ตอนที่ 1118
บทที่ 2351 น่ากลัวว่าอีคิวจะมีปัญหา / บทที่ 2352 ถังถังเหมือนแม่
October 22, 2026
บทที่ 2351 น่ากลัวว่าอีคิวจะมีปัญหา
เยี่ยหวันหวั่นฟังมาถึงตรงนี้ ท่าทางก็ยากจะบรรยายได้อยู่บ้าง “นี่…อีคิวของอินเยวี่ยหรง...มีปัญหานิดหน่อยรึเปล่า นี่ไม่ใช่การผลักไสซือไหวจางเข้าสู่อ้อมอกของผู้หญิงคนนั้นหรอกเหรอ”
หลินเชวียเอ่ยชมทันที “ซ้อเก้าเธอฉลาดเกินไปแล้วจริงๆ! ก็ใช่อยู่แล้วสิ! หลังจากล้มละลายผู้หญิงคนนั้นก็หย่ากับสามีเลย ซือไหวจางปวดใจมาก ถึงขั้นเลี้ยงดูผู้หญิงคนนั้นไว้ข้างนอกด้วยซ้ำ!”
เยี่ยหวันหวั่นพูดไม่ออกเลย เธอว่าแล้วเชียว
หลินเชวียเปิดปากเล่าต่อไป “เรื่องต่อจากนั้นน้ำเน่ากว่าเดิมอีก…ผู้หญิงคนนั้นตายในอุบัติเหตุทางรถยนต์!”
เยี่ยหวันหวั่นผงะไปเล็กน้อย “เอ่อ…ตายเหรอ แบบนั้นอินเยวี่ยหรงต้องซวยแน่…ไม่ว่าอุบัติเหตุของผู้หญิงคนนั้นจะเป็นอุบัติเหตุหรือฝีมือคน ซือไหวจางก็จะยัดเยียดข้อหานี้ใส่หัวอินเยวี่ยหรง!”
หลินเชวียตบต้นขาหนึ่งที “ซ้อเก้าเธอฉลาดอีกแล้ว! ซือไหวจางทะเลาะกับอินเยวี่ยหรงใหญ่โต นับจากนั้นก็ไม่กลับบ้านอีกเลย ก่อเรื่องวุ่นวายอยู่ข้างนอก นิสัยของอินเยวี่ยหรงก็ฉุนเฉียวขึ้นเรื่อยๆ…”
เยี่ยหวันหวั่นทอดถอนใจอย่างมาก ไม่คิดเลยว่าจะได้รับฟังละครน้ำเน่าขนาดนี้ “น้ำเน่าสุดๆ ไปเลย…”
หลินเชวียถอนหายใจ “ถ้าจะให้ฉันพูดละก็ อินเยวี่ยหรงก็หมกมุ่นเกินไปแล้วจริงๆ เป็นแบบนี้แล้วยังไม่ยอมปล่อย ยังมีความหวังในตัวซือไหวจาง เลยไม่ยอมหย่า ถึงขั้นที่คิดหาทางตั้งท้องพี่เก้า คิดจะใช้ลูกดึงซือไหวจางกลับมา…แต่ผลสุดท้าย เธอก็คงจะเดาออกใช่ไหม…
ต่อมาอินเยวี่ยหรงคงจะท้อแท้สิ้นหวังแล้ว เลยเอาความหวังทั้งหมดไปฝากไว้ที่ตัวพี่เก้า ถ้าคุณสมบัติของพี่เก้าเข้าเกณฑ์ เธอก็จะได้กลับไปยังรัฐอิสระ…”
พอฟังมาถึงตรงนี้แล้ว เยี่ยหวันหวั่นก็เข้าใจแล้วว่าเพราะอะไรความสัมพันธ์ระหว่างซือเยี่ยหานกับแม่ของเขาถึงกลายเป็นแบบนี้
สำหรับอินเยวี่ยหรง ซือเยี่ยหานเป็นตัวแทนความรักที่ผิดพลาดของเธอ เป็นตัวแทนของความสิ้นหวังและการหักหลัง คาดว่าเธอคงไม่มีความรู้สึกต่อซือเยี่ยหานเลย ไม่ใช่แค่นี้เท่านั้น คิดว่าคงพาลโกรธที่เขาดึงซือไหวจางกลับมาไม่ได้ด้วย
เธอมองซือเยี่ยหานเป็นเพียงเครื่องมือสำหรับหวนคืนสู่รัฐอิสระและแย่งชิงอำนาจเท่านั้น หลังจากพบว่าเขาเริ่มหลุดออกจากการควบคุม ถึงได้ไปหาตัวแทนอย่างอินเหิงมาทันที…
