บทที่ 519 ปลดอำนาจ / บทที่ 520 จะสู้ชนะได้อย่างไร

บทที่ 519 ปลดอำนาจ

ทุกคนที่ไปสการ์เล็ตเมื่อคืนล้วนเป็นมือดีของซือเยี่ยหาน พวกเขาถูกสั่งให้เก็บเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้เป็นความลับ

ส่วนเยี่ยหวันหวั่น เมื่อเมาแล้วก็จำอะไรไม่ได้ คิดจริงๆ ว่าตัวเองล้มถึงได้ปวดไปทั้งตัว แน่นอนว่ามีหลายอย่างที่รู้สึกว่าผิดปกติ แต่เพราะว่าพวกสวี่อี้พูดเป็นเสียงเดียวกัน เธอเลยไม่มีอะไรให้สงสัยอีก

“อ๊ะ แย่แล้ว! เยียนหรานล่ะ เยียนหรานเป็นยังไงบ้าง?” เยี่ยหวันหวั่นนึกขึ้นมาได้

“สวี่อี้ให้คนส่งกลับไปแล้ว” ซือเยี่ยหานตอบ

“เธอบาดเจ็บหรือเปล่า?”

“ไม่”

“ดีแล้วล่ะ ดีแล้ว…” เยี่ยหวันหวั่นถึงได้โล่งอก

เยี่ยหวันหวั่นพูดพลางมองไปหาหลิวอิ่งกับซ่งจิ้ง ใบหน้าไม่มีความรู้สึกใดๆ

ก็แค่เห็นคนเดือดร้อนแล้วไม่ช่วยเท่านั้นเอง เทียบกับที่เธอเคยโดนตอนอยู่ตระกูลซือเมื่อชาติก่อนก็ไม่เท่าไหร่

เยี่ยหวันหวั่นดึงสายตากลับมา “ถ้างั้นไม่รบกวนพวกคุณแล้ว เชิญพวกคุณต่อเลยค่ะ…”

ซือเยี่ยหานจะจัดการสองคนนี้อย่างไร เธอไม่สนใจแล้ว

สิ่งที่เธอเป็นห่วงมากกว่าในตอนนี้คือจะทำอย่างไรให้ตัวเองเก่งขึ้น

เหตุการณ์อย่างเมื่อคืนนี้ เธอไม่อยากจะให้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง

ตั้งแต่มีชีวิตใหม่เธอพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างบ้าคลั่ง ศึกษาเรียนรู้ แต่ไม่เคยคิดที่จะพัฒนาฝีมือการต่อสู้ของตัวเองเลยสักนิด

“โค้ชสืออี ไว้เจอกันค่ะ” เยี่ยหวันหวั่นบอกลาสืออี

“แค่กๆ…ครับ…ครับ…” สืออีกระแอมไอเล็กน้อย ตอบรับอย่างมึนงง

หลังจากเยี่ยหวันหวั่นเดินจากไป ในห้องรับแขกก็กลับสู่ความเงียบอีกครั้ง

หลิวอิ่งยืนก้มศีรษะไม่พูดสักแอะอยู่ตรงนั้น

ต่อไป ยังเหลือเรื่องจัดการกับซ่งจิ้งและหลิวอิ่ง

ในชั่วพริบตา สายตาของทุกคนจับจ้องอยู่ที่ซือเยี่ยหาน รอคำสั่งของเขา

แม้จะบอกว่าคุณหนูเยี่ยไม่ต้องการการปกป้องคุ้มครอง แต่หลิวอิ่งกับซ่งจิ้งไม่อาจปัดความรับผิดชอบได้ โดยเฉพาะหลิวอิ่ง

หลิวอิ่งมีอคติกับเยี่ยหวันหวั่น ทุกคนในที่นี้ต่างรู้ดี ครั้งนี้เขาทำเกินไปจริงๆ

ผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดเสียงเย็นเยียบของชายหนุ่มก็ดังขึ้น “ตั้งแต่วันนี้ไป ปลดหลิวอิ่งออกจากตำแหน่งหัวหน้าทีมและความรับผิดชอบทุกอย่าง เปลี่ยนให้สืออีมาดูแลแทน”

