บทที่ 365 อนาคตกำลังจะมีโชคด้านความรัก / บทที่ 366 ดังระเบิด

บทที่ 365 อนาคตกำลังจะมีโชคด้านความรัก / บทที่ 366 ดังระเบิด Ink Stone_Romance บทที่ 365 อนาคตกำลังจะมีโชคด้านความรัก

“อย่าพูดจาเหลวไหล” เนี่ยอู๋หมิงชักจะหมดความอดทน “เดือนนี้ใครที่หาเงินได้น้อยสุด จะต้องไสหัวไปทำงานที่แอฟริกาให้ฉัน”

“ไม่นะ…ฉันแค่อยากจะกินนอนรอวันตายไปวันๆ…” นักพรตส่ายหน้าหวาดกลัว อีกไม่กี่วันก็สิ้นเดือนแล้ว เขาจะต้องเป็นคนนั้นที่หาเงินได้น้อยที่สุดแน่

“ชิ เคยเป็นถึงนักพรตไตพร่องเมื่อเอ่ยถึงพวกมหาอำนาจอันดับต้นๆ ของฝั่งตะวันออกกยังต้องหน้าถอดสี จะกินๆ นอนๆ รอวันตายไปวันๆ จริงเหรอ…” หนุ่มหน้าหวานอดว่ากระทบไม่ได้

“นักพรตจิตใจบริสุทธิ์โว้ย” นักพรตชั่วร้ายกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา

“เหมือนว่าไตพร่องจะเหมาะกับนายมากกว่านะ!” หนุ่มหน้าหวานยิ้มเยาะ

“ประสาท ฉันเคยพิชิตเมืองเมืองหนึ่งได้คนเดียว นายแน่ใจเหรอว่าจะพูดกับฉันด้วยท่าทางแบบนี้?” นักพรตชั่วร้ายนัยน์ตาประกายแสงเย็นเยียบ

“โอ๊ยเนาะ…แล้วมันไม่ใช่หรือไง ทำฉันตกใจหมด…ก็แค่เมืองชนเผ่าเล็กๆ เมืองเดียว มีอยู่สิบยี่สิบคน นายคิดว่าตัวเองไม่คุยโม้โอ้อวดไปหน่อยเหรอ!” หนุ่มหน้าหวานหัวเราะท้องแข็ง

นักพรตชั่วร้ายโมโหจนจุกลืมหายใจ แค่นเสียงเย็นชากล่าวว่า “ไม่สนว่าจะสักกี่คน ที่นั่นก็คือแคว้นอิสระแห่งหนึ่ง…”

เยี่ยหวันหวั่นกลืนน้ำลาย จ้องคนเหล่านี้ด้วยความโมโหจนพูดอะไรไม่ออก หนังศีรษะชาไปหมด

คนคุยโม้เธอก็เคยเห็นมาบ้าง แต่คุยโวโอ้อวดได้ขนาดนี้…

ทั้งเนี่ยอู๋หมิงตำนานของโลกใบนี้ นักพรตจิตใจบริสุทธิ์เมื่อเอ่ยถึงพวกมหาอำนาจอันดับต้นๆ ของฝั่งตะวันออกกยังต้องหน้าถอดสี แล้วก็อะไรที่บอกว่าพิชิตเมืองเมืองหนึ่งด้วยตัวคนเดียว…

ทำไมพวกนายไม่เหาะขึ้นสวรรค์ไปเลยล่ะ?!

องค์กรแชร์ลูกโซ่ยังไม่กล้าคุยโม้ขนาดนี้เลยไหม?