ตอนแรกเยี่ยหวันหวั่นยังคิดอยู่ว่าจะหาทางปรับความสัมพันธ์ของพวกเขาสองแม่ลูก แต่ตอนนี้เห็นทีว่าจะไม่สามารถคลี่คลายได้ในระยะเวลาสั้นๆ ต่อให้ราชาสวรรค์มาด้วยตัวเอง ก็ไม่อาจทำให้ทั้งสองคืนดีกันได้ และไม่สามารถเปลี่ยนอินเยวี่ยหรงได้
ว่ากันอย่างเป็นธรรมแล้ว ถ้าเป็นเธอที่ต้องเผชิญกับเรื่องราวแบบนี้ ก็ไม่มีทางให้อภัยหรือปล่อยวางได้อย่างเด็ดขาด
แต่ว่า ถึงยังไงก็ไม่ควรนำความทุกข์ทนขมขื่นทั้งหมดมาระบายลงที่ตัวลูกไม่ใช่เหรอ
ยังไงก็ตาม..แน่นอนว่า เธอไม่มีทางเป็นแบบอินเยวี่ยหรงได้
เยี่ยหวันหวั่นบ่นออกมาอย่างอดไม่ได้ “นายจะให้ฉันว่ายังไงดีล่ะ ด้วยฐานะของอินเยวี่ยหรงคนนั้น หน้าตาแบบนั้น ตอนยังสาวต้องสวยเช้งงามสง่าแน่เลยใช่ไหม”
หลินเชวียตอบ “ก็ใช่น่ะสิ ตอนนั้นแม้แต่พ่อฉันก็ยังแอบชอบน้าหรงเลย! ส่วนผู้หญิงจีนคนนั้นฉันเคยเห็นในรูป ดูดีไม่ถึงหนึ่งในร้อยส่วนของน้าหรงเลยด้วยซ้ำ!”
เยี่ยหวันหวั่นได้ฟังก็เอ่ยขึ้นทันควัน “อินเยวี่ยหรงหน้าตาสะสวยแถมยังมีชาติตระกูล คุณสมบัติเพียบพร้อมขนาดนี้ เธอไปทำอีท่าไหนกันแน่ถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้
ถ้าเปลี่ยนเป็นฉันนะ จะจับซือไหวจางกินให้เรียบร้อยตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอซือไหวจางแน่นอน จะดูสิว่ายังจะมีเรื่องผู้หญิงจีนคนนั้นตามมาอีกไหม”
หลินเชวียอึ้งอยู่บ้าง “ซ้อเก้าจุดโฟกัสของเธอ…” ทำไมเจ้าเล่ห์ขนาดนี้กัน
เยี่ยหวันหวั่นไม่สนใจ “แล้วฉันพูดไม่ถูกรึไง”
หลินเชวียคิดอยู่ในใจ ดูเหมือนจะไม่มีตรงไหนที่ผิดไปเลย…
ขณะที่ทั้งสองคุยกันอยู่ เวลานี้ ริงโทนมือถือของเยี่ยหวันหวั่นก็พลันดังขึ้นมาเป็นสายเรียกเขาจากหนูน้อยถังถัง
—————————————————————————————
บทที่ 2352 ถังถังเหมือนแม่
ดวงตาของเยี่ยหวันหวั่นเปล่งประกายทันที “ถังถังลูกรักของฉันโทรหาฉันแล้ว เอาละเจ้าสองเชวียนายกลับไปเถอะ!”
หลินเชวียรู้สึกเซ็งๆ “ฉันคุยกับเธอนานขนาดนี้ แม้แต่น้ำชาเธอยังไม่ให้ฉันได้ดื่มสักอึก ก็จะไล่ฉันไปแบบนี้เลยเหรอ ใช้เสร็จก็เขี่ยทิ้ง ไร้เยื่อใยเกินไปแล้ว!”
เยี่ยหวันหวั่นปรายตามองเขาแวบหนึ่ง “แล้วไง ฉันก็เห็นนายคุยซุบซิบสนุกสุดๆ ไปเลยนี่! เรื่องซุบซิบใหญ่ขนาดนี้เอาไปเล่าให้ใครฟังไม่ได้ อัดอั้นมานานแล้วล่ะสิ”
หลินเชวียหุบปากทันที มองออกขนาดนี้เลยเหรอ ถือว่าเธอร้ายกาจไม่เบาเลยนะ!
….