บทที่ 381 กลยุทธ์ทุกข์กาย / บทที่ 382 ไม่ให้คุณไป!

บทที่ 381 กลยุทธ์ทุกข์กาย / บทที่ 382 ไม่ให้คุณไป! Ink Stone_Romance บทที่ 381 กลยุทธ์ทุกข์กาย

“คุณย่า ชิ่นอวี้เข้าใจค่ะ ในเมื่อเรื่องไม่ดีในบ้านไม่ควรเอาไปโพทะนานอกบ้าน”

เดิมทีหมิงหย่วนคิดจะพูดอะไรอีกสักหน่อย แต่กลัวว่าหากพูดมากเกินไปจะแย่กว่าไม่ได้พูด ถึงได้บอกลาคุณหญิงย่าแล้วจากไปอย่างเชื่อฟัง

หลังจากหมิงหย่วนออกไปแล้ว ใบหน้าของคุณหญิงย่าก็ได้กลับมาใจเย็นอย่างที่เคยพลางสั่งว่า “เหล่าจง นายส่งคนไปสืบดูสิ”

เธอรู้จักหลานชายตัวเองดีว่าไม่ใช่คนเหลวไหลอย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นจึงไม่เคยถามถึงฐานะและความเป็นมาของเยี่ยหวันหวั่น ทั้งๆ ที่รู้ว่าตระกูลของเธอกับตระกูลซือต่างกันราวฟ้ากับเหว ก็คิดว่า ขอเพียงหลานชายชอบ คนแก่อย่างเธอนี้ยอมตายก็จะสนับสนุนการตัดสินใจของเขา

แต่ปัญหาข้อแรกคือ ผู้หญิงคนนี้จะต้องจริงใจต่อเจ้าเก้า!

เธอไม่มีทางเชื่อคำพูดคนอื่นง่ายๆ แต่ไม่รูลมก็คงไม่พัด ในเมื่อเธอรู้แล้ว ก็จะอยู่เฉยไม่สนใจไม่ได้

“ครับ” พ่อบ้านตอบรับ

ตกกลางคืน เวลาดึก

คุณหญิงย่านอนไม่หลับทั้งคืน

จนกระทั่งเช้าวันถัดมา พ่อบ้านใช้ความเร็วอย่างที่สุดนำข้อมูลที่สืบมาได้วางไว้ตรงหน้าเธอ

“คุณหญิงท่าน ผมให้คนไปสืบมาแล้ว ยาเสพติดที่กล่าวถึงในข้อมูลที่คุณหนูชิ่นอวี้ให้มา เป็นชนิดที่หากเสพเข้าไป จะติดชั่วชีวิต แต่ว่าสองปีมานี้คุณหนูเยี่ยอาศัยอยู่ที่สวนจิ่นหยวนมาตลอด จากที่แพทย์ส่วนตัวของสวนจิ่นหยวนบอก เขาเคยตรวจร่างกายทั้งหมดของคุณหนูเยี่ย ร่างกายของคุณหนูเยี่ยปกติดีทุกอย่าง ไม่มีร่องรอยว่าเคยฉีดสารเสพติดเลยแม้แต่น้อย คิดว่าคงจะเป็นข่าวลือ”

สีหน้าของคุณหญิงท่านผ่อนคลายลง ทำสัญญาณให้เขาพูดต่อไป

พ่อบ้านจงจึงรายงานต่อไปว่า “ส่วนเรื่องมั่วเซ็กส์ ก็ไม่มีหลักฐานแม้แต่น้อย สังคมเพื่อนฝูงของคุณหนูเยี่ยก็บริสุทธิ์มาก เพียงแต่ว่า…”

“เพียงแต่อะไร?”

