บทที่ 361 ท่าตอนโกรธยังหล่อขนาดนั้น / บทที่ 362 คนพวกนี้ตามหาใคร

บทที่ 361 ท่าตอนโกรธยังหล่อขนาดนั้น / บทที่ 362 คนพวกนี้ตามหาใคร Ink Stone_Romance บทที่ 361 ท่าตอนโกรธยังหล่อขนาดนั้น

หลังเจ้าของร้านออกไปแล้ว เนี่ยอู๋หมิงมองไปทางชาวต่างชาติคนนั้นเหมือนมีไอเดีย “วันนี้แบกอิฐได้กี่ก้อน?”

กล้ามเนื้อแข็งแรงของชาวต่างชาติกระตุกเล็กน้อย สีหน้าเต็มไปด้วยความภูมิใจ “ไม่เยอะๆ อิฐห้าพันก้อน”

พอได้ยิน เนี่ยอู๋หมิงก็ดีใจขึ้นมาทันที “งั้นวันนี้ได้เงินมาไม่น้อยเลยสิ…”

“ก็พอได้อยู่ หัวหน้า” ชาวต่างชาติยิ้มหึๆ ตบกระเป๋าเสื้อตัวเอง

ตอนนี้เนี่ยอู๋หมิงรู้สึกมั่นใจขึ้นมา “เถ้าแก่ เอาเกี๊ยวมาอีกสิบชาม เนื้อตุ๋นน้ำแดงหนึ่งจาน ปลาตุ๋นน้ำแดงหนึ่งจาน แล้วเอากระดูกหมูตุ๋นน้ำแดงมาด้วย!”

เยี่ยหวันหวั่นพูดไม่ออก

เธอคิดว่าตัวเองกินข้าวเป็นถังแล้ว นายคนนี้…กินเกี๊ยวเป็นถัง?

ระหว่างที่รอ ก็มีอีกสองคนเดินเข้ามาในร้าน

“หัวหน้า พวกเรากลับมาแล้ว”

ชายหนุ่มที่เดินมาถึงแม้จะสวมชุดผู้ชาย แต่หน้าตาดีกว่าผู้หญิงอีก ถ้าไม่มองอย่างละเอียด ดูเหมือนหญิงสาวที่หน้าตาสวยงามมีเสน่ห์คนหนึ่งเลย

ผู้ชายอีกคนผมยาวสีดำขลับ ข้างหลังแบกเปลหามอยู่ ทั้งตัวเขาดูเหมือนธารน้ำแข็งหมื่นปี สายตาดูไม่มีความรู้สึกของมนุษย์อยู่เลยสักนิด

ยังไม่ทันรอให้เนี่ยอู๋หมิงเอ่ยปาก หนุ่มภูเขาน้ำแข็งหน้าสวยก็เอาเปลหามวางลงที่พื้นเหมือนไม่มีคนอยู่ข้างๆ แล้วลงไปนอนทั้งตัวอย่างเกียจคร้านบนเปล

“ลุกขึ้นมา”

เห็นสภาพนี้ เนี่ยอู๋หมิงขมวดคิ้ว ดูเหมือนปวดหัว

แต่กระนั้น หนุ่มภูเขาน้ำแข็งหน้าสวยกลับไม่ขยับ เหมือนว่านอนแล้วสบายมาก

“นายมันขี้เกียจขนาดไหนเนี่ย? ทำไมไม่ขี้เกียจตายไปเลย!” เนี่ยอู๋หมิงพูดด้วยน้ำเสียงเจ็บใจที่ไม่สามารถเปลี่ยนให้เขาดีขึ้นได้

“ลุกขึ้นมา!” เนี่ยอู๋หมิงพูดเสียงเย็นชา

เห็นเนี่ยอู๋หมิงเริ่มโมโห หนุ่มภูเขาน้ำแข็งหน้าสวยค่อยๆ ลุกขึ้นอย่างไม่เต็มใจ จากท่านอนเปลี่ยนมาเป็นท่านั่ง

