“​คุณหนู​เนี่ยมา​เยือน​เมือง​เทียน​สุ่ย​ ​ไม่ได้​ออกมา​ทำหน้าที่​เจ้าถิ่น​ ​ละอายใจ​เหลือเกิน​”

​“​พวก​นาย​เป็น​ใคร​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​มอง​คนหนุ่มสาว​คู่​นั้น​พลาง​เอ่ย​ถาม

​“​คุณหนู​เนี่ย​ ​พวกเรา​เป็น​ใคร​ไม่สำคัญ​ ​เพียงแต่​ ​มี​คน​อยาก​พบ​คุณหนู​เนี่ย​สักครู่​”​ ​เด็กหนุ่ม​เอ่ย​พร้อม​รอยยิ้ม

​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ขมวดคิ้ว​แน่น​ ​ตัวเอง​เพิ่งจะ​มาถึง​เมือง​เทียน​สุ่ย​ก็​ถูก​คน​สังเกตเห็น​ร่องรอย​แล้ว​ ​คนที​่​อยาก​พบ​ตัวเอง​ ​ต้อง​มีอำนาจ​สูง​แน่นอน​…

​คง​ไม่ใช่​ว่า​เป็น​…​อิน​เย​วี่ย​หรง​แม่​ของ​คุณ​เก้า​ใช่ไหม​…

​“​พวก​นาย​เป็น​คน​ตระกูล​อิน​งั้น​เหรอ​”

​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​มอง​คน​ทั้งสอง​ ​แล้ว​ลอง​เอ่ย​ถาม​ดู

​พอ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​พูด​จบ​ ​สีหน้า​ของ​พวก​เป่ย​โต​่ว​และ​ฟู่​หมิง​ซีก​็​พลัน​แปรเปลี่ยน​ ​จากนั้น​ก็​ถอยหลัง​ไป​ตาม​สัญชาตญาณ

​ถ้า​นี่​เป็น​คน​จาก​ตระกูล​อิน​จริงๆ​ ​งั้นก็​คง​เป็น​ผู้ใช้​พิษ​…​พก​พิษร้าย​แรง​ติดตัว​มาด​้ว​ย.​..

​คู่​หนุ่มสาว​สบตา​กัน​แวบ​หนึ่ง​ ​จากนั้น​ก็​ส่ายหน้า​ให้​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​ ​จากนั้น​เด็กหนุ่ม​ก็​ตอบ​ว่า​ ​“​คุณหนู​เนี่ย​เข้าใจผิด​แล้ว​ ​พวกเรา​ไม่เกี่ยว​ข้อง​อะไร​กับ​ตระกูล​อิน​ ​พวกเรา​อยู่​ในสังกัด​ของ​สภา​ตุลาการ​ ​ได้รับ​การ​ไหว้วาน​มาจาก​ประธาน​อี้​”

​“​อี้​หลิงจ​วิน​งั้น​เหรอ​”​ ​ใบหน้า​ของ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เต็มไปด้วย​ความ​ฉงน​ ​ตัวเอง​ไม่รู้​จัก​อี้​หลิงจ​วิน​สักหน่อย​ ​เขา​อยาก​จะ​พบ​ตัวเอง​ไป​ทำไม

​“​นาย​บอกว่า​พวก​นาย​เป็น​คน​ของ​สภา​ตุลาการ​ ​แล้ว​มี​หลักฐาน​ไหม​”​ ​เยี​่ย​หวัน​หวั่น​เอ่ย​ถาม

​พอ​พูด​ไป​แล้ว​ ​เด็กหนุ่ม​ก็​หยิบ​บัตรประจำตัว​พนักงาน​ออกมา

​—————————————————————————————

​

บท​ที่​ ​2278​ ​คำเชิญ​จาก​ประธาน​สภา