บทที่ 303 คออ่อนจริงๆ / บทที่ 304 มีเพียงวิธีเดียว

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี – บทที่ 303 คออ่อนจริงๆ / บทที่ 304 มีเพียงวิธีเดียว บทที่ 303 คออ่อนจริงๆ / บทที่ 304 มีเพียงวิธีเดียว โดย Ink Stone_Romance บทที่ 303 คออ่อนจริงๆ

หานเซี่ยนอวี่รู้สึกช็อคจริงๆ เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเฉียวเข่อซินผู้ที่ผ่านสนามรักจีบหนุ่มน้อยมาแล้วทุกรูปแบบหน้าแดง!

อีกทั้งยังเป็นคนที่ตนพามาเองด้วย หานเซี่ยนอวี่กลัวว่าเธอจะเล่นใหญ่เกินไป จึงรีบพยุงตัวคนก่อเรื่องแยกย้าย

ตลอดทางที่หานเซี่ยนอวี่ขับรถกลับคอนโด เยี่ยหวันหวั่นนั่งข้างคนขับ คาดว่าคงจะเมาเต็มที่แล้ว สายตาเลื่อนลอยจ้องมองใบหน้าของเขาอยู่อย่างนั้น

หานเซี่ยนอวี่นึกว่าเธอคงจะดื่มมากไปจนรู้สึกไม่สบายตัวหรือเปล่า ขับรถไปพลางชำเลืองมองชายหนุ่มข้างๆ ไปพลาง “เป็นอะไร? อยากอาเจียนหรือเปล่า? บนรถมีถังขยะนะ!”

บนที่นั่งข้างคนขับ สายตาของหนุ่มน้อยค่อยๆ มีโฟกัสกลับคืนมา ยังคงจ้องมองใบหน้าของเขาต่อไป พลันค่อยๆ ยิ้มบาน รอยยิ้มเป็นประกายของดวงดาวแผ่เต็มนัยน์ตา ดวงตาสดใสดั่งดอกไม้ขาวบานสะพรั่งนับพันต้นท่ามกลางคืนราตรี “เฮ้ กับใบหน้าหล่อเหลาขนาดนี้ จะไปอยากอาเจียนได้อย่างไร?”

“อึ๋ย…ย…ย” หานเซี่ยนอวี่ขับรถบนถนนใหญ่ส่ายเป็นรูปตัว “S”…

…….

ภายใต้ความลุ้นระทึก ในที่สุดก็ขับรถมาถึงคอนโดสักที

หานเซี่ยนอวี่รีบพยุงร่างมาถึงประตู ร้อนใจอยากจะโยนร่างนี้เข้าห้องไปโดยเร็ว

ผู้ชายคนนี้…คออ่อนจริงๆ เลย…

เมาแล้วไปอ่อยสาวก็ยังพอรับได้ แต่แม้แต่ผู้ชายก็ไม่เว้นเลยเหรอ!

ในหัวสมองพลันนึกถึงรอยยิ้มที่เขาจ้องมองตนในรถเมื่อครู่นี้อย่างอดไม่ได้ หัวใจเต้นกระตุกหลายทีอย่างฉับพลัน

“นายนี่มันตัวทำลาย…”

เดิมทียังรู้สึกว่าแฟนสาวของเยี่ยไป๋คุมเข้มเกินไป ตอนนี้พลันรู้สึกเห็นใจแฟนของหนุ่มคนนี้มาก…

หานเซี่ยนอวี่โมโหแต่ก็พยุงร่างเขาเดินออกจากลิฟต์ ขณะที่กำลังเดินก็เห็นว่าหน้าประตูมีคนคนหนึ่งยืนอยู่

คนคนนั้นคือ…ซือจิ่ว…

เพื่อนของเยี่ยไป๋…

เห็นเพียงชายหนุ่มเหมือนจะตรงมาจากงานทางการอะไรสักอย่าง สวมชุดสูทสีดำสนิท การตัดเย็บที่สมบูรณ์แบบเห็นเค้าโครงของเอวที่เรียวยาว คิ้วเย็นดั่งหมอกควัน จมูกโด่งเป็นสัน ดวงตาคู่นั้นลึกล้ำดั่งน้ำหมึก ริมฝีปากบางสีเชอร์รี่ระเรื่อ ผสมผสานเป็นใบหน้าที่หล่อสมบูรณ์แบบอย่างที่สุด

เพราะออร่าเย็นชาน่าเกรงขามอย่างที่สุด ทั่วทั้งบรรยากาศจึงกดดันขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

สายตาเย็นชาจนทำให้รู้สึกขนลุกของผู้ชายคนนั้นตกมาทางที่ร่างของเขา ทำเขารู้สึกแปลกๆ เหมือนกำลังถูกกระทำชำเราอย่างบอกไม่ถูก

หานเซี่ยนอวี่อึ้งอยู่วินาทีหนึ่งก็ได้สติกลับคืนมา รีบเอ่ย “แค่ก คุณชายซือ คุณมาหาเยี่ยไป๋เหรอ? เจ้าคนนี้เมาแล้ว…”

ทางด้านหานเซี่ยนอวี่เพิ่งจะพูดจบ ชายหนุ่มที่เขาพยุงร่างไว้อยู่ดวงตาพลันสว่างจ้าเหมือนยามกลางวัน เอามือผลักเขาออกแล้วเดินตรงไปยังผู้ชายตรงหน้า “สาวสวย…”

หานเซี่ยนอวี่อึ้งงัน

สาว…สาวสวย?

นายเรียกผู้ชายคนหนึ่งว่าสาวสวย? ไม่กลัวเขาจะซัดนายเข้าให้เหรอ?

หานเซี่ยนอวี่เดิมทีคิดจะรั้งไว้ แต่ชายหนุ่มเป็นเหมือนม้าป่าพยศแล้ว ดวงตาแฝงไปด้วยสายตานักล่า เปล่งประกายแวววาวจ้องมองผู้ชายตรงหน้าที่มีออร่าเข้ม หล่อเหลาดั่งเทพบุตร “สาวสวย พวกเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า?”

หานเซี่ยนอวี่ได้ยินมุมปากพลันกระตุก คำทักทายบทมาตรฐานประโยคนี้…

ความจริงแล้ว พลังของผู้ชายตรงหน้าคนนี้รุนแรงกว่าเขามากนัก หลังจากโดนเพื่อนรักเพศชายแซวแล้ว ใบหน้ายังคงเรียบเฉยยืนอยู่ตรงนั้น เพียงแค่มองรัศมีนั่นก็น่ากลัวยิ่งกว่าไหนๆ

แต่ชายหนุ่มดูเหมือนจะไม่ได้รับรู้ถึงอันตรายตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย ยังคงอ่อยต่ออย่างสนุกสนาน “พี่ชายคนสวย ผมว่าพวกเรามีวาสนาต่อกัน ให้ผมดูดวงให้คุณดีไหม?”

หานเซี่ยนอวี่ทำหน้าจนใจ

เอาอีกแล้ว?

ชายหนุ่มพูดจบ ก็ไม่รอให้ผู้ชายตรงหน้าตอบตกลง ภายใต้สายตาที่ยากจะเปรียบเปรยของหานเซี่ยนอวี่ ตรงเข้าไปจับมือของชายคนนั้นขึ้นมา…

…………………………………