“ฉันเรียกให้นายลุกขึ้นมา! ไม่ใช่ให้นั่งเป็นอัมพาตแบบนี้!” เนี่ยอู๋หมิงตะโกนอย่างหัวเสีย

พอได้ยิน หนุ่มภูเขาน้ำแข็งหน้าสวยเงียบไปนานมาก สุดท้ายก็เชื่อฟังคำพูดเนี่ยอู๋หมิง เก็บเปลขึ้นมา แล้วลุกขึ้นมาใหม่

“อั๊ยยะ หัวหน้าหล่อมาก แม้แต่ท่าโมโหยังหล่อขนาดนี้ ไม่เจอกันหลายวัน หัวหน้า ผมคิดถึงหัวหน้ามากเลย หัวหน้าคิดถึงผมบ้างหรือเปล่า” หนุ่มภูเขาน้ำแข็งหน้าสวยหยอกล้อชายหนุ่มข้างๆ โผเข้าไปในอ้อมกอดเนี่ยอู๋หมิง

“ออกไป” เนี่ยอู๋หมิงสีหน้าเต็มไปด้วยความหงุดหงิด

“หัวหน้านิสัยไม่ดี…” ชายหนุ่มนั่งตัวตรงอย่างว่าง่าย หนุ่มภูเขาน้ำแข็งผมยาวหันไปมองข้างๆ กะพริบตาแล้วพูด “สามี คุณไม่หึงใช่ไหม?”

ถึงอย่างนั้น หนุ่มภูเขาน้ำแข็งหน้าสวยก็หรี่ตามอง ไม่สนใจเขาอีก

เห็นหนุ่มภูเขาน้ำแข็งหน้าสวยไม่พูดอะไร ชายหนุ่มเย้ายวนทำหน้าเสียใจ “สามี คุณพูดอะไรหน่อยสิ เย็นชามาทั้งวัน ทำร้ายจิตใจเขานะ”

“สามี พูดสักคำสิ เขาอยากจะได้ยินเสียงของสามีที่ทำให้ฮอร์โมนพลุ่งพล่าน…”

เห็นภาพนี้แล้ว เยี่ยหวันหวั่นที่อยู่ในมุมไม่ไกล ตกใจจนเนื้อตุ๋นน้ำแดงในปากหล่นออกมา “…”

นี่มันคือ… ความสัมพันธ์ซับซ้อนอะไร?

ชายหนุ่มหน้าตาดีไปกระเซ้าเหย้าหยอกเนี่ยอู๋หมิง แล้วก็เรียกผู้ชายอีกคนว่าสามี?

“สามี คุณพูดสักคำ ได้ไหม…” ชายหนุ่มหน้าตาดียังไม่ตัดใจ

จากนั้น หนุ่มภูเขาน้ำแข็งหน้าสวยมองไปทางเขา ในที่สุดก็พูดตามที่เขาปรารถนา “ออกไป”

แววตาชายหนุ่มหน้าตาดีเต็มไปด้วยความไม่พอใจ บทที่แววตาคู่สวยโมโหจ้องไปยังหนุ่มภูเขาน้ำแข็งหน้าสวย “หย่า! ชีวิตแบบนี้อยู่ต่อไปไม่ไหวแล้ว!”

“อมิตพุทธ…”

ทันใดนั้น ในร้านก็มีหนุ่มอายุน้อยปรากฏตัวอีกคน

ชายคนนี้สวมชุดคลุมสีขาวราวหิมะ มือซ้ายถือธงมนต์ยาว แววตาดูสบายอารมณ์ ให้ความรู้สึกเหมือนเทพที่หลุดออกจากโลกมนุษย์

เยี่ยหวันหวั่นสีหน้ามึนงงไปหมด มองแล้วเวียนหัวตาลาย ทำไมถึงมีนักบวชอีกคนมา?

กลุ่มพวกนี้มันคือคนพวกไหนกันนะ?

…………………………………………………

บทที่ 362 คนพวกนี้ตามหาใคร