โรงพยาบาลประสาทน่าจะเหมาะกับพวกเขามากกว่า…

“ดื่มเหล้าไปหลายขวด คุยโวโอ้อวดจนไม่รู้ว่าตัวเองชื่ออะไรแล้ว? เงินไม่กี่ร้อยก็ยังจ่ายไม่ได้ ยังจะมาคุยเก่งกาจอยู่ที่นี่อีก?” เถ้าแก่ร้านอาหารใหญ่คล้ายจะรับไม่ได้แล้ว แกว่งมีดหั่นผักเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็นชา

“เถ้าแก่ อย่าวู่วามไป…” เนี่ยอู๋หมิงยื่นเงินที่กำอยู่ในมือให้กับเถ้าแก่

เมื่อได้เงินแล้ว เถ้าแก่จึงมีสีหน้าดีขึ้นมาบ้าง

“เดี๋ยวก่อน…ฉันให้เกินไปสิบหยวน…” เนี่ยอู๋หมิงรีบวิ่งไปข้างหน้า ดึงแบงก์สิบหยวนใบหนึ่งคืนมาจากในมือของเถ้าแก่

“แม่นายสิโว้ย ฉันเปิดร้านอาหารมาหลายปี ผู้คนหลายหลายไม่เหมือนกัน รูปแบบไหนฉันก็เคยเจอมาหมดแล้ว…แต่คนแบบพวกนาย ฉันล่ะขอยอมจริงๆ!” เถ้าแก่ยกนิ้วหัวแม่มือให้กับเนี่ยอู๋หมิงและพวก

จ่ายเงินเรียบร้อย เนี่ยอู๋หมิงก็หันไปหาเยี่ยหวันหวั่นด้วยความตื้นตัน “เมื่อครู่ต้องขอบคุณคุณหนูเยี่ยมีชื่อมากๆ ที่ช่วยกอบกู้สถานการณ์!”

เยี่ยหวันหวั่นถูจมูก “เรื่องง่ายๆ แทบไม่ต้องออกแรง”

ถือว่าขอบคุณสำหรับของขวัญชิ้นนั้น อย่างไรแล้วเธอก็ได้เปรียบจริงๆ

“อะไรนั้น แม้ว่าออกจะบุ่มบ่ามไปบ้าง แต่ความจริงก็อยากจะรู้อยู่ดี…พวกนายสามสี่คนคือ…องค์กรแชร์ลูกโซ่ใช่ไหม?” เยี่ยหวันหวั่นอดไม่ได้ถามออกไป

หนุ่มหน้าหวานคนนั้นได้ยินพลันฉุนเฉียว “บังอาจ! เธอว่าใครเป็นองค์กรแชร์ลูกโซ่! พวกเราเป็น…”

เวลานี้เอง นักพรตข้างกายได้ใช้ก้นเบียดเขาให้หลบไป เดินขึ้นมาอยู่ตรงหน้าของเยี่ยหวันหวั่น “เปล่าหรอก พวกเราเป็นทีมงานอย่างเป็นทางการ คุณหนูสนใจเข้าร่วมด้วยกันไหม? ทีมงานของพวกเรายังขาดผู้หญิงนะ! โดยเฉพาะคนที่มีรูปร่างเหมาะกับฝึกวรยุทธ์ มีความสามารถพิเศษอย่างคุณหนู!”

เยี่ยหวันหวั่นบอกปัด “เฮอะๆ ไม่เป็นไรขอบใจนะ ฉันทำอะไรไม่เป็นทั้งนั้น…”

เธอเป็นเพียงไก่อ่อนไร้เรี่ยวแรงพละกำลัง จัดการทีมงานอย่างเป็นทางการไม่อยู่หรอก…

นักพรตหนุ่มยังคงเสนอขายต่อไป “สาวสวย เธอไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น มาเป็นที่รักของทีมงานก็พอ พวกเราจะมอบสิ่งตอบแทนที่ดีที่สุดให้เธอเอง! เพื่อแสดงความปรารถนาดีของพวกเรา ฉันจะทำนายดวงให้เธอฟรี! เห็นใบหน้าของเธอแดงระเรื่อ นัยน์ตาเปล่งประกายแวววาว เป็นลางที่ดี อนาคตกำลังจะมีโชคด้านความรัก!”

เยี่ยหวันหวั่นพูดไม่ออก

บ้านแกสิ! นี่มันพวกต้มตุ๋นอย่างที่คิดไว้จริงๆ!

ลางที่ดีอะไรกัน สำหรับเธอแล้วโชคด้านความรักเป็นหายนะของเธอจะถูกต้องกว่าไหม?

เยี่ยหวันหวั่นเดินหนีออกมาอย่างไม่ลังเลไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง…

…………………………………