“เพียงแต่ก่อนที่คุณหนูเยี่ยจะรู้จักกับคุณชายเก้ามีคู่หมั้นอยู่คนหนึ่งเรื่องนี้เป็นเรื่องจริงครับ แต่ก็พูดไม่ได้ว่าคุณหนูเยี่ยทรยศคุณชายเก้า เพราะตอนที่มาอยู่กับคุณชาย เหมือนว่าคุณหนูเยี่ยจะไม่ได้ยินยอมพร้อมใจ…”

สำหรับผลลัพธ์นี้ ชัดเจนว่าคุณหญิงย่าคาดไม่ถึง ในเมื่อไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนไม่ชอบหลานชายของเธอ

“ถ้าอย่างนั้นก่อนหน้านี้ที่เขากับเจ้าเก้าแสดงว่ารักใคร่กันดี นั่นมันเรื่องอะไรกัน?”

“เรื่องนี้…ในเมื่อคนเรามีความรู้สึก…บางทีอาจจะอยู่ๆ กันไปความรู้สึกคนสองคนก็เลยค่อยๆ ก่อตัว…” พ่อบ้านจงเรียบเรียงคำพูดก่อนจะเอ่ยออกมา

คุณหญิงย่าสูดหายใจเข้าลึก ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า “ฉันไม่ได้หวังอะไรจากเขาเลย ไม่สนด้วยว่าพวกเขาสองคนจะรู้จักกันได้อย่างไร ในเมื่อตอนนี้คบกันแล้ว ฉันขอแค่ให้เขาจริงใจกับเจ้าเก้า”

พ่อบ้านจงพูดปลอบใจขึ้นว่า “ตั้งแต่คุณชายเก้ามีความรัก เหมือนว่าจะเป็นไปในทางที่ดีนะครับ คุณหนูเยี่ยคนนั้นก็ดูไม่ใช่คนที่จิตใจร้ายกาจอะไร

วันนี้ผมยังได้ยินผู้ช่วยสวี่บอกว่า คุณหนูเยี่ยตั้งใจไปที่บริษัทบังคับให้คุณชายเก้าทานข้าว คุณท่านก็รู้ เวลาคุณชายเก้าทำงานไม่สนใจอะไรทั้งนั้น แต่คุณหนูเยี่ยกลับมีวิธี ต่อให้ต้องป้อนข้าวคุณชายเก้าด้วยตัวเองก็ต้องให้เขาทานข้าวให้ได้ เวลาสั้นๆ บนรถก็อยู่เป็นเพื่อนคุณชายเก้าด้วย

เพราะฉะนั้นพูดได้ว่า ลูกหลานย่อมมีโชคของตัวเอง คุณชายเก้ามีบรรพบุรุษคอยคุ้มครอง คุณหญิงท่านวางใจเถอะครับ”

สีหน้าคุณหญิงย่าผ่อนคลายลง ผ่อนลมหายใจยาวเหยียด “ขอให้เป็นแบบนั้นแล้วกัน”

…

ในสัปดาห์นี้ เยี่ยหวันหวั่นดูแลความเคลื่อนไหวทุกอย่างของซือเยี่ยหานอย่างใกล้ชิด คอยสังเกตการทานอาหารทั้งสามมื้อและการพักผ่อนของซือเยี่ยหาน

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พรุ่งนี้จะเป็นวันที่ซือเยี่ยหานต้องเดินทางไปดูงานแล้ว

หลายวันมานี้เธอหาโอกาสและเหตุผลดีๆ ในการขัดขวางเขาไม่ได้เลย

เธอเคยลองคิดอย่างละเอียดดูแล้ว เรื่องที่ไม่สลักสำคัญอะไร ซือเยี่ยหานตามใจเธอได้ แต่เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ไม่มีทางยอมให้เธอก่อเรื่องแน่นอน

เสียงกระซิบข้างหมอนกับกลยุทธ์หญิงงามล้วนไม่ได้ผล เพราะฉะนั้นก็เหลือเพียง…กลยุทธ์ทุกข์กายแล้วสินะ…

เยี่ยหวันหวั่นปวดหัวอยู่นาน หมดหนทางแล้ว สุดท้ายทำได้เพียงกัดฟันยกน้ำแข็งหลายถาดที่ตัวเองเตรียมไว้ก่อนแล้วออกมา แล้วยกเข้าไปในอ่างอาบน้ำ…

……………………………………………………….

บทที่ 382 ไม่ให้คุณไป!