ได้ยินคำพูดประโยคนี้ของซือเยี่ยหาน หลิวอิ่งเงยหน้าขึ้นทันที ราวกับไม่อาจทำใจเชื่อได้ คนอื่นต่างมองหน้ากันไปมา ไม่กล้าส่งเสียงดัง

ถึงขนาด…ปลดตำแหน่งเลยเหรอ…

บทลงโทษเช่นนี้หนักหนากว่าโบยสองสามร้อยทีเสียอีก

คนที่ตกใจยิ่งกว่าคือสืออี

ซือเยี่ยหานมอบหมายหน้าที่สำคัญให้ เขาประหลาดใจที่ได้รับความสำคัญอย่างคาดไม่ถึง แต่ว่าเขาเป็นแค่หัวหน้าทีมย่อยของทีมบอดี้การ์ดลับหนึ่งเท่านั้น จะมารับตำแหน่งหัวหน้าใหญ่แทนได้อย่างไร?

สวี่อี้กับหลิวอิ่งเป็นมือซ้ายมือขวาของนายท่าน คนหนึ่งดูแลเรื่องข้างใน คนหนึ่งดูแลเรื่องข้างนอก เรื่องระดับความสำคัญไม่ต้องคิดก็รู้

ที่สำคัญกว่านั้น ตำแหน่งหัวหน้าใหญ่มีการทดสอบปีละครั้ง หนึ่งในหัวข้อที่สำคัญที่สุดคือฝีมือการต่อสู้ ถึงเวลานั้นทุกคนสามารถขอท้าสู้กับหัวหน้าได้ และหลิวอิ่งชนะติดต่อกันมาสามปีแล้ว

แม้ว่าเขาจะพอมีฝีมือ แต่ก็แพ้ให้ลูกน้องของหลิวอิ่งทุกครั้ง คนที่แพ้ให้กับหลิวอิ่งจะเชื่อฟังคนที่มารับตำแหน่งแทนได้อย่างไร?

ในเมื่อไม่ใช่ทุกคนที่จะเทียบกับเยี่ยหวันหวั่นซึ่งมีฝีมือระดับปีศาจได้…

ซ่งจิ้งคิดไม่ถึงว่าบทลงโทษของซือเยี่ยหานจะรุนแรงเช่นนี้ ร้อนใจทันที “คุณชายเก้า…คือว่า…ลงโทษหนักเกินไปหรือเปล่าครับ หัวหน้าแค่ทำอะไรไม่คิดไปชั่วขณะ! ได้โปรดทบทวนอีกทีด้วยครับ!”

“ซ่งจิ้ง ไม่ต้องพูดแล้ว!” หลิวอิ่งตวาดซ่งจิ้ง

จากนั้นเขาถอดแหวนลายหงส์สีแดงเพลิงออกมา เดินไปด้านหน้าสืออี และส่งแหวนให้อีกฝ่าย

สืออีสบตากับดวงตาเย็นชาของหลิวอิ่ง จับจ้องแหวนที่เป็นเหมือนเผือกร้อนลวกมือนั้น ยิ้มขมขื่นในใจอย่างอดไม่ได้

การทดสอบหัวหน้าของปีนี้ใกล้เข้ามาแล้ว ถ้าตอนนี้เขารับหน้าที่ของหลิวอิ่งมาดูแลแทน รอให้ถึงการทดสอบหัวหน้า เขาจะต้องได้รับคำท้าจากสมาชิก รวมถึงหลิวอิ่งก็มีสิทธิ์ท้าเขาด้วย…

หากถึงเวลานั้นเขาแพ้ให้กับหลิวอิ่งอีกครั้งละก็…

……………………………………………………………………

บทที่ 520 จะสู้ชนะได้อย่างไร