บทที่ 293 เอากงซวี่มาเปลี่ยนสิ / บทที่ 294 มั่นใจหรือว่าจะอยู่กับเขา?

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี – บทที่ 293 เอากงซวี่มาเปลี่ยนสิ / บทที่ 294 มั่นใจหรือว่าจะอยู่กับเขา? บทที่ 293 เอากงซวี่มาเปลี่ยนสิ / บทที่ 294 มั่นใจหรือว่าจะอยู่กับเขา? โดย Ink Stone_Romance บทที่ 293 เอากงซวี่มาเปลี่ยนสิ

คนหนึ่งคือหลินเฮ่าที่มีอนาคตเป็นดาวดวงใหม่ คนหนึ่งคือเขาที่ไม่มีผลงานมาสามปีเต็มๆ จนผู้คนลืมเลือนอยู่ที่มุมหนึ่ง…

ไม่ว่าเป็นใครก็ล้วนรู้ว่าควรจะเลือกอย่างไร…

เขารู้อยู่แล้ว…รู้อยู่แล้ว…

โจวเหวินปิดพูดถูก…ทั้งโกลบอล…ใครจะกล้าเลือกเขา…ใครจะต้องการเขา…

ชีวิตนี้ของเขา…จบเห่ตั้งนานแล้ว…

โจวเหวินปินเห็นว่าอีกฝ่ายยอมตกลง จึงลอบเผยสีหน้าน่ารังเกียจ จิ๊ๆ แค่นักแสดงระดับสามก็ยอมตกลงแต่โดยดีแล้ว เจ้าเยี่ยไป๋ก็มีประสบการณ์แค่นี้เอง

โจวเหวินปินทำน้ำเสียงจองหอง พูดจาเหมือนทำทาน “ในเมื่อผู้จัดการเยี่ยไม่มีความเห็นอื่น ก็ตกลงตามนี้แล้วกัน ฉันจะให้คนไปหยิบสัญญาของหลินเฮ่ามาแก้ไขให้!”

“เดี๋ยวก่อน!” เยี่ยหวันหวั่นกลับเอ่ยขัดคำพูดของโจวเหวินปิน

โจวเหวินปินขมวดคิ้วเหมือนไม่พอใจ “มีอะไร? นายยังต้องการอะไรอีกเหรอ?”

เยี่ยหวันหวั่นเหมือนจะยิ้มแต่ไม่ยิ้มปรายตามองไปทางโจวเหวินปิน นัยน์ตาสดใสฉายแววดูถูกและจริงจังอย่างจองหอง “เปลี่ยนคนได้อยู่แล้ว เพียงแต่หัวหน้าโจว เกรงว่าหลินเฮ่าคงจะมีคุณสมบัติไม่พอละมั้ง? ถ้าคุณอยากจะเปลี่ยน…ก็เอากงซวี่มาเปลี่ยนสิครับ!”

ได้ยินคำนี้ โจวเหวินปินตะลึงอยู่ครู่หนึ่งถึงได้สติว่าเขาพูดว่าอะไร สีหน้าเปลี่ยนไปทันที ระเบิดอารมณ์ตรงนั้นเลย “เยี่ยไป๋! แกพูดจาอวดดีนักนะ! คิดจริงๆ เหรอว่าฉันไม่กล้าทำอะไรแก? ประธานฉู่คุณได้ยินแล้วใช่ไหม? ไอ้หนุ่มนี่ตั้งใจจะหาเรื่อง!”

กล้าเอานักแสดงระดับสิบแปดที่ไม่มีใครรู้จักชื่อ มาเทียบกับนักแสดงระดับหนึ่งที่ฮอตที่สุดในมือเขาได้ยังไง!

เหลวไหลที่สุด!

ไม่ต้องพูดถึงโจวเหวินปิน แม้แต่ตัวลั่วเฉินเองได้ยินคำพูดนี้ยังอึ้งไป นัยน์ตาสดใสโชติช่วงเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ…

สีหน้าของเยี่ยหวันหวั่นกลับไม่เปลี่ยนเลยสักนิด ยิ้มเย็นเอ่ยว่า “ผมหาเรื่องอย่างนั้นเหรอ? ใครกันแน่ที่กำลังหาเรื่อง? ประธานฉู่ คุณเป็นคนสั่งเองว่าให้ทุกคนที่กวงเย่าให้ความร่วมมือกับการทำงานของผม…”

พูดมาถึงตรงนี้ ความไม่สนใจในนัยน์ตาของเยี่ยหวันหวั่นหายไปทันที แววตาเยียบเย็นยิงไปทางโจวเหวินปินทันที พูดเสียงกร้าวว่า “แต่ว่าหัวหน้าโจว คุณล่ะ? หรือว่าคุณไม่ใช่คนของกวงเย่ามีเดีย ไม่ใช่ลูกน้องของประธานฉู่อย่างนั้นเหรอ? หรือว่าหัวหน้าโจวคิดว่ากวงเย่าเป็นแผ่นดินของคุณ คุณถึงคัดค้านการตัดสินใจของประธานฉู่ได้ แม้แต่คำสั่งของประธานฉู่ก็ไม่เห็นอยู่ในสายตา เอาแต่คอยขัดคำสั่งครั้งแล้วครั้งเล่า!”

เยี่ยหวันหวั่นไม่มีทางพูดเรื่องโจวเหวินปินใช้กำลังบีบบังคับลั่วเฉินอยู่แล้ว เพราะรู้ดีว่าไม่มีประโยชน์

คนหนึ่งคือผู้จัดการมือทอง คนหนึ่งคือนักแสดงตกกระป๋องไร้ค่า ฉู่หงกวงจะเลือกยืนข้างไหนชัดเจนอยู่แล้ว เรื่องแบบนี้ในวงการบันเทิงเป็นเรื่องธรรมดามาก ดีไม่ดีอาจจะถูกโจวเหวินปินโต้กลับบอกว่าลั่วเฉินเป็นคนให้ท่าเขาก่อนเสียอีก

ถ้าอย่างนั้น คนอย่างฉู่หงกวงใส่ใจอะไรที่สุด?

มีแค่อำนาจและตำแหน่งของเขาเท่านั้น

ท่าทางของโจวเหวินปินตอนนี้ก็เหมือนเจ้าเมืองที่ห่างไกลเมืองหลวง นั่งครองที่ดินศักดินา เหิมเกริมอำนาจทหาร

ส่วนในวงการบันเทิง สิ่งที่เป็นของต้องห้ามที่สุดคือผู้จัดการคนหนึ่งถือดี มีบริษัทในวงการมากมายเท่าไรที่ล่มจมในเวลาเพียงข้ามคืนเพราะผู้จัดการลาออก แล้วพานักแสดงในสังกัดออกไปด้วย…

ได้ยินเสียงเค้นของฝ่ายตรงข้าม นัยน์ตาโจวเหวินปินเผยความร้อนรน ตวาดอย่างมาดร้าย “เยี่ยไป๋! แกอย่ามายุแยงให้คนที่นี่เขาแตกคอกัน! ฉันเคยพูดอะไรแบบนั้นเมื่อไหร่?”

ต้องรู้ว่าเรื่องต้องห้ามที่สุดของฉู่หงกวงก็คือมีคนท้าทายอำนาจของเขาและอยู่เหนือการควบคุม

เป็นอย่างที่คิดไว้ สีหน้าของฉู่หงกวงในวิดีโอคอลเริ่มเปลี่ยนไปแล้ว

………………………………………